کد خبر: 36558
تاریخ انتشار :

مازیار میری: زوج «حوض نقاشی» نشانه‌ای از گذشته ما هستند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، حوض نقاشی روایتگر زندگی عاشقانه ساده و بی‌پیرایه زن و شوهری با نام‌های مریم و رضا و فرزند آنها به نام سهیل است. زوجی که سعی می‌کنند ضعف‌های جسمانی شان را نادیده گرفته و بنا به گفته کارگردان اثر قهرمان زندگی باشند. حوض نقاشی فیلمی است که به‌واسطه توجه به گروه خاصی از جامعه ما را با دغدغه‌هایشان همراه می‌کند و نکته جالب توجه اثر این است که در این مسیر نمایش روابط عاشقانه میان یک زوج از این گروه بیشتر مورد تاکید است. مازیار میری کارگردان حوض نقاشی در گفت‌وگو با «تهران امروز» از ویژگی‌ها و اهداف این فیلم صحبت کرده است. آنچه در ادامه می‌خوانید اهم صحبت‌های اوست:
  • فکر می‌کنم که حوض نقاشی راجع به آدم‌ها و کرامت انسانی است. این فیلم درباره توانایی آدم‌هایی است که برخلاف تصور ما کرامتی دارند که فراتر از جسمشان است. عاشقانه‌ای در اندازه و متناسب با شرایط جامعه است. در واقع این اثر ثبت زمانه خودش است و انگار ما را در پیچی قرار می‌دهد که شاید فرمان عبور از آن همان ابزار عشق باشد. در واقع این فیلم نشان می‌دهد که می‌توان پیچ‌های خطرناک زندگی را به‌واسطه عشق نادیده گرفت و از آنها گذشت.
  • من اصلا علاقه‌مند نبودم که آسیب‌ها و مشکلات کم توانان ذهنی را در فیلم مطرح کنم. بلکه این بیماری را بهانه‌ای قرار داده‌ام تا بگویم هر چقدر سیر حرکت انسان به کودکی نزدیک‌تر و ظواهر و زوائد زندگی حذف می‌شود، می‌توان راحت‌تر زندگی کرد. در واقع آن موقعی که نیاز است عاشقانه صحبت کنیم، واقعا باید عاشقانه حرف بزنیم و مقطعی که درگیر مشکلات زندگی هستیم، سعی کنیم تا صادقانه در کنار هم باشیم. انگار زوائد زندگی در کودکی کمتر نمود دارد و در این فیلم به‌طور ضمنی و ناخودآگاه مقایسه‌ای بین زندگی مریم و رضا و مرضیه ناظم مدرسه فرزندشان به‌وجود می‌آید. این مقایسه نشان می‌دهد درگیری با مشکلات روزمره، تلاش برای کسب رفاه و به دست آوردن شرایط مطلوب زندگی باعث شده است تا آدم‌ها از هم فاصله بگیرند. البته من در این کار اصلا قصد نداشتم بگویم که رفاه چیز بدی است و هر چقدر که رفاه زندگی بیشترمی‌شود، انسان‌ها بیشتر از هم فاصله می‌گیرند. بلکه علاقه‌مند بودم درباره این صحبت کنم که تلاش‌هایی که همیشه برای رسیدن به رفاه انجام می‌دهیم، گاهی بی‌نتیجه است. در حالی که خانه ساده مریم و رضا می‌تواند آدم‌ها را به هم نزدیک‌تر کند. کاری که خانه‌هایی با اتاق‌های زیاد و پیچ در پیچ نمی‌کند.
  • بیشتر به‌دنبال ایجاد بستری برای ساختن یک فیلم حالت بودم و دلم نمی‌خواست که هیچ وزنه‌ای در کار سبک‌تر یا سنگین‌تر بشود. در حوض نقاشی این سهیل است که ما را به عنوان راوی با خود همراه می‌کند و به‌واسطه او به زندگی مرضیه ناظم مدرسه‌اش سرک می‌کشیم. او بر می‌گردد و از جایی به بعد مرضیه این کار را دنبال می‌کند. تمایل داشتم تا در این فیلم همه آدم‌های قصه قدمی حتی کوچک بردارند و عملی قهرمانانه از آنها سر بزند. حتی اگر این عمل قهرمانانه بالا رفتن از یک نردبان یا عبور از روی خط عابر یک خیابان باشد. من فقط معتقدم یک عاشقانه ساخته‌ام و فکر می‌کنم که سخت‌ترین نوع آن بوده است. زیرا بعد از مدتی طولانی در زندگی زناشویی همه روابط‌مان جنبه عادت پیدا می‌کند. بنابراین سعی کردم عاشقانه‌ای سخت در بستر زندگی‌ای بسازم که حدود 10 سالی از آن می‌گذرد.
  • فکر می‌کنم مریم و رضا گذشته‌ای نه چندان دور از خود ما هستند. چراکه ما همیشه با حسرت از زندگی نسل گذشته خودمان حرف می‌زنیم. به این فکر می‌کنیم که پدر بزرگ‌ها و مادر بزرگ‌هایمان چقدر زندگی را ساده‌تر می‌گرفتند و با مشکلات راحت‌تر مواجه می‌شدند. تحمل و صبرشان بیشتر بود و زندگی را به خاطر خود زندگی سپری می‌کردند و از آن لذت می‌بردند. نه اینکه تلاش برای زندگی را مساوی با زندگی بگیرند و هر روزشان به خاطر رسیدن فردا تلف شود. کاری که متاسفانه بسیاری از ما انجام می‌دهیم.
  • مریم و رضا مشکلات کوچکی را که دیگر آدم‌ها از آن به عنوان یک عادت یا رویه معمول زندگی شان یاد می‌کنند، می‌توانند نابود کنند. در واقع این اتفاق یک زنگ خطر است و نشان می‌دهد آدم‌هایی در جامعه ما زندگی می‌کنند که بروز چنین اتفاقات کوچکی هم می‌تواند همه چیز زندگی شان را از بین ببرد. بنابراین افرادی که در آرامش زندگی می‌کنند باید بدانند که یک اتفاق به همین سادگی و کوچک‌ترین ضربه‌ها از طرف جامعه و دیگران می‌تواند زندگی شان را دچار مشکل کند. معتقدم به همین دلیل باید به افرادی که می‌توانند از پس این مشکلات به خوبی بر بیایند، توجه کرده و در عین حال کرامت انسانی و بزرگی شان را هم در نظر بگیریم.
  • میزان استقبال از فیلم نشان می‌دهد فیلمی که به تصور بعضی‌ها شرایط اکران نوروزی را ندارد و طنز نیست، اتفاقا به دلیل تغییر سلیقه مردم در اکران موفق عمل می‌کند. در واقع قصه کار برای مردم اهمیت دارد و آنها دغدغه‌ها و مسائلی که در جامعه وجود دارد را می‌بینند. این استقبال خوب برای همه اعضای گروه مایه خوشحالی است. هر فیلمسازی هم می‌خواهد مخاطبان بیشتری داشته باشد و حرفش را با آنها در میان بگذارد. بنابراین من هم از قضیه بسیار خوشحالم.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها