کد خبر: 23130
تاریخ انتشار :

گزارشی بر اجرای تئاتر هملت در ایرانشهر/ تماشاچیان مشتاق «هملت» بر روی زمین به تماشای اثر نشستند

گزارشی بر اجرای تئاتر هملت در ایرانشهر/ تماشاچیان مشتاق «هملت» بر روی زمین به تماشای اثر نشستند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

سرویس فرهنگ و هنر نامه؛ فضای مارپیچ داستان و درهم تنیدگی شخصیت‌ها چیزی است که مخاطب را میان دنیای خودش و آنچه بر روی صحنه می‌‎بیند درگیر می‌کند و شاید در این گذار بخش‌های از مشترکات انسانی را به چالشی عمیق می‌کشاند.
انباشته بودن جمعیت در سالن انتظار هم نمی‌تواند این باور را به من بدهد که جمعیت زیادی نیز برای دیدن این اثر بر روی زمین خواهند نشست اما به طور حتم برای هر کسی که کار تئاتر را دوست دارد دیدن این صحنه و اشتیاق مخاطبان برای تماشای یک اثر که برداشتی مدرن از آن امروز ارائه می‌شود بسیار لذتبخش و دوست داشتنی است و به طور حتم گسترده شدن حجم داستانی مربوط به دوران شکسپیر تا امروز دنیایی متفاوت از روابط این داستان در ذهن می‌پروراند.
فضای سورئال داستان هملت در چرخه‌ای از خشونت، خشم و خستگی شخصیت‌های داستانی می‌گذرد. هملت برای اغلب افراد دیالوگ معروف و ماندگار «بودن یا نبودن» را تداعی می کند اما این بار ظاهر شدن متفاوت احساسات فردی و نگاه کردن به هملت و دغدغه‌هایش شکلی تازه به این نمایش می‌دهد تا جایی که هملت خفته بر بستر خوابها و رویاها تصویری جدید از کمرنگ شدن جنسیت‌ها و تقابل زن و مرد درون را نشان می‌دهد.
داستان هملت و آنچه شکسپیر سالها پیش بر پرده نمایش دنیا کشیده است کاملا مشهود است اما نمایشی که این شبها در ایرانشهر به اجرا می‌رود نگاهی تازه به هملت، اوفلیا و سایر شخصیت‌های داستانی است. به نحوی که به راحتی در پس سمبل‌ها و حرکت‌های رمز آلود بازیگران می‌توان رد پای انسان امروزی و رنج‌های ناشناخته بشری را دید.
گریم موفق بازیگران به خصوص در چهره بهناز جعفری سبب می‌شود تا به راحتی بتوان خستگی، فرسودگی و سردی رفتار و روابط ملکه را با سایر شخصیت‌های داستان درک کرد تا جایی که رسوخ عمیق وسواس در رفتار ملکه ترحم مخاطب را نیز در بخش‌هایی برمی‌انگیزد. انسان‌های خائن و ظالمی که امروز در معرض نگاه‌های دلسوزانه قرار می‌گیرند و بخش‌های پنهان انگیزه‌های انسانی و رذائلشان را به ترسیم می‌کشند.
بازی درخشان ستاره پسیانی در روند داستان چنان تاثیربرانگیز مخاطب را پیش می‌برد که لحظه به لحظه داستان، به اندازه کاراکترهای سرگردان بین مرگ و زندگی با این چالش بزرگپیش می‌روند و شاید حتی گاهی دردناکی لحظاتی را که شخصیت‌ها بخش‌هایی از درونشان را به قربانگاه می‌برند، ملموس می‌کند.
بازی صابر ابر که بخش عمده قصه بر روی اوست در طول نمایش قابل تحسین است اما در بدو امر معصومیت صورت صابر و تضاد با خشونتی که در درون این شخصیت وجود دارد شکلی هولناک به پیشبرد نمایش می‌دهد تا جایی که در اواخر تئاتر چهره صابر نیز تبدیل به گذاره‌ای از جنون، خشم، سرگردانی، عشق و نفرت می‌شود.
جالبتر اینکه بعد از پایان یک ساعت و نیم اجرا همه تماشاچیان پر شده از فضای مه آلوده و پر از رمز و راز داستان چنگ می‌اندازند و با نقطه نگاه‌های خود چالشی دوباره از هملت به جا مانده در ذهن خود برای یکدیگر ترسیم می‌کنند و این شاید موفقترین بخش هملت باشد که بر پرده‌ای متفاوت از تماشاخانه ایرانشهر میان ذهن مخاطبان تحلیل و همزاد پنداری می‌شود.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها