شباهتهای آرگو و استرداد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
امیرحسین علمالهدی*: نمیدانم چرا اینقدر به نحوه جوایز جشنواره فیلم فجر اعتراض میشود و چرا هیات داوران در ایران اینقدر دوست دارند در رابطه با نحوه انتخاب این جوایز خود را در مصاحبههای مختلف «محق» جلوه دهند. نگارنده بر این باور است که داوران وقتی در هر کسوتی که هستند در زمانی که میپذیرند داور جشنواره فیلم فجر باشند خواه ناخواه با سیاستهای برگزارکننده جشنواره همراه هستند. اینکه در هر تریبونی بخواهند خود را مبرا از سیاستهای جشنواره بدانند به نظرم در شان داوران نیست. برای اینکه بخواهم موضوع را بیشتر باز کنم ناچارم از وضعیت تعجببرانگیز فیلم آرگو که بنابر تحلیلهای صاحبنظران هیچ شانسی برای کسب حتی یک جایزه مهم هنری نداشته است مثال بیاورم! گلدنگلوب، بفتا، اتحادیه تهیهکنندگان و... تعدادی از جشنوارهها یا مراسم سینمایی بخش خصوصی امسال براساس سیاستهای نانوشته آمریکا و برای منافع ملی خود تصمیم گرفتهاند که فیلم ضعیف آرگو را در اکثر جوایز سینماییشان برنده کنند و تعجب نمیکنم این فیلم هم در اسکار جوایز اصلی را از آن خود کند! واقعا تعجب نمیکنم چون میدانم همه چیز در آمریکا در تمام سطح بنا بر
منافع ملی تعریف میشود و اگر بگوییم ظرافتهای هنری فیلمی چون «لینکلن» برتر از بیانیه سیاسی آرگو در حفظ منافع ملی آمریکا است باید به عرض برسانم که تا اینجا خلاف این امر واقع شده است و «آرگو» فیلمی بهغایت ضعیف در هنر و بیانیهای بهغایت زیرکانه در سیاست توانسته است گوی رقابت را از سایر فیلمهای هنری برباید! حال در ایران همه دوست دارند (که هیئت داورانش بیانیه میدهند ما مستقل هستیم) فیلمهایی که مردمپسند هستند از یک سو و از دیگر سو هم فیلمهایی که ظرافتهای سینمایی دارند برنده جوایز نهایی جشنواره میشوند! چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم جوایز فیلم فجر در ذیل سیاست دولت است و اگر چنین امری حادث نشود که دیگر جشنواره فیلم فجر نیست! بهترین فیلم جشنواره امسال از نگاه داوران محترم مربوط میشود به فیلم «استرداد» فیلمی در رابطه با تلاشهای گروهی برای غرامت گرفتن از شوروی پس از جنگ جهانی دوم! موضوع فیلم را ببینید آیا کاملا داستان فیلم در راستای منافع ملی تعریف شده است؟ طی چند سال گذشته مگر غیر از این بوده است که دولت دهم توجه ویژه به تاریخ قبل از انقلاب نشان داده است که حرجی بر این تصمیم نیست. موقعی
اشکالی بر این امر وارد است که ببینیم «منافع ملی» چه اولویتهایی را در سینمای ایران دنبال میکند؟ چرایی ساخت فیلم را که کنار بگذریم جایزه بهترین فیلم جشنواره دولت با موضوع غرامت گرفتن در زمان پهلوی از متفقین در سال ۱۳۹۱ با کدام منطق در راستای منافع ملی است؟ آیا موضوعات مهم دیگری در این ۳۴ سال نداشتهایم که موضوعی از زمان پهلوی اولویت جشنوارهای میشود که بهنام جشنواره انقلاب و توسط دولت دهم همین انقلاب برگزار میشود و جایزه بهترین فیلم را هم از هیئت داوران خود میگیرد! نمیخواهم عنوان کنم که در زمان پهلوی همه بهدنبال چپاول بودهاند و هیچکسی و با هر لباسی برای این مرز و بوم فداکاری نکرده است، نه اصلا چنین قصدی ندارم و اعتقاد دارم که داشتهایم مردان و زنانی که صادقانه در تاریخ برای استقلال این کشور فداکاری کردهاند. سوال اصلی اینجانب تفاوت نگاه داوران جشنواره منتسب به دولت ایران از تعریف «منافع ملی» در ایران و داوران جوایز منتسب به بخش خصوصی آمریکا از «منافع ملی» است! جوایزی که در آمریکا از طرف بخش خصوصی به فیلمی همانند «آرگو» اهدا میشود در راستای منافع ملی آمریکا است و جوایزی که توسط دولت ایران در راستای
منافع ملی «البته با تعریف دولتی این منافع!» اهدا میشود به استرداد! خب چرا اینقدر ایراد میگیرید به داوران فیلم فجر؟ اگر غیر از این بود باید تعجب کرد... * کارشناس سینما
دیدگاه تان را بنویسید