درم بخش: برخی کاریکاتور را با توهین و فحاشی اشتباه میگیرند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
کامبیز درم بخش، کاریکاتوریست برجسته ایرانی درباره تاثیرگذاری جشنواره تجسمی فجر به خبرنگار «نامه» گفت: در عرصه کاریکاتور معمولا در ایران اتفاقی نمیافتد بنابراین باید چنین اتفاقاتی نظیر دوسالانهها یا جشنواره فجر را به فال نیک بگیریم چرا که اینها حداقل بهانه کار کردن هستند و اگر اینها هم نباشد دلیلی برای کار کردن هنرمندان وجود ندارد. در واقع این جشنوارهها تنها نقطه امیدی است که برای کاریکاتوریستها باقی مانده است.
وی بیان کرد: با توجه به وجود این همه کاریکاتوریست خوب، جایگاهی برای نمایش کارها نیست و کاریکاتوریستها نمیدانند باید کجا بروند و چه کنند یا کارهایشان را کجا نشان دهند. به هر حال بودن این جشنوارهها بهتر از نبودن است.
این کاریکاتوریست پیشکسوت درباره گسترده شدن این مشکل در دنیا گفت: در کشورهای اروپایی هم این مشکل وجود دارد و در حوزه کاریکاتور خبر به خصوصی نیست. در واقع کاریکاتور در کشورهای پیشرفته طرفداری ندارد و مردم بیشتر به کمیک استریپ توجه دارند.
درم بخش تاکید کرد: کاریکاتورها در چنین کشورهایی تنها درباره مطالب روز تولید میشوند و متاسفانه آن طنز ناب رو به کمرنگ شدن است و به خاطر داشتن تاریخ مصرف به زودی بیارزش میشود.
وی افزود: بحث کمیک استریپ نیز به نوعی پررنگ شده که تنها به مباحث مبتذل و خندهدار میپردازد و جامعه مصرفی به سمت آن سوق پیدا کرده است و در مساله هنر نیز دیگر آثار خوب کم شده و درخواست برای آنان کاهش یافته چرا که انسان امروز اینقدر مشکل دارد که به کیفیت در این مقوله کمتر میاندیشد.
درم بخش بیان کرد: بسیاری از مواقع مردم در کشورهای اروپایی نیز هنرمندان برجسته کاریکاتور را نمیشناسند. تنها چیزی که باقی مانده جشنوارههای بینالمللی است که آنها هم به دلیل تعدد بالا کیفیت پایینی دارند و برخی از کاریکاتوریستها تنها به خاطر کسب درآمد و جایزه در آن شرکت میکنند لذا کیفیت کار نسبت به 40 سال پیش بسیار افت داشته و الان کمتر شاهد آثار خوب هستیم.
وی افزود: در مواردی نیز برخی از کاریکاتوریستها صرف درآمد یک اثر را به چندین جشنواره ارسال میکنند تا بتوانند از طریق جوایز کسب درآمد کنند البته این مقوله شامل هنرمندان برجسته نیست.
درم بخش تصریح کرد: جشنواره دارو خوبی برای این مساله نیست چرا که برنده شدن در آن مانند قمار است و خیلیها حتی وقتی برنده میشوند نیز کاریکاتوریست خوبی نیستند چرا که برای انتخاب یک اثر باید کلیه آثار فرد را مورد بررسی قرار دهیم و صرف یک اثر نمیتوان قضاوت درستی ارائه کرد.
این کاریکاتوریست پیشکسوت درباره شکلگیری مجله تخصصی در این حوزه گفت: مردم ایران کاریکاتور را با نشریه «توفیق» شناختند اما انتخاب جایگزین برای آن بسیار سخت است چرا که روزنامههایی که بعدا به وجود آمدند نسبت به آثار چند سال پیش از نظر سوژه و هنرمندان ضعیفتر بودند.
درم بخش افزود: هنر کاریکاتور در ایران بعد از انقلاب حرفهای تر شد اما با وجود خط قرمزها و بهانه گیریهایی که اخیرا پررنگ شده، این هنر رو به افول رفته است البته به شخصه معتقدم بخش مهمی از این مسائل و سختگیریها سوتفاهم است اما همین سوءتفاهمها سبب شده روزنامه نگارها و کاریکاتوریستها از انجام کار حرفهای بترسند چرا که کاریکاتور به معنای انتقاد است اما برخی انتقاد را با توهین و فحاشی اشتباه میگیرند و با کاریکاتوریستها برخوردی مجرمانه دارند در حالیکه کسی که انتقاد میکند دوستار دولت و مردم است.
وی تاکید کرد: در حال حاضر نیز نشریهای مانند «خط خطی» خوب کار میکند اما این امر نیازمند زمان است ضمن اینکه کار روزنامه بسیار سخت است چرا که مشکلات سلیقهای در آنها بسیار زیاد است و این مسائل در کاریکاتور بیشتر نیز میشود.
دیدگاه تان را بنویسید