هر شب جان 120 کودک در خطر است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
عادل بزدوده*: تئاتر کودک و نوجوان که به شدت دچار مضیقه است، چه انتظاری میتوانیم از آن داشته باشیم؟! از هر نظر که به تئاتر کودک و نوجوان نگاه میکنیم، از منظر سختافزاری و نرمافزاری، از منظر جامعهشناختی و روانشناختی و از منظر مادی و معنوی، درمییابیم بهشدت زیر استانداردهای متعارف قرار دارد. به نظرم در چنین وضعیتی همان بهتر که تئاتر کودک و نوجوان را تعطیل کنند و عطایش را به لقایش ببخشند همانطور که تئاتر بزرگسال را تعطیل کردهاند و هرسال دریغ از پارسال، اتفاق خاصی در آن نمیافتد. این وضعیت و شرایط نابسامان برای تئاتر کودک و نوجوان بسیار وحشتناک است و علاوه بر تئاتر در سینما و تلویزیون هم هیچ برنامه مدونی برای بچهها وجود ندارد. فکر میکنم ما چند سال پیش باید فاتحه تئاتر کودک و نوجوان را میخواندیم و در واقع امروز باید بر این جسد محتضر سلام و صلوات بفرستیم چراکه در غیر این صورت نیاز هست نفس و روحی مسیحایی باشد که این جسد مرده را دوباره زنده کند. الان در فضای تئاتر کودک و نوجوان به شدت کمکاری میشود، به شدت به آن نگاه سخیف میشود، به شدت مناسبتی شده است، به شدت بر آن ضربه زده میشود، به شدت
آسیبهای اجتماعی ایجاد میکند و به شدت بخش جامعهشناختی تئاتر کودک و نوجوان زیر سوال است و از این دست به شدتها بسیار است. دلم پر است و دارم مدام غر میزنم و دارم تبدیل به آدم غرغرویی میشوم. بودجهای که نیست. ما را هم دخیل در برنامهها نمیکنند که بتوانیم چارهاندیشی کنیم. آنها خودشان پارچه را میخرند، میبرند و میدوزند و آنقدر تنگ میدوزند که اصلا در حد و اندازه تن نحیف تئاتر کودک و نوجوان هم نیست. به نظرم در تئاتر کودک و نوجوان را ببندند تا خیالمان راحت شود و اصلا ولمان کنند برویم پی زندگی خودمان. بگذارند این تئاتر آخرین نفسهایش را بکشد و بمیرد. اینقدر بیکفایتی و اینقدر بیبرنامگی هست که دیگر نمیدانم کجا باید فریاد بزنم. به قول آقای جعفری که ازشان سوال کرده بودند از تئاتر چه خبر، پاسخ داده بود که مگر تئاتر هم داریم؛ به نظر میرسد تئاترها را تعطیل کنند و همین سالنها را به چند فروشنده کرایه بدهند و از قبل آن خداتومان گیرشان بیاید. تئاتر کودک و نوجوان نه بودجهای دارد و نه سالن استانداردی. هر دو سالن موجود در پارک لاله زیر استانداردهای لازم قرار دارد. مگر چقدر باید هزینه شود که این دو سالن مناسب با
حال و هوای کودک و نوجوان باشد و از سوی دیگر در زمان اجرای نمایش احساس خطر نکنیم که با یک جرقه و آتشسوزی جان 120 بچه نازنین در خطر نباشد. من الان در هر شب اجرا تنم میلرزد از اینکه اتفاقی بیفتد چون هیچ امنیتی برای این سالنها وجود ندارد در حالیکه نیاز مبرم است برای تمام بچههای تهران و ایران سالن استاندارد داشته باشیم و بودجه مناسب برای کار کردن و تولید آثار کنار بگذاریم. من الان به نمایندگی از خودم دارم میگویم چون هرکسی قدر و قیمتی دارد و قیمت من آنقدر بالاست که نمیتوانم در شرایط غیراستاندارد برای بچهها کار کنم. درحالی که مدیریت کلان فرهنگی کشور باید برای حلوفصل این بحرانها تصمیمگیری کند. اینها پایه و اساس است که اگر از آنها غفلت و چشمپوشی شود، آسیبهای زیادی وارد خواهد شد. باید برای تئاتر عروسکی ویژه کودک و نوجوان تعریف مشخص و رشته خاصی در دوره دانشگاهی وجود داشته باشد. تئاتر کودک و نوجوان نیاز به آدمهای فوقتخصص دارد و باید در کنار این افراد حتما کارشناسان جامعهشناسی و روانشناسی باشند تا بتوانند برای بچهها در چارچوبهای دقیق و استاندارد کاری تولید کنند. متاسفانه همه در این زمینه
سهلانگارانه برخورد میکنند و هرکسی فکر میکند میتواند برای بچهها کار بکند. در صورتیکه این کار نیاز به تخصص دارد و تجربههای درست و بسیار. دعوت از افراد غیرمجرب و غیرکارشناس برای تولید تئاتر کودک و نوجوان، مثل این است که از یک فرد غیرجراح بخواهیم قلب یا مغز بیماری را جابهجا کند، مطمئنا در لحظه باعث مرگ بیمار خواهد شد. در اینجا پس از گذشت 20سال متوجه میشویم از طریق تئاتر غیرکارشناسانه برای کودک و نوجوان چه آسیبهایی را به او وارد کردهایم. بنابراین چون هیچکس تحصیلات آکادمیک در این زمینه ندارد و از تجربههای بسیار والا نیز خبری نیست، این فضا را غیرمطمئن میکند. تئاتر کودک و نوجوان این نیست که بپنداریم فقط نیاز به دلنگ و دولنگ دارد؟ بنابراین چون با استدلال منطقی هم نمیتوانیم اتفاق و تغییری را ایجاد کنیم، انگار فقط داریم با الفاظ بازی میکنیم.
*کارگردان و نمایشنامهنویس
دیدگاه تان را بنویسید