کد خبر: 28394
تاریخ انتشار :

امیرحسین صدیق: از زمانی که فرهنگ مردم بالارفته و مورد هجوم بمب‌دستی قرار گرفتم، چهارشنبه‌سوری ندارم

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

امیرحسین صدیق را با سریال معروف «قصه‌های تا به تا» و عروسک معروفش زی زی گولو در نقش پدر خانواده به خوبی به یاد داریم. او از آن دست بازیگرانی است که در هر کاری ظاهر نمی‌شود اما وقتی هم نقشی را ایفا می‌کند با صداقت خود آن نقش را در اذهان ماندگار می‌کند. با صدیق گفت‌وگویی کردیم درباره چهارشنبه‌سوری و عید نوروز. مصاحبه «نامه» با بازیگر مجموعه «مهمان ویژه» را در ادامه بخوانید: با توجه به اینکه به ایام عید و مراسم چهارشنبه‌سوری نزدیک می‌شویم، اجازه دهید مصاحبه را با این سوال آغاز کنم که شما در گذشته شب چهارشنبه‌سوری را چطور می‌گذراندید والان چطور؟ خیلی سال پیش که این مراسم انسانی‌تر برگزار می‌شد چهارشنبه‌سوری داشتیم، ولی در این چند سال اخیر که متاسفانه فرهنگ مردم بالا رفته سعی می‌کنم که از خانه بیرون نروم چون یک بار مورد تهاجم بمب‌های دستی قرارگرفته‌ام، بنابراین در خانه می‌نشینم. فکر نمی‌کنید که چهارشنبه‌سوری‌های گذشته به این دلیل آرام بود که مردم با هم همدل‌تر و یک‌رنگ‌تر بودند و الان مردم از هم دور شده‌اند و فضاهای بسته، استرس‌ها و هیجانات باعث این همه آسیب شده است؟ علت‌های فراوانی وجود دارد؛ این هم یکی از علت‌ها می‌تواند باشد. به نظر شما در ایام عید و نوروز چه چیزهایی فراموش شده است؟ به نظر من، کلا در همه موارد مردم ما از نظر فرهنگی پست‌رفت کرده‌اند که این خیلی بد است. از هر چیزی فقط نشانه‌های ظاهری آن را نگه داشته‌اند و دلایل اصلی که در تاریخ ما وجود داشته در حال فراموشی است. ما فقط ادای این کارها را در می‌آوریم، اصل و بنیان از یاد رفته است. اینکه چرا ما اول بهار را جشن می‌گیریم مهم است. اینکه چرا به طبیعت می‌رویم و چرا باید به طبیعت احترام بگذاریم مهم است. ولی متاسفانه مردم ما در ایام تعطیلات به جاهای مختلف ایران می‌روند و به جز زباله و آشغال و نابودی طبیعت چیز دیگری از خود یادگار نمی‌گذارند؛ همین خودش مفهوم از یاد رفتن را می‌دهد. بهتر است نگاهی دوباره به طبیعت، تاریخ و فرهنگ خود داشته باشیم. شما چقدر تلاش می‌کنید که این فرهنگ فراموش نشود؟ تا جایی که از دستم برآید تلاش خودم را می‌کنم. ما افراد شناخته‌شده‌ای هستیم و بنابراین سعی می‌کنم با مردم ارتباط برقرار کنم و کاری که از دستم بر می‌آید را در این رابطه انجام دهم. سعی می‌کنم رفتار درستی داشته باشم تا نتیجه مثبتی هم داشته باشد، ولی فکر نمی‌کنم این اتفاق رخ دهد. شما آدم قانونمندی هستید؟ نه قانونمند نیستم، ولی اعتقاد دارم انسان تا جایی که می‌تواند مزاحم حریم دیگران نباید شود. چرا چون شناخته می‌شوید این نظر را دارید یا تفکر شخصی شماست؟ نه تفکر شخصی‌ام است، آدم‌ها می‌توانند هر کاری دلشان می‌خواهند انجام دهند، تا جایی که مزاحم حریم شخصی دیگران نشوند؛ به این اعتقاد دارم. همان‌طور که در اسلام هم راجع به حق‌الله و حق‌الناس صحبت شده است، معتقدم که در حریم شخصی دیگران نباید مزاحمت ایجاد کرد وآن را مورد تهاجم قرار داد. شما اکثرا کارهای طنز انجام داده‌اید و نقش جوان‌های شاد و بشاش را ایفا کرده‌اید. این شخصیت‌ها چقدر به شخصیت خودتان نزدیک بوده‌اند؛ اصولا آدم شادی هستید؟ مخلوطی از همه این شخصیت‌هایی هستم که بازی کرده‌ام. سعی می‌کنم بخش‌های بد نقشم را از زندگی‌ام پنهان کنم ولی فکر می‌کنم شخصیت‌ها خیلی دور از خودم نیستند. پس آدم شادی هستید؟ بله؛ سعی می‌کنم حداقل شادی‌ام را حفظ کنم، البته اگر بشود. شما نوع بازیتان خیلی خاص است؛ کم ظاهر می‌شوید اما ماندگاری نقش‌هایتان بسیار است. چه روشی را در پیش گرفته‌اید برای رسیدن به این ماندگاری؟ این لطف شماست. من کلا سعی می‌کنم ابتدا متن را بخوانم و با کارگردان صحبت کنم، به شخصیت نزدیک شوم و از تمام تجربیاتی که در کانون پرورش فکری کودک و نوجوان، مدرسه هنرهای صدا و سیما و چیزهایی که از خانم مرضیه برومند یاد گرفتم و کسب کردم استفاده کنم. ضمن اینکه من هنوز هم درحال یادگیری هستم و در هر کاری جدید چیزهایی یاد می‌گیرم که در کار بعدی از آن استفاده می‌کنم. شما برای رسیدن به صداقت با مخاطبتان چه راهکارهایی را مد نظر دارید؟ در درجه اول سعی می‌کنم کارهایی انتخاب کنم و در شخصیت‌هایی قرار بگیرم که حد‌الامکان دروغگو و متظاهر نباشند. در نهایت هم سعی و تلاشم این است که صادق باشم؛ نمی‌دانم دراین زمینه تا چه حد موفق بوده‌ام. گاهی بنا به دلایلی کاری را پذیرفته‌ام که صداقت در آن جریان نداشته، اما سعی می‌کنم به این ایده و نظر خودم وفادار بمانم. تا به حال هم سعی کرده‌ام نان بازویم را بخورم نه نان پاچه‌خواری را. پس در کارهایی که از شما دیده می‌شود بیشتر خودتان هستید و مخاطب تا حدودی با شخصیت شما آشنا شده است؟ این سوال جای بحث بسیاری دارد. اینطور نیست که خودم باشم؛ بخشی از آن متن است و بخشی دیگر نظر کارگردان که چه می‌خواهد. بخشی دیگر که مربوط به خود من بازیگر است، بله، در اینجا قبول دارم که خودم هستم، چون خواسته یا ناخواسته 50 درصد خود بازیگر وارد نقش می‌شود و 50 درصد دیگر شرایط و عوامل است که باید تغییر کند. بازیگری که می‌آید نقش را ایفا کند بخشی از آن را می‌تواند عوض کند نه همه آن را، در اینجا است که تبحر کارگردان و آشنایی وی از فنون بازیگری می‌تواند بازیگر را به آن 50 درصد خیلی بیشتر نزدیک کند . خیلی سعی می‌کنم آن 50 درصد را درآورم و خودم را خیلی نشان ندهم. درکدام کارها نقشی که ایفا کردید شبیه خودتان بوده است؟ درحال حاضر حضور ذهن ندارم ولی خیلی جاها بوده که از تجربیات شخصی خودم استفاده کرده‌ام. شما این شیوه را قبول دارید که کاری که برای عید نیست و سوژه آن هم مربوط به این ایام نیست، در نوروز پخش شود؟ به نظر من هم در مجلس عروسی و هم در مجلس عزا می‌توان چلو مرغ خورد؛ فرقی نمی‌کند. مهم این است که برنامه‌های تلویزیون جذاب باشد. حالا این 13 قسمت چه هفته‌ای یکبار پخش شود و چه 13 روز که همه تعطیل هستند و این امکان را دارند که از برنامه‌های تلویزیون استفاده کنند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها