در جشن کانون کارگردانان چه گذشت؟/ از نامه کیومرث پوراحمد تا سخنان احمدرضا درویش + گزارش تصویری
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، ششمین جشن کانون برنامهریزان و دستیاران کارگردان سینمای ایران شب گذشته 11 اسفندماه در فرهنگسرای رسانه برگزار شد. در این جشن تعداد کثیری از هنرمندان سینمای ایران از جمله فرشته طائرپور، مرضیه برومند، محمدمهدی عسگرپور، هانیه توسلی، رابعه اسکویی، رویا تیموریان، مسعود رایگان، علیرضا داوودنژاد، رسول صدرعاملی، سید غلامرضا موسوی، محمود رضوی، سید جمال ساداتیان، رضا عطاران، سامان مقدم، احمدرضا درویش، مازیار میری،کیوان کثیریان، فرهاد توحیدی، جابر قاسمعلی، سیمون سیمونیان، سعدی افشار، پوپک مظفری، افشین هاشمی، رضا میرکریمی و ... حضور داشتند. در ابتدای این مراسم آناهید آباد ضمن خیرمقدم به حاضران از فرشته طائرپور دعوت کرد تا برای تقدیر از هادی مقدمدوست کارگردان فیلم "سر به مهر" روی صحنه برود. مقدمدوست پس از دریافت جایزهاش خطاب به حاضران گفت: ممنون که من را قابل تقدیر دانستید و انجمن با معرفت دستیاران کارگردان سینمای ایران باز هم هوای همصنفیهایش را داشت و من بسیار خوشحالم که این فیلم را ساختهام. سپس طائرپور نیز در جملاتی اظهار کرد: نسل جدیدی که وارد سینمای ایران میشود از درستترین راه ممکن به این عرصه ورود پیدا میکند و من امیدوارم که این نسل نیروی موفقی باشد.
حیف که تهران نیستم
در بخش دیگری از این مراسم نامهای از طرف کیومرث پوراحمد خطاب به کارگردانانی که در این مراسم از آنها تقدیر شد، خوانده شد و این نامه توسط مسعود رایگان قرائت شد. کیومرث پوراحمد در بخشهایی از این نامه آورده است: «دستیاران سه ! دستیاران دو ! دستیاران یک که برنامهریزی هم میکنید معمولا . جشنتان را تهنیت میگویم. حیف که تهران نیستم تا در جمعتان باشم و چشم در چشم، از تلاقی برق نگاههامان به وجد آئیم و به یکدیگر امید ببخشیم که بهار در راه است، اگرچه زمستانی بلند و تلخ را تجربه کردهایم.»
او در این نامه یادآور شده است: «من هم چهل سال پیش دستیار بودم. و از راه دستیاری صحنه را آموختم. درشبانه روز فقط چهارساعت میخوابیدم و بیست ساعت قبراق و خستگیناپذیر کار میکردم. برنامه ریزی میکردم . دستیاری میکردم. سیاهی لشگرها را تعلیم میدادم ، با بیل و کلنگ زمین صاف میکردم. چاه میکندم، دیوار گل مالی میکردم ، اسب میشستم . گوسفند جا به جا میکردم ... سال ها بعد که کارگردان نسبتاً مطرحی شده بودم و یکی از فیلمهایم که خیال میکردم تخم دو زرده است شکست خورد یک بار دیگر باید خودم را میشکستم تا از نو بسازم . باید به خودم یادآوری میکردم که داداش! تو دیپلمهی برق هنرستان صنعتی آمدی و با سماجت و پشتکار صندلی کارگردانی را هم اشغال کردی . بعضی فیلمهایت هم تحسین شد . چرا یابو برت داشت!؟ برو و منِ مَنَت را از نو بساز که فرمود: تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز ! »
پوراحمد نوشته است: « باید از میان خود برمیخاستم تا بتوانم خود را به اندازهای که واقعا هستم ارزیابی کنم ، نه بیشتر و نه کمتر. این بود که همهی تجربههای کارگردانیام را گذاشتم توی پستو و درش را قفل زدم و باز شدم دستیار.
اگر کارگردانم وسواسهای خاص خودش را نداشت میتوانستم دستیار مفیدتری برای او باشم. اما من موظف بودم دنبال کارگردان باشم. نه پی خودم. آمده بودم که خودم را بشکنم . یک روز علیرضا زرین مدیر عامل نازنین کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آمد ماسوله سرصحنه و دید کارگردانی که خودش چندتا فیلم خوب برای کانون ساخته و کلی جایزه گرفته جارو دست گرفته و جارو میکند. با تعجب گفت: شما جارو میکنی ؟ گفتم آقای زرین جارو کردن صحنه یک فضیلت است. وهنوز هم براین باورم که جارو کشیدن صحنه یک فضیلت است.
بگذریم . چهل سال پیش دستیار نادر ابراهیمی بودم، او که با بخل وتنگ نظری به کلی بیگانه بود ، پدرانه هم گوشمالیام میداد ، هم برسرم فریاد میکشید و هم بیشترین امکان را میداد که بیاموزم و تجربه کنم . من هم سعی کردم از او بیاموزم که با دستیارانم دوست باشم و در راه پیشرفتشان هرچه از دستم ساخته است دریغ نکنم و به گمانم دریغ نکردهام تاکنون. اگر دستیار من ، یا هردستیاری فیلم خوب بسازد خوشحال میشوم و اگر فیلم خیلی خوب بسازد خیلی خوشحال میشوم و بر این باورم که این روند ، کاملا طبیعی ست که دستیاران یا هنرجویان از راه برسند و از کارگردانهاشان و معلمهاشان فیلم سازان بهتری بشوند که اگر جز این باشد دنیا محکوم است که عقب عقب برود. و میدانیم که دنیا هرگز پس نمینشیند. این ما هستیم که باید راه را برای حرکت دنیا باز کنیم . پس باهم ، من وشما. دستیار و کارگردان راه را باز میکنیم برای حرکت همکاران جوانمان تا همهی شیفتگان سینما بهار را تجربه کنند.
او در پایان این نوشتار نسبت به بازگشایی خانه سینما ابراز امیدواری کرد.
وقتی کسی فیلم میساخت انگار کار خلافی میکرد در ادامه این مراسم مسعود میمی عضو شورای مرکزی دستیاران کارگردان سینمای ایران روی صحنه رفت و گفت: بدنه سینما امروز درگیر بیکاری و عدم تمرکز است و این در حالی است که دولت بودجههای میلیاردی را صرف تولید فیلمهای به اصطلاح فاخر میکند که با بودجه آنها می شود یکصد فیلم ساخت و صدها نفر را به محیط کار بازگرداند اما این فیلمهای فاخر دولتی تنها لباسی بد قواره را بر تن برخی کرده است. سینمای فاخری که پز می دهد و پولش را در کشورهای خارجی صرف می کند در حالی که بدنه سینمای ایران باید مسافرکشی کند، سینمای فاخری که ادعای فرهنگ و هنر دارد اما باعث می شود فیلمسازان ما را کشورهای فرنگی به سرقت ببرند، اما مهم اندیشه پاکی است که بر سینمای ایران جاری است. وی سپس از رسول صدرعاملی کارگردان سینمای ایران دعوت کرد تا برای اهدای جایزه به دانش اقباشاوی کارگردان فیلم تاج محل روی صحنه برود. صدرعاملی ابتدا گفت: شش دوره از برگزاری این جشن سپری شده است که این موضوع اتفاق مهمی است چون در دو دهه قبل وقتی کسی داشت فیلم میساخت انگار کار خلافی میکرد.
وی در ادامه یادآور شد: خیلی طول میکشید تا یک دستیار یا برنامهریز شهامت و جسارت پیدا کند تا اولین فیلم سینماییاش را بسازد اما آنهایی که هدفمند عمل کردند، موفق شدند.
کارگردان «من ترانه پانزده سال دارم» به توانایی دانش اقباشاوی کارگردان «تاج محل» اشاره کرد و گفت:او میتواند فیلمساز خوبی باشد.
سپس جایزهی دانش اقبالشاوی کارگردان و رضا میرکریمی تهیهکننده «تاج محل» را اهدا کرد.
اقباشاوی هم در سخنانی گفت: این مراسم نتیجه شش سال تلاشی است که اعضای مرکزی کانون مانند شعیبی،احمدی، من و دوستان دیگر انجام دادیم. ما به دنبال این بودیم تا بچههایی فیلم بسازند که عضو این کانون هستند.
موسوی: به زودی شاهد بازگشایی خانه سینما خواهیم بود
در ادامه این مراسم، کلیپ کوتاهی از هادی محقق کارگردان فیلم «او خوب سنگ میزند» پخش شد که او در آن گفته بود: «به دلایل شخصی خوشحالم که سیمرغ نگرفتم. معتقدم خدایی که به من کمک کرد تا در سال 91 فیلم بسازم باز هم کمک خواهم کرد اما در جشنواره برای جایزه نوبت من نبود.»
محقق همچنین در این کلیپ با اشاره به اینکه فاصله عجیبی بین سینمای خصوصی و دولتی وجود دارد، ترجیح داده بود، بیش از این در این باره چیزی نگوید چون اینگونه بهتر است.
سحر صباغسرشت دیگر عضو شورای مرکزی انجمن دستیاران کارگردان سینمای ایران در ادامه این مراسم روی صحنه رفت و از سید غلامرضا موسوی دعوت کرد تا برای اهدای جایزه به تهیه کننده و کارگردان فیلم "او خوب سنگ می زند" روی صحنه برود. موسوی در جملاتی گفت: با توجه به این که طی ماههای اخیر سعی شده بود تا ما نتوانیم دور هم جمع بشویم باید از این جمع استقبال می کردیم و من بسیار از کانون دستیاران کارگردان سینمای ایران تشکر می کنم که به بهانه تقدیر از همکارانشان که در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر اولین فیلم هایشان به نمایش درآمده بود باعث شدند تا دوستان در صنوف های مختلف سینمایی زیر یک سقف یکدیگر را ببینند و در این روزها خبرهای خوبی نیز به گوش می رسد و ما بزودی شاهد بازگشایی خانه سینما خواهیم بود. در ادامه این مراسم تهیه کننده و کارگردان این فیلم روی صحنه رفتند و جوایز خود را از دستان موسوی گرفتند. سید هادی محقق در جملاتی گفت: من سال ها قبل وقتی عضو خانه سینمای ایران می شدم احساس کردم که صاحب خانه شده ام و حالا که شنیدم قرار است خانه سینما دوباره باز شود این را به جرات می گویم که اگر برای سال 92 یک آرزو داشته باشم آن بازگشایی خانه سینما است. مریم هژیروند دیگر عضو این کانون روی صحنه رفت و گفت: ما همیشه این جشن را در خانه خودمان میگرفتیم و در این مقطع که فشارهای بیرونی به سینمای ایران زیاد شده است بسیار نگران این هستیم که درون سینما نیز به جان هم بیفتند. اما ما باید با یکدیگر اتحاد داشته باشیم چرا که از بیرون به این جمع با حسرت نگاه می شود و ما باید آگاهانه و هوشیارانه عمل کنیم. وی سپس از مازیار میری دعوت کرد تا برای تقدیر از عوامل فیلم خسته نباشید روی صحنه برود. پس از حضور میری بر روی صحنه از رضا میرکریمی (تهیه کننده) و افشین هاشمی و محسن قرایی (کارگردانان) دعوت شد تا روی صحنه بروند.
میرکریمی: دلم برای خانه کوچه سمنان تنگ شده است میرکریمی در جملاتی گفت: من هم مثل همه دوستانم دلم برای ساختمان خیابان سمنان تنگ شده است. در مورد تولید این فیلم ها باید بگویم که برای من تجربه خوبی بود و بچه ها بسیار لیاقت داشتند و درست هم انتخاب شده بودند و من به آن ها تبریک می گویم و افتخار می کنم. هاشمی نیز در جملاتی گفت: اینجا اولین جایی است که من را کارگردان فیلم حساب کرده اند و من از آقای میرکریمی که دو بار به من فرصت حضور دادند بسیار تشکر می کنم که اولین بار آن برای بازی در فیلم خیلی دور خیلی نزدیک بود و فرصت بعدی کارگردانی فیلم خسته نباشید. محسن قرایی نیز در جمله ای کوتاه آرزوی بازگشایی خانه سینمای ایران را کرد. در ادامه این مراسم احمدرضا درویش برای اهدای جایزه به عوامل فیلم دهلیز روی صحنه رفت و در جملاتی گفت: دوستان کانون دستیاران امشب به من کلک بزرگی زدند و بین من و آقای صدرعاملی پارتی بازی کردند و آن هم این بود که وی جایزه دانش اقباشاوی را داد. دانش اقباشاوی عزیز را بنده بیش از 18 سال است که میشناسم و او از دوستان صمیمی من است و من متنی را آماده کرده بودم تا هنگام اهدای جایزه به وی بخوانم. وی در ادامه بیان کرد: کانون دستیاران کارگردان سینمای ایران در این یک سال و اندی که خانه سینمای ایران به تبعید رفته با همدلی و یگانگی بارهای زیادی را بر دوش کشیدند و من به تمامی آنها تبریک میگویم.
خانه سینما یا باشگاه سینمای ایران! درویش با کنایه به این که بنا شده نام خانه سینما را باشگاه سینمای ایران بگذارند، گفت: چقدر خوب است که اینجا فرهنگسرای رسانه است نه باشگاه! من برای مفهوم باشگاه به فرهنگ عمید مراجعه کردم و دیدم که معنی آن جایی برای ورزش و دید و بازدید است که نمی توان نام آن را روی خانه سینمای ایران نهاد! صنف سینمای ایران یعنی توجه به مطالبات به حق سینمای ایران از لحاظ فرهنگی و هویتی. وی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به سخنان یکی از کارگردانان سینمای ایران که طی ماه های گذشته مرتباً برای محکومیت هم صنفیهایش بیانیه صادر کرده است گفت: برخی فقط در سینمای ایران نفرت پراکنی می کنند و به اهالی سینمای تهمت های زیاد و نامسلمانی زده اند اما روش ما برای برخورد با چنین افرادی طور دیگری است و ما از گذشته عبور و به آینده نگاه کنیم و ماندن درگذشته چیزی جز همان تهمت پراکنی نیست. وی خطاب به فیلمسازان جوان گفت: شما باید ببینید جا پای چه کارگردانانی میگذارید من فقط به چند تا از این فیلم ها اشاره می کنم شما جا پای این دوستان می گذارید و این حاصل یک دوره فیلمسازی شاخص سینمای ایران است، هامون، رنگ خدا، ناخدا خورشید، ای ایران، من ترانه پانزده سال دارم، شوکران، خانه دوست کجاست، تنوره دیو، یک بار برای همیشه، پرده آخر، زیر نور ماه، دونده، بچه های آسمان، لیلی با من است، باران و ... با نیم نگاهی به این لیست می توان فهمید که ما چه کارنامه درخشانی را با کمک خودمان و نه مدیران سینمایی داشتهایم.
سپس از محمدمهدی عسگرپور نیز دعوت شد برای اهدای جایزه به بهروز شعیبی و رضوی تهیهکننده فیلم "دهلیز" روی صحنه بروند. شعیبی با حضور روی صحنه با گلایه از سخنان درویش گفت: ای کاش به وی امکان این را میدادید که جایزه آقای دانش اقباشاوی را اهدا کند.
فرهاد توحیدی: روز باز شدن خانه سینما نزدیک است
در بخش دیگری از این مراسم فرهاد توحیدی گفت: همان طور که دوستان ما در کانون دستیاران کارگردان، قلب هر فیلم سینمایی هستند قلب خانه سینما هم هستند و در طول یک سال گذشته زحمات زیادی کشیدهاند.
رییس هیات مدیره خانه سینما با بیان اینکه تصور میکند مجموعه کارهایی که دوستان کردند باعث شد که چارهای جز باز شدن خانه سینما نباشد اظهار کرد: روز باز شدن خانه سینما نزدیک خواهد بود، کار اساسنامه انجام شده و با اطمینان اعلام میکنم ذرهای از ماهیت خانه سینما در جریان بازنویسی مخدوش نشده است. خانه سینما همچنان نهاد صنفی سینمای ایران است و انشاء الله باقی خواهد ماند.
توحیدی تاکید کرد: کوشش ما این است که کیان خانه سینما را حفظ کنیم و شهادت میدهم دوستانی که از طرف سازمان سینمایی آمدند هم نیت خیر داشتند. امیدوارم صبر 14 ماهه سینماگران ایران به بار نشیند و تا قبل از بهار، خانه سینما در خیابان بهار باز شود.
در ادامه این نشست آناهید آباد روی صحنه رفت و در جملاتی گفت: من از بنیاد سینمایی فارابی و احمد میرعلایی و حسن نجاریان تشکر میکنم که به ما کمک کردند تا هدایای این دوستان را بدهیم من از فرهاد توحیدی دعوت میکنم برای تشکر از حسین ربانی روی صحنه بیایند.
در ادامه مراسم حسین ربانی غریبی رئیس فرهنگسرای رسانه با حضور به روی صحنه در اشاره به صحبتهای درویش گفت: هر محفلی که با حضور پیشکسوتان سینما و هنرمندان برگزار شود، خانه سینماگران است و امروز محفلی برپا شده تا از پنج فیلم خوب و کم هزینه اما پر محتوا تقدیر کنیم و در مورد آنها حرف بزنیم زیرا این فیلمها هم از لحاظ محتوا معنا دار و ارزشمند هستند و هم فیلمسازان خوش آتیهای برای آنها زحمت کشیدهاند.
رئیس فرهنگسرای رسانه در پایان افزود: باید این گونه برنامهها با حاشیه کمتر، اما بیشتر برگزار شود و دوستان کمی هم به فکر مدیران باشند.
دیدگاه تان را بنویسید