کد خبر: 35601
تاریخ انتشار :

ناگفته‌های بازیگر «پدر سالار» از دوبله و سریال‌های تلویزیونی

ناگفته‌های بازیگر «پدر سالار» از دوبله و سریال‌های تلویزیونی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، سیامک اطلسی از معدود بازیگرانی است که با هر نقشی در قاب شیشه‌یی تلویزیون ظاهر نمی‌شود و به اعتقاد خودش نقشی را قبول می‌کند که دوست داشته باشد. بازیگر سریال «پدرسالار» می‌گوید که نقشی را که در آن بی‌تفاوت باشد، بازی نمی‌کند و باید دیده شود که قبول به ایفای نقش کند. اطلسی این روزها علاوه بر گویندگی در واحد دوبلاژ، مقابل دوربین محمدرضا ورزی است‌، وی قرار است نقش «بختیار» را در «معمای شاه» بازی کند. اهم صحبت‌های اطلسی با «ایسنا» را در ادامه بخوانید:
  • هرگاه در تلویزیون لازم باشد، مرا برای بازیگری دعوت می‌کنند؛ بنابراین وقتی نیستم حتما لازم نیست‌. در کل من به عنوان یک بازیگر نقشی را بازی نمی‌کنم که بی‌تفاوت باشم و دیده نشوم به همین خاطر دلم نمی‌خواهد هر نقشی را قبول کنم؛ ضمن اینکه گذشته از سریال، فیلم‌های تلویزیونی هم چندان خوب نیستند. اخیرا طی پیشنهاداتی که به من شد زمانی که قصه‌ها را خواندم متوجه شدم که نقش‌ها خیلی دیده نمی‌شوند اما پس از مدت‌ها قرار است در یک سریال تاریخی - کار آقای ورزی با عنوان «معمای شاه» - به جای «بختیار» ایفای نقش کنم؛ ضمن اینکه در فیلم سینمایی «آواز پرجبرئیل» هم بازی کردم که هنوز اکران نشده است.
  • در آن دوران‌، سریال‌هایی همچون «پدر‌سالار» را می‌شد ساخت اما به مرور زمان دهه‌ها که می‌گذرد، فیلم‌سازی‌ها، سریال‌سازی‌ها و حتی سیاست سازمان صدا و سیما هم تغییر می‌کند و این مساله موجب می‌شود که دیگر کارها به آن شکل قبلی درنیاید. راستش دیگر صمیمیت آن زمان در عرصه‌ سریال‌سازی وجود ندارد؛ چرا که حال حاضر بیشتر همه افراد گرفتار زندگی‌، کار و ترافیک هستند و شرایط تغییر کرده است. تمام این مسائل به خاطر این است که دغدغه‌ها زیاد شده و سلیقه‌ها تغییر کرده است. در عرصه سریال‌سازی اگر بخواهیم حال حاضر را با 23 سال پیش مقایسه کنیم مسلم است که الان یک گروه دیگری به این عرصه ورود پیدا کرده‌اند و بازیگران جدیدی وارد ماجرا شده‌اند؛ ضمن اینکه جوانان هم چیزهای دیگری را دوست دارند. اگر تلویزیون حالا بیاید روی قضایایی کار کند که مردم دوست دارند و گروهی را مطابق سلیقه‌ی مردم دعوت به کار کنند‌، قصه‌های خوبی را بیاورند و روی پروژه‌ها خرج شود، قطعا مردم هم استقبال می‌کنند.
  • بازیگر باید از اجرای خودش راضی باشد. به اعتقاد من یک بازیگر زمانی که موقعیتی را به دست می‌آورد و در واقع برایش زحمت می‌کشد که به نوعی همین موقعیت‌ها در یاد و خاطره‌ها باقی می‌ماند که به نظرم باید حفظ شوند و نباید خودش را با برخی نقش‌های خنثی،‌ ژونالیستی و تجاری خراب کند.
  • از همان ابتدا کار من دوبله بود و از طریق دوبله به تلویزیون آمدم و مسلم است که دوبله را بیشتر از بازیگری دوست دارم؛ چرا که از همان ابتدا این هنر را بلد بودیم و الان هم زمانی که کار نداریم به سمت دوبله می‌آییم و در کنارش هم اگر پیشنهادی در عرصه بازیگری شود می‌پذیرم و فقط از روی علاقه است و احتیاجی به درآمدش ندارم چرا که ما یک درآمد آب باریکه‌ای داریم که به همان قانع هستیم.
  • در گذشته یکسری گویندگان در عرصه‌ی دوبله فعالیت می‌کردند که دارای استعداد و سواد بودند اما حال جوان‌تر‌ها وارد میدان شدند که به نظر من باید هم جوان‌ها حضور داشته باشند، چرا که نیرو و نفس آنها باید به دوبله وارد شود. در کنار جوانان، هنوز کسانی هستند که چند دهه قبل در دوبله کار می‌کردند و حال هم دعوت به کار می‌شوند. در آن دوره دوبله ایران با حضور آنها در دنیا تک بود اما در حال حاضر دوبله مکانیکی شده است. یک دورانی بود که ما وقتی می‌خواستیم یک فیلم را دوبله کنیم یک صفحه دیالوگ دستمان می‌دادند و باید صفحه را تا آخر می‌خواندیم و اگر خراب می‌شد از سرگرفته می‌شد اما حالا خط به خط دیالوگ‌ها را ضبط می‌کنند؛ البته هنوز هم گاهی گروهی کار می‌کنند اما دیگر حس گذشته وجود ندارد.
  • اگر گوینده‌ای از سوی تلویزیون و سینما دعوت به کار شود و مطمئن باشد که در نقشش موفق می‌شود، می‌تواند ادامه دهد، اما این اتفاق بر عکس هم رخ می‌دهد؛ مثلا برخی از گویندگان دعوت به کار می‌شوند تا خودشان را محک بزنند اما بعد از مدت کوتاهی متوجه می‌شوند که که کارشان اشتباه بود. به عنوان مثال زنده یاد خسرو شکیبایی از جمله هنرمندانی بود که از طریق دوبله وارد بازیگری شد و خیلی هم موفق شد که الان دیگر همتای او وجود ندارد.
  • اگر آناتومی صورت به چهره واقعی سوژه مورد نظر نزدیک باشد، در نهایت گریم واقعی درمی‌آید؛ البته این توانایی گاهی بستگی به قدرت بازیگر هم دارد که بتواند کار را خوب از آب دربیاورد. برای گریم من در نقش بختیار فقط گفتند که سبیل‌هایم را نزنم تا بلند شود و آنها رنگ کنند و یک گریم معمولی روی صورتم انجام دهند‌، آن وقت عین خود بختیار می‌شوم چرا که یک بار دیگر هم برای کار آقای ورزی نقش بختیار را بازی کرده بودم.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها