بهاری که خالی از تلخی نبود/ کوچ ابدی برخی از هنرمندان

به گزارش نامه نیوز، نخستین خبر تلخی که یک روز پیش از تحویل سال نو، قلب هنرمندان موسیقی ایران را به درد آورد، درگذشت نورمحمد دُرپور - یکی از بزرگان دوتارنوازی خطه خراسان - بود.

این هنرمند سال گذشته برای مداوای توده بدخیم روده بزرگ تحت شیمی‌درمانی قرار گرفت؛ اما متأسفانه پس از مدتی دچار ناراحتی قلبی شد و 5 آبان‌ماه 1392 در بیمارستان شریعتی مشهد مورد عمل جراحی قلب قرار گرفت. پس از این عمل جراحی دچار سکته قلبی و همچنین ضایعه مغزی شد. دُرپور که آخرین دوتارنواز بزرگ خراسان محسوب می‌شد، دو سال از بیماری رنج برد و سرانجام شامگاه 28 اسفندماه 93 درگذشت و جامعه‌ی موسیقی سنتی ایران را در آستانه‌ی بهاری نو به سوگ نشاند. پنج روز از فروردین‌ماه گذشته بود که خبر رسید نیما پتگر - هنرمند نقاش و مجسمه‌ساز- براثر عارضه‌ی قلبی، از دنیا رفته است. نیما پتگر سال 1325 در خانواده‌ای هنرمند متولد شده بود. او نخستین اصول نقاشی را از پدرش - علی‌اصغر پتگر - آموخت و سال 1347 برای تحصیل به ایتالیا سفر کرد. یک سال بعد وارد آکادمی هنرهای زیبای رم شد و به آموزش مجسمه‌سازی پرداخت. پتگر سال 1355 به کشور برگشت و به فعالیت‌های هنری خود در آتلیه‌اش ادامه داد. پنج اثر نقاشی از نیما پتگر در موزه هنرهای معاصر تهران، یک اثر در موزه هنرهای معاصر آبادان و یک سردیس گچی از آثار او در فرهنگستان هنرهای زیبای رم قرار دارد. تا کنون نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی متعددی از آثار این هنرمند برپا شده است. پیکر این هنرمند روز نهم فروردین‌ماه با حضور خانواده‌اش، هنرمندان حوزه‌های مختلف هنرهای تجسمی و شاگردان و دوستداران این هنرمند از مقابل موزه‌ی هنرهای معاصر تهران تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد. حاج فیروز رستمی، یکی از پیشکسوتان تعزیه کشور، نیز دیگر هنرمندی بود که در روزهای ابتدایی بهار 94 جامعه‌ی هنری را تنها گذاشت. رستمی از بانیان اصلی تکیه حسینی اعظم ارمغانخانه بود، مسوولیت تعزیه‌گردانی مراسم تعزیه این مکان مقدس را برعهده داشت. او 145 مجلس تعزیه را از حفظ و مسلط به اجرای آن‌ها بود. تکیه حسینی اعظم ارمغانخانه یکی از بزرگ‌ترین تکیه‌های تاریخی کشور است که اجرای مراسم تعزیه در این مکان به همت میراث‌ فرهنگی استان زنجان و با استفاده از نسخی که مرحوم حاج فیروز در اختیار میراث‌ فرهنگی کشور قرار داده بود در سال 1389 در میراث معنوی کشور به ثبت ملی رسید. این هنرمند در سال 1319 در ارمغانخانه چشم به جهان گشود و از سن شش سالگی در کنار پدرش، میرزا قهرمان، هنر تعزیه را فرا گرفت و از محضر استادان بنام تعزیه مانند میرزا حسین، میرزا رزاق، کربلایی بهار و میرزا رجب زنجانی تجارب زیادی کسب کرد. او روز هفتم فروردین‌ماه امسال در سن 75 سالگی به دیار باقی شتافت. استاد عبدالعلی گلریز خاتمی، تنها استاد ملسم گل‌پیچ خاتم کشور، دیگر هنرمندی بود که شامگاه 11 فروردین 94 و در حالی‌که پزشکان به بهبودش امیدوار بودند، از دنیا رفت. او در سنین نوجوانی و جوانی همراه پدرش در ساخت صندوق خاتم حرم حضرت شاهچراغ (ع)، صندوق حرم مطهر حضرت ابوالفضل‌ العباس (ع) و همچنین ساخت و تزیین اتاق خاتم کاخ مرمر همکاری داشته و گل‌های خاتم این آثار برجسته را زیر نظر و آموزش‌های پدر پیچیده است. وی که حاصل سال‌ها عمرش، صداقت و پاکی بود، از متبحرترین اساتید در پیچیدن گل خاتم محسوب می‌شد، هنری که خاتم شیراز را از سایر خاتم‌ها، جدا کرده و اصالت می‌بخشید. خاندان گلریزخاتمی از برجسته‌ترین خاتم‌کاران ایران به‌شمار می‌روند و پدر و عموی عبدالعلی گلریزخاتمی، نام‌شان در فهرست کسانی است که خاتم‌کاری را به اصفهانیان آموزش داده‌اند. خلیل گلریزخاتمی، عموی عبدالعلی، سال‌ها قبل، در دارالفنون اصفهان، به کارآموزان، خاتم‌کاری و خاتم‌سازی را آموزش داد. این هنرمند که از ابتدای فروردین و به واسطه عارضه قلبی در بیمارستان قلب الزهرا (س) شیراز بستری شده بود، در سن 68 سالگی درگذشت. با درگذشت این هنرمندان در نخستین روزهای سال 94، حوزه موسیقی و هنرهای تجسمی چهار هنرمند پیشکسوت و نامی خود را از دست داد.

منبع: ایسنا