وقتی همه همت و قدرت خود را صرف پیشگیری از بازگشایی خانه سینما کردند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، سال گذشته به دستور رئیسجمهوری کمیتهای هفت نفره با حضور نمایندگانی از خانه سینما، وزارت ارشاد و مسعود جعفری جوزانی به عنوان نماینده رئیسجمهور، اصلاح اساسنامه خانه سینما را آغاز کردند. پس از برگزاری جلسات متعدد، اساسنامه جدید نوشته و به تایید کمیته رسید و سپس در اختیار دفتر ریاست جمهوری قرار گرفت و پس از آن برای بررسی نهایی به وزارت ارشاد ارائه شد تا خانه سینما دوباره بازگشایی شود اما پس از پایان جلسات کمیته 7 نفره، صحبتها و حاشیههای متعددی به وجود آمد. از میان این حاشیهها و اظهارنظرهای مختلف میتوان به بحث عنوان خانه سینما اشاره کرد. چنین نظراتی و حتی برخی دخالتها باعث شد که خانه سینما که شنیده میشد قرارست قبل از نوروز 92 باز شود، همچنان بسته بماند. از طرف دیگر صحبتهای برخی از نمایندگان ارشاد در روزهای اخیر و بحث ارائه اساسنامه به شورای عالی سینما از یک طرف و مشخص نبودن موضع و نظر وزیر و رئیس سازمان سینمایی در این ارتباط باعث شد که همچنان جامعه صنوف سینمای ایران در بلاتکلیفی قرار بگیرند. البته سال گذشته در زمانی که افراد مختلفی پس از بازنویسی اساسنامه اظهارنظرهای مختلفی داشتند، رئیس
سازمان سینمایی اعلام کرد که فقط مسعود جعفری جوزانی میتواند به عنوان سخنگو و حَکم این کمیته درباره مراحل قانونی روند باز شدن خانه سینما صحبت کند. اما همچنان ما شاهد شنیدن صحبتهای افراد مختلف در این زمینه هستیم. جعفریجوزانی در این باره گفت: وقتی شهر شلوغ می شود بالاخره یک عده هم فرصت عرض اندام پیدا میکنند، سر و صدا راه میاندازند تا دیده شوند. من معتقدم بازگشایی خانه سینما احتیاج به این همه تاخیر و تفسیر نداشت و پیش از نوروز 92 هم می توانست انجام شود. متاسفانه آب را گل کردند، برخی صادقانه اما با کج فهمی، گروهی عوامفریبانه و عدهای سودجویانه مطالب ریز و درشتی بیان کردند. در فرصت به دست آمده عدهای هم با ماسک دلسوزان سینما به میدان آمدند و در این گیر و دار رکود کاری تا می توانستند، مشقت و مصایب اهالی خانواده محترم سینما را اضافه کردند. خلاصه آنکه همه همت و قدرت خود را صرف پیشگیری از بازگشایی خانه سینما کردند. طبیعی است کسانی هم از وضعیت موجود بهره لازم را بردند و بودجه سینما را صرف ساخت فیلمهای بیخاصیتی کردند که مردم را به زور شلاق هم نمیشود به دیدنشان واداشت. وی درخصوص اظهارنظر افراد مختلف درباره
سینمای ایران گفت: من هم چون شما شاهد این تهاجم ناجوانمردانه علیه سینمای نجیب ایران بوده و هستم. دیده ام که چگونه افرادی که در تخصص و کار خود هم دستاورد قابل ملاحظهای نداشتهاند، بیل و کلنگ دست گرفته و به جان این دستاورد سی ساله انقلاب اسلامی افتادهاند. تحقیر و تهدید میکنند، خط و نشان می کشند، گروهی از همفکران خود را دور میز می نشانند و ناپسندترین واژه ها را حواله سر و کله اهالی سینما می کنند. حاصل 30 سال زحمت و مشقت فیلمسازان مملکت را نادیده می گیرند، با این هدف که کل سینمای ایران را در سطح سلیقه نازل خود پایین بکشند. جالب است اگر به فیلم هایی که این افراد به عنوان شاخصه های برتر و الگو، از بین فیلمهای ایرانی انتخاب می کنند توجه کنیم، به مقصد و هدفشان بیشتر پی خواهیم برد. البته من تردید دارم که این افراد حتی در انتخاب فیلم مورد علاقهشان هم صداقت لازم را داشته باشند و مبنای این انتخاب حسابگری های جناحی نباشد و الا با همه کمدانشی اکثر این افراد میدانند سینمایی که با ملت همنفس نباشد و روح ملی آنها را فریاد نزند، سینمای بی هویت و بی ارزشی است. جیرانی افزود: این افراد وقت خود و دیگران را تلف می کنند،
چرا که وجدان ملی بیدار است و سینماگران سالهاست پی بردهاند که در بلای سخت، فضل و بزرگواری و سالاری به دست می آید. به هر حال امیدوارم این افراد وقت خود را صرف یادگرفتن و انجام کار خود بکنند. از خود بپرسند آیا در شغلی که اشغال کرده اند شناخت و مهارت لازم را دارند که حالا به سینما رو آورده اند؟ آیا به اندازه ده درصد واژه های تنفرآمیزی که حواله سینماگران می کنند، آگاهی سینمایی دارند؟ از خود بپرسند طی این سالها که سرمایه کشور را در دست دوستان و همفکران نزدیکشان قرار دادند به جز فیلمهای فرمایشی، تحقیرآمیز و ورشکسته حاصلی برای وطنشان داشته است؟ شاید اگر در خلوت خویش صادقانه به این پرسش ها پاسخ بدهند، مجاب شوند که دست از این همه عناد بردارند و سینمای نجیب ایران را به حال خود رها کنند.
دیدگاه تان را بنویسید