وزیر ارشاد: هنرمندان نباید هزینه بهرهبرداری سیاسی یک حزب شوند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، سیدمحمد حسینی، ریاست دانشگاه پیامنور را به عهده داشت که به سمت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دهم منصوب شد. عدهای او را وزیر مظلوم دولت احمدینژاد میدانند و گروهی نیز معتقدند برخی از گرایشهای او با جریان حاکم در دولت همخوانی ندارند. بهطور کلی اما وزیر کم حاشیه دولت دهم، روزهای پرحاشیهای را بخصوص طی سالهای اخیر تجربه کرد. از اکرانهای بحثبرانگیز سینما گرفته تا ماجرای بسته شدن خانه سینما. آنچه در ادامه میخوانید اهم صحبتهای وزیر ارشاد در گفتوگو با «تهران امروز» درباره مسائل مهم فرهنگی و هنری کشور است:
-
انتظار داریم کسانی که به عنوان کاندیدای ریاستجمهوری هستند دیدگاههای خودشان را در مسائل فرهنگی شفاف و واضح بیان کنند اینطور نباشد که به خاطر اینکه رای بیشتری را کسب کنند تنها فضا را سیاسی کنند. البته با مردم صحبت کنند، شفاف صحبت کنند، با صداقت صحبت کنند؛ مردم هم بالاخره مسائل فرهنگی برایشان مهم است. از علما، مراجع و بزرگان کشور گرفته تا همشهریان میخواهند بدانند فردی که قرار است کشور را اداره کند در حوزه فرهنگ چه دیدگاهی دارد.
-
شرایط حاکم بر کشور و مشکلاتی که در سال 91 ایجاد شد بر عرصه فرهنگ هم اثر گذاشت، صرفا بر اعتبارات خود ما هم اثر گذاشت و ما حمایتهایی که مدنظرمان بود را نتوانستیم بهطور کامل انجام دهیم. با این حال سعی کردیم به میزانی که میتوانیم کارها را پیش ببریم. اگر توقع وجود دارد که ما به قبل از شرایط حاکم بر کشور بازگردیم این یک تصور غیرواقعی است. هنگامی که قیمت ارز افزایش یافت بر کالاهای دیگر هم اثر گذاشت؛ ما نقشی در واردات کاغذ و توزیع آن نداریم چرا که این وظایف از ارشاد گرفته شده است. در گذشته کاغذی که وارد میشد، ارشاد آن را توزیع میکرد. فکر میکنم که در زمینه کاغذ سعی خود را کردهایم و یکسری مشکلات وجود دارد که به مدیریت کلان کشور باز میگردد. شرایط کشور ما عادی نبود و محدودیتهایی که ایجاد شد نیز مشکل آفرین بود.
-
در صدور مجوز برای کتابها، نمیتوان به هر کتابی مجوز داد و تصمیم بر این است که کمیتهای تشکیل شود تا افراد کارشناس کتابها را بررسی کنند. از میان 69 هزار کتابی که در سال 90 منتشر شد، این امکان اصلا وجود نداشت که بخواهیم از تمام کتابها حمایت کنیم و ناچاریم یک هویتبندیهایی را داشته باشیم. بعضیها بر این تصور هستند که باید از کلیه کتابها و موضوعات، از تمام مسائل فرهنگی کشور حمایت کنیم اما چنین چیزی مقدور نیست و ما چنین اعتباری نداریم. بر اساس مدیریتها و کارشناسیها کارهایی که قرار است انجام شود را انجام میدهیم.
-
ما نمیتوانیم یک فیلم صرفا سرگرمکننده را که حرف جدیای ندارد و پیامی ندارد را تایید کنیم؛ متاسفانه هنوز برخی از هنرمندان به این باور نرسیدهاند که باید یک پشتوانه فکری داشته باشند هرچقدر هم خودشان اهل مطالعه و اندیشمندی باشند. اما امروزه دیگر کار فردی جوابگو نبوده و نمیشود که یک نفر هم خودش فیلمنامه بنویسد، هم کارگردان باشد، هم تهیهکننده و هم خودش بازیگر اثر باشد. واقعا چقدر یک انسان میتواند قوا داشته باشد؟
-
دوستان سینمایی ما و جمعی که در خانه سینما حضور داشتند، از قبل هم باهم بودند و مسائل و مشکلاتی داشتند که نتوانستند با هم به توافق برسند تا جاییکه به مرحلهای رسید که دیگر هیئت مدیرهای که در خانه سینما بود، حاضر نبودند هیچگونه نظارتی را بر کارشان بپذیرند حتی مثلا انتخابات که انجام شد هیچ نمایندهای از وزارتخانه در این دستگاه ندیدیم که ما انتخاب انجام داده باشیم. بعدها هم بحثهای حقوقی مطرح شد که خانه سینما مشکل ساز شده بود اینها از ابتدا اساسنامهای که داشتند مراحلش به سرانجام نرسیده بود و مراحلی که باید طی شود، طی نشده بود و اگر هم طی شده بود طی سالیان سال، تغییراتی در آن به وجود آمده و همه این عوامل منجر شد تا به لحاظ حقوقی این مشکلات جدی ایجاد شود، آقای رئیسجمهور هم وساطت کردند. ما فکر میکردیم که خوب شاید همان روال را ادامه بدهیم و صنفهای مختلف بیایند آنجا و صنوف مختلف بنشینند و بعد تصمیم بگیرند که میخواهند یک اتحادیه صنفی تشکیل دهند. یک باشگاهی داشته باشند، یک خانهای، حالا هر چه میخواهد باشد. خودشان تصمیم بگیرند و برای ما هم همه چیز شفاف باشد. نمیشود که بهطور مثال چهار گروه بیایند و بگویند که ما صنف هستیم، ما هم سردرگم میشویم. چندگانگیها در شوراها مشکل ساز بود و به همین دلیل گفتیم که این باید براساس اساسنامهای که هست باید همه چیز مشخص باشد. اما ما صنوفی داشتیم که انتخاباتشان مشخص نبود و حتی چند سالی انتخابات نداشتند در حالی که همه تشکلها باید این مسائلشان را شفاف کنند، بالاخره نظام صنفی در کشور داریم یا باید وصل باشند به وزارت صنعت یا مثلا اگر تشکل سیاسی هست برود زیر مجموعه وزارت کشور قرار گیرد. اخیرا ما در دولت هم یک مصوبه داشتیم که البته طرح نمایندگان بود و ما هم در دولت بیان کردیم و در دولت هم توصیه شد. انشاءالله طرح نمایندگان هم به نتیجه برسد که دیگر نگاهمان به تعاریف فرهنگی و هنر مانند بقیه سکوت نباشد و افرادی که در حوزه فرهنگ و هنر هستند بهطور کلی ارتباطشان با وزارت ارشاد باشد. اگر همه زیر مجموعه ارشاد باشند که دیگر لازم نیست یک صنف مجوزش را ا ز ما بگیرد و دیگری از یک وزارتخانه دیگر. باید همه صنوف جمع شوند؛ اینکه یکی راست است یا چپ، دیگری موافق ماست یا مخالف مهم نیست. مهم این است که همه در کار صنفی جمع شوند و کار کنند. باید قانون در نظر گرفته شود و وزارت ارشاد با آنها در یک تعامل باشد. در همه جای دنیا نیز این دموکراسی وجود دارد و رئیسجمهور نیز تاکید داشتند که همان گروهی که قبلا در مقام مدیریت بودند، آنها نیز نقش پررنگتری داشته باشند و باید پایگاه مشخص باشد که از کجا اساسنامه نوشته میشود. البته برای نهایی شدن موضوع خانه سینما دستهایی وجود دارد که قابل برطرف شدن هست. اگر مبنا بر تعامل باشد کارها درست خواهد شد. گاهی اوقات در سینما شاهد بودیم که به برخی از اختلافات دامن زده میشود و بخشی از آن از طرف سینماگران است. فکر میکنم که در این حال ما به همه آنها، اختلافنظرها و گرایشهای مختلف احترام میگذاریم.
-
هنرمندان متعلق به کل کشور هستند، متعلق به همه مردم ایران هستند،حتی برخی خارج از ایران هستند؛ به خاطر همین نباید هزینه بهرهبرداری سیاسی و تبلیغاتی یک حزب یا یک گروه شوند. خودم فکر میکنم خودشان باید شأن و جایگاهشان را حفظ کنند. اینکه کسی خودش را به آب و آتش بزند که یک نفر برنده شود، درست نیست. نباید کار هنری را فدای کار سیاسی کرد. اینکه ما در سالهای اخیر تاکید کردیم که بیایند فیلمهایی را با مضامین سیاسی بسازند به این دلیل بوده که نمیشود هنرمند نسبت به مسائل کشورش بیتفاوت باشد. چطور هالیوود میآید علیه ما آنقدر فیلم میسازد و ما هم عکسالعملی نشان ندهیم.ما در عین حال که توصیه میکنیم حالا به عنوان یککوچکتر به این عزیزان که فعال باشند و در صحنه حضور داشته باشند اما میخواهم بگویم که انتظار داریم که دیگر مسائل سال 88 تکرار نشود.
-
با توجه به آن بحثی که مقام معظم رهبری در دولت نهم داشتند، به واقع فرهنگ دچار مظلومیت شده و باید این مظلومیت را از فرهنگ بزداییم. در آغاز دولت دهم اقدامات خوبی انجام شد و سفرهای دور سوم با عنوان فرهنگی بود و ما در همه استانها کارگروه فرهنگ و هنر را قبل از جلسه دولت تشکیل دادیم. بهدنبال آن تصمیمات خوبی هم گرفته شد و وضعیت هر استان بررسی شد و اولویتها، مزیتها و مسائل لازم مشخص شد ... اینکه در دولت بحثهای فرهنگی کمتر مطرح میشود در مجلس هم همین وضعیت است یعنی در فرهنگ خیلی کمبود مقررات، قوانین و ضوابط نداریم بیشتر باید کار کنیم. خود شورای انقلاب فرهنگی یکی از کارهای اصلیاش مباحث فرهنگی است، بهطور مثال نقشه مهندسی فرهنگی کشور که سند آن نهایی میشود و مراحلش طی شده است، مدتها شورای انقلاب فرهنگی درگیر این مسئله بوده است؛ دیگر وقتی شورای انقلاب فرهنگی به این موضوع میرسد در دولت یا به اصطلاح مجلس نیازی به بررسی نیست، به طور مثال وقتی شورای عالی سینما را تشکیل دادیم که خود رئیسجمهور در رأس آن است دیگر نیازی نیست این بحثها را در دولت مطرح کنیم. همان را هم در خود شورای سینما اگر مصوب شد بخواهیم میگیریم و بعد اجرایی میشود چون جزو مصوبات دولت میشود به هر حال امیدواریم این مشکلاتی که سر راه مسائل اقتصادی است برطرف شود و همگان توجه به مباحث فرهنگی داشته باشند. همان نگاهی که رهبر فرزانه انقلاب دارند را انشاءالله در سطوح فرهنگی مختلف کشور به مباحث فرهنگی داشته باشیم.
دیدگاه تان را بنویسید