پوران درخشنده: سینماگران پزشک روحاند/ درباره ازدواج و طلاق در نسل جوان فیلم میسازم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، پوران درخشنده از جمله کارگردانانی است که همواره دغدغه اجتماعی داشته و توانسته این دغدغه را در فیلمهای خود نشان دهد. «هیس دختران فریاد نمیزنند» تازهترین اثر درخشنده است که به یکی دیگر از دغدغهها و مشکلات اجتماعی زنان میپردازد. «تهران امروز» درباره «هیس دختران فریاد نمیزنند» و دیدگاه فیلمسازی درخشنده با او به گفتوگو نشسته است. آنچه در ادامه میخوانید خلاصهای از گفتههای اوست:
-
ارگانهایی که قرار بود حمایت کنند نقطه نظرات خودشان را در فیلمنامه اعمال میکردند اما با وجود همه مشکلات، برای من مهم این بود که از کنار خط قرمزها بهگونهای عبور کنم تا بتوانم این هشدار را بهگوش مردم جامعه برسانم. یعنی بتوانم در مورد آسیب بزرگ اجتماعی حرف بزنم و جامعه را با آن آشنا کنم.
-
نگاه من همیشه در کارهایم بر روانشناختی اجتماعی استوار است و بیشتر به آسیبهایی میپردازم که آدمهایی در سکوت زندگی میکنند و کسی آنها را نمیبیند و متوجه آنها نیست و کسی نمیداند در ضمیر اینها چه میگذرد. من بهدنبال آدمهای فراموش شده میروم حالا در هر کجا که هستند و با هر معضلی که زندگی میکنند سعی میکنم آنها را پیدا کنم. معتقدم در درجه اول کودکان نقطه آسیب هستند و در اغلب فیلمهایم به کودکان پرداخته میشود.
-
دو موضوع است که مدتهاست ذهن من را مشغول کرده است یکی در مورد «زن و جنگ» و نقش زنان در جنگ و دیگری موضوعی که معضل بسیار بزرگی است و میخواهم حتما به آن بپردازم «ازدواج و طلاق در نسل جوان» است که متاسفانه روز به روز این تنهایی و جداشدنها بیشتر میشود و طبیعتا ضایعات زیادی برای ما بهدنبال دارد و ناهنجاریهای زیادی را ایجاد میکند.
-
فکر میکنم کارگردانان زن به هر شکل تلاش میکنند اما هر کسی با نگاه خاص خودش به مشکلات زنان میپردازد. به هر شکلی درباره معضلات زنان فیلمهایی ساخته شده است، ضمن اینکه مردها هم در کنار آنها به این معضلات پرداختهاند. با این حال فکر میکنم زنان بهتر میتوانند به معضلات این قشر بپردازند چراکه به جنس معضلات آشنا و نزدیک هستند و بهتر میتوانند کندوکاو مسائل و مشکلات زنان را دربیاورند ضمن اینکه از نظر روحی هم نزدیک هستند و ظرافتهای کار را بیشتر میشناسند.
-
معتقدم سینما باید دوباره در یک وحدت شکل بگیرد و همه درکنار هم یک واژه را معنا کنند آن هم در مورد سینمایی که در خدمت مردم است. سینما به خاطر مردم است و اگر قرار باشد شخصی و فردی باشد و به هر مسئلهای بدون اینکه بدانیم جامعه در آن لحاظ شده است بپردازیم، صحیح نیست اما آن چیزی که میدانیم باید در جامعه مطرح شود و آگاهی و هشدار دهد و روشنگری کند. باید برای تغییر و نگاه متفاوتی داشتن تلاش کند، طبیعتا سینما باید قدمهای مثبت خود را درجهت انسانیت و شرافت انسانی بردارد. آنچه مهم است اینکه ما جایگاه انسان را پیدا کنیم و رنجهای انسان را در راه بودن آن جایگاه زیرا گاهی انسان آنقدر پست میشود که تمام انسانیت خود را از دست میدهد یا اینکه تا چه اندازه باید متعالی شود که انسانهای دیگری را هم تحت تاثیر خود قرار دهد. این است که آمدن و رفتن انسان پیامی را با خود منتقل میکند اینکه تا زمانی که هستیم در کجا میتوانیم تاثیرگذار باشیم و این تاثیرگذاری در کجای فیلمهای ما و به چه شکل و حول چه موضوعاتی میتواند شکل گیرد تا مردم بتوانند از آن استفاده ببرند.به نظر من سینماگران میتوانند پزشکان روح باشند و روح انسانها را جلا دهند و درمان کنند و به پرسش وادارند و از این طریق میتوانند خودشناسی کنند و عیبهای خود را ببینند.
دیدگاه تان را بنویسید