جعفری جوزانی از جزئیات بازگشایی خانه سینما میگوید/ سینما شغل دوم سیاستمداران شده است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، وقتی گفتوگو تمام میشود، میگوید: «احساس میکردم این وظیفه حرفهای و انسانی من است و حالا که میتوانم کمک کنم باید وارد شوم» و حضورش هم واقعا موثر بود. در گفتوگویی که با یکی از خبرگزاریها انجام داد، قول داده بود که «کمیته اصلاح» تا نیمه اسفندماه کار «اصلاح اساسنامه خانه سینما» را تمام کنند؛ قبل از اسفند این کار به انجام رسید و به دولت فرستاده شد تا در آنجا تصویب شود. حالا اساسنامهای که به تصویب کل اعضای آن کمیته رسیده، قرار است تایید و اجرایی شود. این گفتوگو در واقع ادامه گفتوگویی است که «شرق» بعد از تشکیل آن کمیته با جعفری جوزانی کرده بود و بعد از آن سخنان جواد شمقدری در یکی از روزنامهها چاپ شد که در آن گفته بود به دنبال تغییر اسم «خانه سینما» هستند. اهم صحبتهای جوزانی را در زیر بخوانید:
-
از آنجا که هدف قلبی همه اعضای هیات هفتنفره بازگشایی «خانه سینما» بود، از آغاز برگزاری اولین جلسه تا روز دوشنبه 30بهمنماه 91، به قصد تعامل و حل موانع و مشکلات موجود در اساسنامه کنار هم به گپوگفت نشستیم. حتی اگر گاهی، یکی از ما هم، به احساسات طغیانگر خود امکان بروز میداد، مساله با خنده و شوخی دیگران به خوشی به پایان میرسید؛ چرا که خاستگاه اندیشه جمع، یکی بود. هر عضو به روش ویژه خود به سازندگی و پیدا کردن راه برونرفت از بنبست موجود فکر میکرد.
-
ما البته ادعا نداریم که کار بینقصی انجام دادهایم، بیتردید همین اساسنامه اصلاح شده توسط ما هم، مثل هر توافقنامه یا اساسنامه دیگر، بینقص نیست. میل به تغییر را وضعیت پویا و متغیر جامعه به وجود میآورد. هیچ چیز در این جهان ثابت و بینقص نیست، همه چیز در حال تغییر و تکامل است. پس بررسی و اصلاح هر اساسنامهای ممکن است بعد از چند سال بنا به شرایط ویژه یک جامعه نیاز به تغییراتی داشته باشد.
-
هیت هفت نفره، جناحبندی نداشتند، تابع عقل و منطق بودند و از آنجا که از روز اول تشکیل جلسه با خلوص نیت، به انجام بهتری میاندیشیدند در روز دوشنبه 30 بهمن 91 کار اصلاحات اساسنامه به پایان رسید و همه در کمال خرسندی و با قبول اینکه فردای آنروز اساسنامه اصلاح شده را امضا کنند، جلسه را ترک کردند. بعد از دو روز نمایندگان محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به چند پیشنهاد سازنده و معقول رسیدند که مورد توافق قرار گرفت و روز بعد به امضا رسید.
-
یک روز پیش از تحویل اساسنامه اصلاح شده به نهاد ریاستجمهوری، دو نفر از اعضای هیئت، پیشنهاد تازهای مبنی بر تغییر نام «خانه سینما» داشتند که رای نیاورد. به هرحال همانطور که قبلا اعلام کردم هیئت هفتنفره متن کامل اساسنامه اصلاح شده را که مشتمل بر 57ماده و 29تبصره در 18صفحه بود به همراه گزارش کل جلسات تشکیل شده به نهاد محترم ریاستجمهوری اسلامی ایران تحویل داد.
-
من معتقدم که تا حد زیادی اساسنامه قانعکنندهای است و همه اهالی خانواده محترم سینما از هر طیف و هر قشر و با هر سلیقه حرفهای که باشند، اگر به توسعه و خدمت به صنف بیندیشند، با خواندن متن اساسنامه اصلاح شده، خرسند و راضی خواهند بود؛ چرا که این اساسنامه همه شاخصههای یک اساسنامه خوب را دارد اما اگر کس یا کسانی قصد تخریب و سیاسی بازی داشته باشند، حرف و حدیث دیگری است که به ما ربطی پیدا نمیکند، چرا که این آدمها هستند که نوشتهها را اجرا میکنند.
-
مشکل پیش آمده برای «خانه سینما» یک حرف است و مشکلات سینما یک کتاب، پس مشکل سینما همچنان به قوت خود باقی است. این روزها هر کس به نوعی شالوکلاه کرده و با هر چه دم دست دارد به جان سینما افتاده است. متاسفانه با اینکه طی این 34سال که کشور عزیز به سوی مدنیت و احترام گذاشتن به آرای عمومی و شعور جمعی گام برمیدارد، ندانمکاریها، نابلدیها و گاه غرضورزیهای حزبی و جناحی، نه تنها در سینما بلکه در دیگر عرصهها هم با این تندرویها و هتکحرمتها روبهرو بوده است. بهنظر میرسد سینما تخصص و شغل دوم آحاد مردم بهخصوص برخی از سیاستمداران و مسئولان است. این دوستان هر وقت در کار خود کاستی میبینند، برای فرافکنی به سینما روی میآورند و درباره آن مصاحبه راه میاندازند. هر روز تحلیلگران و منتقدان نوظهوری پیدا میشوند که در سن 25 سالگی قادرند کل سینمای صدساله ایران را تخریب و نفی کنند و تا میتوانند سنگ بیندازند. این هموطنان به خاصیت ویژه سینما پی بردهاند و میدانند که هنر- صنعت سینما، ویژگیای دارد که هر عمل کوچک آن جنجال بزرگی به وجود میآورد. امیدوارم اینبار سیاستزدگان، خانواده سینما را به حال خود بگذارند و از آنها در جهت منافع کشور اسلامی بهره ببرند، نه در جهت حزب و دسته خود، تا نفاق و تفرقه جای خود را به اتحاد و یکپارچگی بدهد.
-
بخش خصوصی کوچک و آسیبپذیر سینما زیر هجوم سرمایههای نفتی که در دست این نهادهایی چون حوزه هنری یا بنیاد فارابی است، له شده و مجال نفس کشیدن ندارد، البته حوزه هنری متعلق به سازمان تبلیغات اسلامی است که اگر به کار پر ارزش و پربرکت تبلیغات اسلامی بپردازد، میتواند مثمر ثمر واقع شود. من فیلمهای امسال آنها را ندیدهام و نمیدانم فیلمهای ساختهشده توسط این نهاد به مسئولیت اصلی خود که تبلیغات مفید اسلامی است پرداخته یا نه اما در مورد بنیاد سینمایی فارابی، معتقدم که این نهاد خاصیت اولیه خود را از دست داده و در شرایط کنونی جز اتلاف سرمایه، رقابت غیرعادلانه با بخش خصوصی و به هدردادن استعدادهای کشور، کاری نمیکند.
-
تا حد بسیار زیادی اساسنامه اصلاح شده به اهالی سینما کمک میکند که در همه جلسات سیاستگذاری، تصویب بودجه، نحوه تزریق سرمایه به بدنه سینما، شفافسازی و جذب بودجههای سرگردان دولتی حضور داشته و در تصمیمگیریهای نهایی سهیم باشند. اگر واقعا بندهای مالی آن درست اجرا شود، بازوی پرقدرتی برای کمک به سازمان سینمایی در راه توسعه سینمای ملی خواهد بود. البته فراموش نکنیم که در نهایت این آدمها هستند که با تمکین از قوانین به آن ارج میگذارند یا با زیر پا گذاشتن، آن را تحقیر و بیارزش میکنند.
-
در خلوت تنهایی، گاهی احساس میکنم با همه رشد و توسعهای که طی این 34 سال در صنعت سینمای ایران رخ داده، هنوز ما آنطور که باید چشم بصیرت باز نکردهایم. گاهی با عملکردهای ناشیانه و غیرعقلانی که نشات گرفته از طغیان احساسات مهار گسیخته، حسادتها و تنگنظریهای گروهی، جناحی یا شخصی است، یکدیگر را میرنجانیم. مسوولان فرهنگی راه خود را میروند و ما هم اگر بتوانیم و بگذارند، لنگانلنگان به راه خود میرویم. این کردارهای ناپخته حاصلی جز تفرقه و نفاق عاید خانواده شریف سینمای ایران، نخواهد کرد. شاید گروه کوچکی بتواند با سوءاستفاده از این وضعیت آشفته برای مدت کوتاهی منتفع شود اما من تردید ندارم که در بلندمدت این برادران نااهل هم زیان خواهند کرد. جبر زمانه حکم میکند که اهالی خانواده سینما ژرفتر بیندیشند و عقلانیت و اعتدال را چراغ راه کنند.
دیدگاه تان را بنویسید