خشم فاطمه(س) در بستر مرگ
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، علیرضا رجایی تهرانی در کتاب «آتش در حرم» به زندگی حضرت فاطمه(س) و زمان شهادتشان پرداخته است. در بخشی از این کتاب، خشم حضرت فاطمه(س) از ابوبکر و عمر مطرح شده است: وقتی بیماری فاطمه(س) شدت یافت، ابوبکر و عمر حال حضرت را از امام علی(ع) سوال کردند و گفتند: بین ما و او مسائلی واقع شد که خود بهتر میدانی، اگر صلاح بدانی از او برای ما اجازه بگیر تا از گناهمان نزد او عذرخواهی کنیم؟ امام(ع) فرمود: این با شماست. آن دو برخاستند و کنار خانه نشستند. علی(ع) نزد فاطمه(س) آمد و فرمود: ای زن آزاد! فلانی و فلانی پشت در هستند و میخواهند بر تو سلام کنند. چه صلاح میدانی؟ حضرت زهرا(س) عرض کرد: خانه، خانه تو و زن آزاد هم همسر تو است، هر چه میخواهی انجام بده. فرمود: پوشش سرت را محکم کن. آن حضرت هم سر خود را پوشانید و رویش را به طرف دیوار گردانید. ابوبکر و عمر وارد شدند و سلام کردند و گفتند: از ما راضی باش، خدا از تو راضی باشد. حضرت زهرا(س) فرمود: چه چیزی شما را به این کار وادار کرده است؟ گفتند: ما به بدی خود اعتراف میکنیم و امیدواریم ما را ببخشی و کینه ما را از دل بیرون آوری! فرمود: اگر راست میگویید، درباره آنچه از شما سوال میکنم به من خبر دهید، چرا که من چیزی از شما سوال نمیکنم مگر آنکه میدانم شما آن را میدانید. اگر راست بگویید میدانم که شما در آمدنتان راست گویید. گفتند: هر چه میخواهی سوال کن. فرمود: شما را به خدا قسم میدهم، آیا از پیامبر(ص) شنیدید که فرمود فاطمه پاره تن من است، و هر کس او را اذیت کند مرا اذیت کرده؟ گفتند: آری. حضرت دستها را به سوی آسمان بلند کرد و فرمود: خدایا این دو مرا اذیت کردند، من شکایت این دو را به پیشگاه تو و پیامبرت مینمایم. نه به خدا قسم، هرگز از شما راضی نمیشوم تا پدرم پیامبر را ملاقات کنم و آنچه شما انجام دادید به او خبر دهم، تا درباره شما حکم کند. اینجا بود که ابوبکر صدای وای و ویل بلند کرد، و به شدت به جزع و فزع افتاد. عمر گفت: ای خلیفه پیامبر! از سخن زنی جزع و فزع میکنی!
دیدگاه تان را بنویسید