امام حسن عسکری(ع): دشمنى بدان با نیکان، زینت است براى نیکان
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
هشتم ربیعالثانی روز تولد امام حسن عسکری(ع) است. امام یازدهم شیعیان «حسن بن علی» نام دارد و کنیه ایشان «ابومحمد» و لقبش زکّی و عسکری است. ایشان در 8 ربیعالثانی سال 232 هجری در مدینه به دنیا آمد و در جمعه هشتم ربیعالاول سال 260 در سن 28 سالگی به شهادت رسید و در سامرا به خاک سپرده شد. دوران طفولیت و کودکی امام(ع) در خاندان وحی، خاستگاه امامت، سرچشمه هدایت و مرجعیت عامه مسلمانان سپری شد و در چنین خانوادهای پرورش یافته و از هر آلودگی و پلیدی به دور بوده، از تفضلات الهی این بود که امام حسن(ع) در خانه نبوت و معدن امامت با بهترین و شایستهترین شیوه پرورش یافت و از اولین ساعات تولد در مسیری قرار گرفت که رهبری آینده امت به او واگذار شود. حضرت در کودکی به همراه پدر از مدینه به سامرا منتقل شدند با ظلم و بیدادگری طاغوتیان آشنا شده و در سامرا در منطقهای به نام (عسکر) سکونت اجباری اختیار کردند و لذا به (عسکری) نامیده شدند. سن آن حضرت را در هنگام انتقال به سامرا چهار سال و چند ماه گفتهاند و این گفته بر فرضی است که تولد حضرت در مدینه اتفاق افتاده باشد چنان که سید محسن امین چنین عقیدهای دارد. البته به این نکته نیز
باید توجه کرد که امام هادی(ع) برای آماده کردن شیعه به غیبت صاحب الزمان(عج) و همچنین حفظ جان امام حسن عسکری(ع) از تعرض دشمنان فرزند خود را جز از خواص شیعه و افراد مورد اعتماد مخفی میکرد و از مقام و عظمت آن حضرت کمتر صحبت میفرمود و لذا اطلاعات کمی از دوران کودکی حضرت امام حسن عسکری(ع) در منابع مشاهده میکنیم. امام حسن عسکری(ع) از جمله امامانی است که در سنین جوانی به شهادت رسیدند؛ ولی با این حال آن حضرت مدتی از دوره جوانی خود را همراه پدر بوده و در حدود 22 سالگی پدر را از دست داد، آن حضرت قبل از اینکه داغ پدر ببیند در حدود 20 سالگی برادر بزرگتر خود را نیز از دست داد و فراغ برادر برای آن حضرت سخت بود، چنان که نقل شده حضرت در ماتم برادر خیلی بیتابی مینمودند و همچنین امام حسن عسکری(ع) در دورهای که نزد پدر بودند، برخورد و رفتار خلفا را با پدر بزرگوار خویش مشاهده میکردند و از ظلمی که در حق اهلبیت(ع) روا میداشتند بیخبر نبود و از جمله اینکه از خبر تخریب قبر و بقعه امام حسین(ع) و جسارت طاغوتیان به آن مکان مقدس محزون شد. در مورد ازدواج آن حضرت نیز اختلاف هست برخی میگویند آن حضرت در زمان پدر با نرجس خاتون
ازدواج کردند ولی برخی میگویند بعد از شهادت پدر این امر محقق شد. در هر صورت امام با کنیزی ازدواج کردند که مادر صاحب الزمان (عج) شد. امام هادی(ع) قبل از شهادتش، پسرش امام حسن عسکری(ع) را به حضور طلبید و نور حکمت و مواریث پیامبران و سلاح امامت را بدو سپرد و به امامت وی تصریح کرد و در حضور یاران مورد اعتماد خویش به او وصیت کرد و شهادت آن حضرت در چهل سالگی رخ داد و در سامرا مدفون گردید. امام حسن عسکری(ع) بعد از شهادت پدر به نص صریح آن حضرت و ائمه گذشته به امامت شیعیان اثنیعشری رسید. مدت امامت آن حضرت با توجه به تاریخ شهادت پدر ( 254 هـ.ق) و همچنین تاریخ شهادت خود آن حضرت که 260 هـ.ق گفته شده، تقریبا 6 سال بوده و سن آن حضرت در زمان به شهادت رسیدن نیز 28 سال گفته شده است. شیخ مفید گفته: امام حسن عسکری(ع) در یکم ربیعالاول سال 260 هـ.ق مریض شد و در روز هشتم همان ماه در روز جمعه در سن 28 سالگی شهید و در خانه خودش در سامرا مدفون گردید. براساس روایتی که از امام صادق(ع) نقل است که فرمودند: همه ما یا کشته میشویم و یا مسموم میگردیم. در شرح چگونگی شهادت آن امام بزرگوار آمده است: فرزند عبیدالله بن خاقان گوید روزی برای
پدرم ( که وزیر معتمد عباسی بود ) خبر آوردند که امام حسن عسکری رنجور شده، پدرم به سرعت خبر را به خلیفه رساند. خلیفه پنج نفر از معتمدان و مخصوصان خود را با او همراه کرد. یکی از ایشان «نحریر» خادم از محرمان خاص خلیفه بود، امر کرد که ایشان پیوسته ملازم خانه آن حضرت بوده و بر احوال آن حضرت نظارت داشته باشند. یک طبیب را مقرر کرد هر بامداد و پسین نزد آن حضرت رفته و از احوال او آگاه شود. بعد از دو روز برای پدرم خبر آوردند که مرض آن حضرت سخت و ضعف بر او مستولی شده است. پس بامداد نزد آن حضرت رفت و اطبا را امر کرد که از خدمت آن حضرت دور نشوند و قاضیالقضات را طلبید و گفت 10 نفر از علمای مشهور را حاضر گردان که پیوسته نزد آن حضرت باشند. این کارها را برای آن می کردند تا آن زهری که به آن حضرت داده بودند بر مردم معلوم نشود و نزد مردم وانمود کنند که آن حضرت به مرگ طبیعی از دنیا رفته است، بعد از گذشت چند روز از ماه ربیع الاول سال 260 هجری قمری آن حضرت در سن 28 سالگی به سرای باقی شتافت. بعد از آن خلیفه خطر فرزند امام حسن عسکری(ع) را احساس و درپی یافتن وی برآمد زیرا شنیده بود فرزند آن حضرت بر عالم مستولی شده و اهل باطل را
منقرض خواهد کرد، این تفحصها دو سال ادامه داشت. این جستجوها نتیجه هراسی بود که معتصم عباسی و خلفای قبل و بعد از او از طریق روایات مورد اعتمادی که به حضرت رسول الله(ص) می پیوست شنیده بودند که از نرگس خاتون و حضرت امام حسن عسکری(ع) فرزندی پاکگهر ملقب به «مهدی آخر الزمان»، همنام با رسول اکرم (ص ) ولادت خواهد یافت و تخت ستمگران را واژگون و به سلطه و سلطنت آنها خاتمه خواهد داد. بدین جهت به بهانههای مختلف در خانه حضرت عسکری(ع ) رفت و آمد بسیار میکردند تا از آن فرزند گرامی اثری بیابند و او را از بین ببرند که موفق نشدند. چند حدیث از امام حسن عسکری(ع) * جدال مکن که ارزشت مىرود و شوخى مکن که بر تو دلیر شوند. * هر که به پایین نشستن در مجلس خشنود باشد، پیوسته خدا و فرشتهها بر او رحمت فرستند تا برخیزد. * از جمله گنـاهانى کـه آمرزیده نشود ایـن است که [آدمى ] بگوید: اى کاش مرا به غیر از این گناه مواخذه نکنند. سپس فرمود: شرک در میان مردم از جنبش مورچه بر روپوش سیاه در شب تار نهانتر است. * دوستى نیکان به نیکان، ثوابست براى نیکان. و دوستى بدان به نیکان، فضیلت است براى نیکان. و دشمنى بدان با نیکان، زینت است براى
نیکان. و دشمنى نیکان با بدان، رسوایى است براى بدان. * از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است. * از بلاهاى کمرشکن، همسایهاى است که اگر کردار خوبى را بیند نهانش سازد و اگر کردار بدى را بیند آشکارش نماید. * پارساترین مردم کسى است که در هنگام شبهه توقف کند. عابدترین مردم کسى است که واجبات را انجام دهد. زاهدترین مردم کسى است که حرام را ترک نماید. کوشندهترین مردم کسى است که گناهان را رها سازد. * جرئت و دلیرى فرزند بر پدرش در کوچکى، سبب عاق و نارضایتى پدر در بزرگى مىشود.
دیدگاه تان را بنویسید