کد خبر: 26810
تاریخ انتشار :

چرا به هنرمندان نهال هدیه داده می‌شود/ ضیافتی در سایه «درخت دوستی»

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

مجید اخشابی*: بسیاری می‌پرسند چرا روز درختکاری را به عنوان روز «هنرمند» برای ثبت در تقویم ملی پیشنهاد می‌دهید؟ یا می‌پرسند چرا نخستین جشن دوستی را با عنوان جشن درخت دوستی و در 15 اسفند که روز درختکاری است، برگزار می‌کنید؟ چرا به هنرمندان شرکت‌کننده در این جشن نهال اهدا می‌کنید؟ ساده است. به اندیشه ما دوستی، یک نوع درخت است؛ درختی حساس که نیازی همیشگی به مراقبت و محافظت دارد. نیازمند هرس است. اگر باغبانی نشود، خیلی زود خزانش می‌رسد. قطعا وقتی این درخت با درخت هنر پیوند داده شود، میوه‌ای به طعم ماندگاری می‌دهد. به‌نظر می‌رسد دوستی‌ها در جامعه امروز ما کمی، کمرنگ شده است و برای استحکام و تجدید این دوستی‌ها، هنرمندان به عنوان الگوی اجتماعی باید پیشقدم شوند.

همچنین به یاد ندارم که هنرمندان فارغ از جشنواره‌ها و همایش‌های تخصصی، درکنار هم جمع شده باشند، مگر روزی که یکی از هنرمندان از میان آنها رخت بربسته باشد. هنرمندی که شاید تا روز مرگش هیچ خبری از او نگرفته باشیم اما جامعه تنها در این زمان است که تعدادی از هنرمندان را در کنار هم می‌بیند، بنابراین جشن بزرگ درخت دوستی را طراحی کردیم تا در سایه مهر و محبت همگان، همه اهل هنر گرد هم جمع شوند و یک دیدار دوستانه و هنری اتفاق بیفتد. هنر دارای یک ذات مقدس و عاری از هرگونه سمت و سو و جهت است و ما به دنبال هنر پاک، متعالی و با شکوه هستیم. از سوی دیگر اصرار داریم که یک بهانه زیبا و دل‌انگیز موجب این دیدار شود و آن هم «روز درختکاری» باشد. امیدواریم که این جشن به مهر، مودت، دوستی و ارتباط بیشتر هنرمندان منتج شود. همچنین با توجه به فضای کنونی کشور به‌نظر می‌رسد که هر چقدر همدلی‌ها و رفاقت‌ها بیشتر باشد، باز هم کم است.

طرح این جشن به نهادهای مختلفی ارایه شد و نهایتا از آنجایی که هنرمندان، میراث فرهنگی زنده و واقعی جامعه هستند، حمایت میراث فرهنگی بر این طرح مترتب شد و با توجه به اینکه روز درختکاری ثبت ملی شده، همزمانی این جشن با چنین روز عزیزی بهانه دیگری است تا جمع هنرمندان را در یک محفل دوستانه شاهد باشیم. نظریه‌پردازان زیادی اعتقاد دارند که در این عصر، مرگ هنر بزرگ اتفاق افتاده است البته این نظریه مخالفان و موافقان خاص خود را دارد اما مساله اینجاست که هنر ایرانی، هنری بزرگ است که هنوز شاخ‌و‌برگ‌هایش جای رشد بسیار دارند. به‌نظر می‌رسد شرایط ایده‌آل برای بالندگی و پیشرفت آن میراث هنری که امروز در دست ماست، جز در سایه دوستی‌ها به وجود نمی‌آید. مدت‌هاست که آن هنر والا و بزرگ ایرانی در حد‌و‌اندازه‌ای که باید باشد، دیده نشده است. به‌نظر می‌رسد که تفرق سلیقه‌ها یکی از علل آن است، بنابراین گام اول برای اعتلای نام هنر ایران بی‌شک این است که هنرمندان با هم همدل‌تر، رفیق‌تر و همفکرتر باشند، باهم بیشتر گفت‌وگو کنند و سبک‌های مختلف، همدیگر را در کنار هم بپذیرند تا اختلاف سلیقه‌ها آن‌قدر ناگفته باقی نماند که به دشمنی ختم شود. امیدوارم که این نشست‌ها موجب همدلی و وحدت بیشتری شود، دیالوگ را میان اهالی رسانه برقرار کند و بدل به فرصتی عالی برای گفت‌وگو و نقد بشود و به مواردی منجر شود که هنر ما رشد پیدا کند.

در این جشن قصد داریم از تمبر چند هنرمند پیشکسوت، رونمایی کنیم. هرچند امیدوارم که برای تمامی هنرمندان این مرزوبوم چنین اتفاقی بیفتد. همچنین کانون اتومبیلرانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری به عنوان حامی این جشن، گواهینامه بین‌المللی رانندگی را به تمامی هنرمندان شرکت‌کننده در این جشن اهدا خواهد کرد. برنامه‌های متعددی برای این شب -که از ساعت 18:30 شروع می‌شود و تا ساعت 22 ادامه دارد- در نظر گرفته‌ایم. گروه برگزارکننده جشن درخت دوستی از همه ارگان‌هایی که به نوعی با هنر و فرهنگ مرتبطند کمک می‌خواهد تا مراسمی در خور هنرمندان کشور برگزار شود، این فرصتی عالی است تا نسل‌های مختلف در کنار هم قرار بگیرند و گفت‌وگوکنند. گفت‌وگو کلید همدلی است و در نهایت این درخت دوستی ماست که پر بار‌ترخواهد شد. «درخت دوستی بنشان که کام دل به‌بار آرد.»

* دبیر جشن درخت دوستی

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها