چرا گنبد در «پایتخت 2» جا گرفت؛ سیروس مقدم توضیح میدهد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، حالا دیگر سیروس مقدم به شناخته شدهترین سریالساز تلویزیون تبدیل شده است که سالی یکی - دو سریال از او روی آنتن میرود؛ آثاری که اغلب با استقبال مخاطبان مواجه میشوند. آنتن نوروزی شبکه یک سیما نیز چند سالی است آثار موفق این کارگردان را روی آنتن میبرد که رگخواب مخاطب را به خوبی میشناسد. او امسال نیز سری دوم «پایتخت« را برای پخش آماده کرد که فاصله دوساله پخش آن با سری اول، تعلیقی را برای مخاطبان رقم زد که پایان شیرینی داشت. سریالی که مقدم برای ساخت آن شمالگردی و جنوبگردیهای فراوانی داشته و آن را سختترین کار کارنامه خود میداند. البته او این سریال را یک ریاضت رضایتبخش میداند. آنچه در ادامه میآید اهم صحبتهای مقدم با «مهر» است:
- واقعیت این است که پس از پایان پخش سری اول سریال، ما احساس کردیم قصههای نگفتهای داریم که در 13 شب عید فرصت گفتن آنها را پیدا نکردیم. چندین قصه داشتیم که همه آنها به دلیل محدودیت در تعداد قسمتها کنار گذاشته شد. از طرفی با بازخوردهایی که از مردم گرفتیم، احساس کردیم آنها از "پایتخت 1" اشباع نشده و تازه با این خانواده آشنا شدهاند و با آنها حال میکنند، اما سریال تمام شده است. مردم از ما میپرسیدند چرا سریال 13 قسمت بوده و 30 قسمت نبوده است. این موضوع به سازمان صدا و سیما نیز سرایت پیدا کرد و آنها احساس کردند کار تأثیرات خوبی گذاشته است و مخاطب از دیدن سریال سیر نشده است.
- یادم میآید یکی دو ماه بعد از پخش، در جشنوارهای در اصفهان بود که با مدیر شبکه یک طرح موضوع کردیم و او استقبال کرد و گفت اگر "پایتخت 2" به نسبت سری قبل یک گام به جلو برود و پرمغزتر و پرمعناتر باشد، آن را بسازیم در غیر این صورت بگذاریم خاطره خوب سری اول باقی بماند. سفرهای زیادی داشتیم و با محسن تنابنده شمالگردی و جنوبگردی کردیم تا به قصه گنبد و گلدسته رسیدیم و دو سال روی این متن کار شد. با این حال به دلیل همزمانی پروژه ما و کار مجید مجیدی نشد سال گذشته سریال را کلید بزنیم اما قرارداد منعقد و لوکیشنها انتخاب شده و آهنگساز تحقیقاتش را آغاز کرده بود.
- تم اصلی سری اول کار مهاجرت بود اما در سری دوم این مسئله موضوعیت نداشت بلکه تم اصلی سفر پرماجرا اما همراه با چاشنی معرفت، عرفان و اعتقادات بود. عدهای از یک نقطه شمالی با فرهنگ، گویش، آداب و خصوصیات خاص خود با مردم خونگرم جنوب ایران که آنها هم آداب و موسیقی خاصشان را دارند، همجوار میشوند. قرار بود این دو فرهنگ در کنار هم قرار بگیرند تا بگوییم درست است اینها با هم تفاوتهایی دارند و ممکن است یک شمالی و جنوبی وقت گفتگو با یکدیگر متوجه کلام هم نشوند اما به عنوان یک ایرانی همه در سرزمینی به نام ایران با هم متحد هستند و کنار هم زندگی میکنند. در بحرانها و شرایط سخت نیز کمک به یکدیگر را فراموش نمیکنند و از تمام بحرانها رد میشوند.
- شناخت مردم نسبت به شخصیتها و فضای سریال از جهتی کار ما را راحت میکرد چون مردم این خانواده را میشناختند و در دستان ما نیز مثل موم نرم بودند. بنابراین قرار نبود تیم جدیدی بچینیم. از طرفی کار ما سخت بود چون در سری اول تقریبا هر آنچه باید را درباره این خانواده گفته بودیم و به کشف چیزهای جدیدتری در این آدمها نیاز نداشتیم. تکراری به نظر نرسیدن شخصیتها موضوع مهمی بود و علاوه بر این آنها باید جذاب نیز میبودند.
- یادم میآید بهار دو سال پیش بود که پس از پخش سریال با تنابنده در حاشیه جاده بابل میرفتیم، غروب بود و ما ناگهان به انبوهی از گنبد و گلدسته برخوردیم که نور خورشید تلألو بسیار زیبایی به آن داده بود. ایستادیم و هیجانزده و مبهوت به این نور نگاه کردیم. این تصویر ما را سحر کرد. وقتی دست به تحقیقات زدیم فهمیدیم منطقه آمل و بابل مرکز هنر صنعت گنبد و گلدستهسازی است که بعد از انقلاب به وجود آمده است. بیشتر که دقت کردیم فهمیدیم صادرات این کالا نیز به کشورهای اطراف چون تاجیکستان انجام میشود. آشنایی با این صنعت که ظرافتهای هنری فراوانی نیز در آن وجود دارد، خیلی برایمان جالب بود. آن را یک پدیده جذاب و زیبا دیدیم که ذهن ما را درگیر کرد و بدون آنکه به قصهای فکر کنیم اسیر زیبایی آن شدیم.
- یادم است به هفت هشت کارگاه مختلف رفتیم، کاتالوگ گرفتیم، با مدیران آنجا صحبت و اطلاعاتمان را تکمیل کردیم، اینکه صادرات به چه نحوی است، گنبد و گلدستهها چطور حمل میشوند و... بعد از این تنابنده خبری را در یکی از سایتهای خبری خواند مبنی بر اینکه اهالی یک روستا در منطقهای صعبالعبور از داشتن یک مسجد یا امامزاده محروم هستند و به سختی ناچار به طی مسیر هستند تا به امامزادهای کیلومترها دورتر از محل زندگیشان برسند. اینها با هم تلفیق شد تا به قصه سریال و منطقه محرومی در قشم رسیدیم که عدهای از شمال کشور گنبد و گلدستهای را برای رساندن به جنوب کشور حمل کنند. این موضوع فرآیندی 6 ماهه داشت و در جلسات متعددی به این رسیدیم که خانواده نقی که از گچبری به سمت گنبد و گلدستهسازی آمده، در این ماجرا نقشآفرینی کنند.
- شاید سری سوم اصلا وجود نداشته باشد. ابتدا باید از مخاطبان نیازسنجی شود تا دریابیم آنها میل و رغبتی به تماشای قصههایی دیگری از پایتخت دارند یا خیر. بعد از آن هم دید آیا ما به ایده نابی میرسیم که با سری سوم خاطره خوش دو بخش اول را خراب نکند. هنوز هیچ کدام اینها شکل نگرفته است.
- فعلا به استراحت نیاز دارم. سری دوم پایتخت کار بسیار سختی بود. میتوان گفت سختترین کار بود که این سالها کار کرده بودم اما ریاضت دلچسبی بود.
دیدگاه تان را بنویسید