ظرفیت سینمای ایران برای حضور بینالمللی زیاد نیست
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز، این میزگرد در برنامه «هفت» شامگاه گذشته 18 اردیبهشت ماه با حضور محمد اطبایی (پخش کننده فیلم)، ابوالفضل جلیلی (کارگردان)، حس نجاریان (کارشناس سینما) و شهرام مکری (کارگردان) برگزار شد.
حسن نجاریان در خصوص راهکارهای مناسب برای حضور سینمای ایران در مجامع جهانی گفت: به نظرم باید داشتههایمان را بشناسیم و به آنها ارج نهیم و بر اساس آن برنامهریزیهایی را برای آینده در نظر بگیریم و مشکلات را رفع کنیم. وی افزود: اتفاقاتی تا به الان در بخش بینالملل افتاده که دارای نقاط قوت و ضعف است، ما باید نقاط قوت را ببینیم و درباره آنها صحبت کنیم. نجاریان در پاسخ به این سئوال که در فضای امروز چه باید کرد؟ گفت: ساز وکارهای اساسی کار تغییری نکرده است، باید طوری برنامهریزی کرد که از روشهای قبلی با شیوه جدید استفاده کنیم. در بازارهای برلین و کن بسیاری از شرکتکنندگان با وجود بودن اینترنت و ...باز به شکل حضوری با هم گفتگو میکنند. محمد اطبایی درباره حضور سینمای ایران در مجامع بین المللی تصریح کرد: نزدیک به 60 سال است که در مجامع بینالمللی حضور داریم، در این مدت بیش 30 هزار حضور داشتهایم و تا پایان سال نودو سه، دو هزار و 929 جایزه بینالمللی کسب کردیم، 660 داوری داشتیم. وی ادامه داد: از سال پنجاه و هشت تا پایان نودو سه، 29 هزار و 353 حضور بین المللی داشتیم که 2777 جایزه دریافت کردیم. نزدیک به 70 حضور جهانی در
هر ماه داشتیم و در هر ماه به طور متوسط 6.5 جایزه گرفتیم. اطبایی افزود: افتخاراتی که سینمای ایران برای کشور کسب کرده، در هیچ حوزهای نظیر نداشته است. با توجه به این حجم از افتخارات و با توجه به جایگاهی که سینما و سینماگران به وجود اوردهاند باید تحلیل جدی در مورد آنچه که تاکنون انجام شده و با توجه به فضا و سازوکارهای جدیدی که کشورهای دیگر به دنبال آن هستند، صورت گیرد. او ادامه داد: بحث جشنواره و بازار از هم جدا نیست، در حال حاضر چند سینما در دنیا بازار را در اختیار خود قرار دادهاند، (سینمای امریکا، بالیوود و برخی از کشورهای اروپایی)، بخش عمده ظرفیتهای نمایشی دنیا به سینمای بدنه هالیوود و....اختصاص دارد و بخش اندکی برای سینمای هنری و مستقل است، این ظرفیت در حال کم شدن است و با این وجود خریدار و پخش کننده هم کم میشود از طرف دیگر با ورود دیجیتال حجم تولید در بسیاری از کشورها بالا رفته است. وی ادامه داد: در بازار رقابتی که حجم آن کوچکتر نیز شده است، باید سازوکارهای مناسب را پیدا کنیم، چون سینمای ما به عنوان یک سینمای هنری و مستقل چارهای جز دیده شدن ندارد و بهترین راه دیده شدن هم جشنواره است.از طرف دیگر با کم
شدن ظرفیتهای نمایشی، جشنوارهها رویکرد دیگری پیدا کردهاند و در بسیاری از کشورهای جهان برای اکران فیلمهای مستقل سینمایی وجود ندارد بنابراین جشنوارهها آن ظرفیت را پر کردهاند. شهرام مکری درباره موضوع گفتگو بیان کرد: وقتی بحث کارشناسی اتفاق میافتد جای ارقام و آمار خالیست، با توجه به آمار متوجه میشویم که فیلمهایمان در چه سطحی بودند و هستند، آیا باعث سرافکندگی ما بودهاند یا باعث سربلندی و... این کارها باعث برطرف شدن بسیاری از بحثها در جشنوارهها میشود. کارگردان «ماهی و گربه» درمورد بازار جهانی گفت: نباید دو عنصر مهم بازار یعنی هم طبقه بودن از لحاظ اقتصادی و رقابت را نادیده بگیریم. ما جزیرهای به نام سینمای ایران ساختهایم و در این جزیره هیچ ارتباط اقتصادی با سینمای جهان نداریم اما توقع داریم که در بازار سینمای جهان حضور داشته باشیم. ابوالفضل جلیلی در باره راهکارهای مطلوب برای رسیدن به بازارهای جهانی گفت: قبل از هر کاری فیلمسازان با فیلمهای خوب میتوانند پخش کننده پیدا کنند و در بازارهای جهانی مطرح شوند. اطبایی در ادامه صحبتهای جلیلی گفت: با نظر آقای جلیلی موافقم که فیلم باید خوب باشد اما راهکار اصلی و
حلقه مفقوده، پخش کننده است، در تاریخ سینمای ایران بسیاری از فیلمهای خوب و با کیفیتی داریم اما متأسفانه به دلیل نداشتن پخش کننده خوب در مجامع جهانی به جایی نرسیدهاند. نجاریان در ادامه گفتگوها بیان کرد: در مرحله اول باید فیلم خوبی داشته باشیم و بعد پخش کنندههای متعددی باشند تا بتوانند فیلمسازان را حمایت کنند. مکری در ادامه صحبتهای نجاریان گفت: حتمأ باید فیلم خوب ساخته شود و فیلمسازان در به دست آوردن پخشکنندههای خوب با هم رقابت کنند و پخشکنندهها هم باید در کشف کردن فیلمهایی که ریسک پذیرترند رقابت داشته باشند. او ادامه داد: اگر به بازار بینالملل فکر میکنیم باید تعریفی از فیلم سودآور داشته باشیم، به نظرم این فیلمها فیلمهایی هستند که در جشنوارهها مطرح بودهاند. اطبایی در پاسخ به این سئوال که به جز پخشکننده، چه ویژگیها و عوامل دیگری میتوانند موجب حضور سینمای ایران در مجامع جهانی باشند گفت: به نظرم جشنوارهها و اکران جهانی پایان دنیا نیستند و قرار نیست همه فیلمها اکران جهانی بگیرند. در سال 2014 ، 124 فیلم بلند تولید کرده بودیم که پنجاه فیلم حداقل یک نمایش بینالمللی داشتند یعنی در حدود 40 درصد، در هیچ
یک از سینماهای جهان این رقم وجود ندارد. سینمای «هالیوود»و «بالیوود» تنها بیست درصد از بازارها و نمایشها را در اختیار دارند. وی ادامه داد: در ایران اشتیاق زیادی برای رسیدن به بازارها وجود دارد، ولی این کار باید مورد بررسی و آسیبشناسی قرار گیرد چون ظرفیت سینمای ایران برای حضور در مجامع بین المللی در حد زیادی نیست. اطبایی افزود: پنج شرکت خصوصی و فرد حقیقی و هفت نهاد رسمی و دولتی داریم که به عرضه و پخش فیلمها میپردازند. بخش خصوصی در این راه با توجه به تحریمهایی که بوده، در رقابت با نهادهای رسمی و دولتی موفقتر عمل کرده است. وی ادامه داد: بودجهای که برای کلیت سینمای ایران در نظر گرفته شده تنها برای ساخت فیلمهای بدون پتانسیل و ظرفیت در اختیار بنیاد فارابی قرار گرفته است. نجاریان در ادامه صحبتهای اطبایی گفت: نباید فضایی ایجاد کنیم که مانع کار دوستان شویم؛ مثلأ ما دوربین دیجیتال در فارابی وارد نکردیم تا کسانی که در انجا فعالیت میکنند متضرر نشوند. وی ادامه داد: ما قصد رقابت با بخش خصوصی را نداشتیم بلکه تمهیداتی اندیشیده شده تا بخش خصوصی بتواند از ان استفاده کند. نجاریان در پایان گفت: فیلمسازان، تهیه کنندگان و
کارگردانان باید خودشان را با شرایط و بحث بین الملل تطبیق دهند و نسبت به مسائل بی تفاوت عمل نکنند. مکری در ادامه صحبتهای نجاریان گفت: نمی توانیم سیاست دوگانهای داشته باشیم، مثلأ اگر بخواهیم فیلمهایمان را به بازارهای جهانی بفرستیم نیاز به پهنای باند بالا داریم و نمیتوانیم از اینترنت ملی استفاده کنیم (این کار همان جزیره ساختن است)، اگر بخواهیم با اینترنت هم، بخشی از بازار جهانی باشیم باید متصل باشیم. اطبایی در پایان گفت: معتقدم که دوره فعالیت و کارهای اجرایی «فارابی» و امثال آن به سر آمده و باید با اقدام آقای ایوبی رسمأ جلوی فعالیتهای اجرایی نهادهای رسمی و دولتی در این حوزه گرفته شود. زیرساخت های لازم باید فراهم و از بخش خصوصی حمایت شود. وی ادامه داد: عنصری به عنوان پخش کننده بین المللی، عنصر کمیابی است، در جشنواره «کن» در روزهای آینده، از کل منطقه آسیای جنوبی و خاورمیانه تنها پانزده پخش کننده حضور دارند که هفت نفر از هند، چهار نفر از ایران، دو نفر از ترکیه و دو نفر از امارات هستند.
منبع: ایسنا
دیدگاه تان را بنویسید