سینما را تعطیل کنیم، بهتر است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
«حوزه هنری» درِ سینماهایشان را به روی بعضی فیلمها بسته است؛ فیلم‌هایی که به‌زعم آنها فاقد ارزش‌های فاخر است. این یعنی نهادی غیر از وزارت ارشاد، هم از این پس قرار است درباره محتوای فیلمها نظر دهد و در صورت عدم تایید، فیلمها را در سینماهای وابسته به خود نمایش ندهد! حال سینماگران مجبورند علاوه بر دریافت مجوز و پروانه نمایش، از یک نهاد دیگر هم مجوز اکران دریافت کنند تا بتوانند فیلمها را روی پرده سینماهای حوزه هنری بالا ببرند.
علت چنین تصمیم‌گیری و اختلاف میان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و حوزه هنری مشخص نیست و اصولا گمانه‌زنی درباره ریشه این اختلاف، هم مشکلی را حل نمی‌کند و هم ما را به بیراهه می‌کشاند. نکته قابل‌توجه تاثیری است که چنین تصمیم‌گیری نادرست و خلاف قانونی بر سینمای ایران خواهد گذاشت. سینماگرانی که در طول 30 سال گذشته در سینمای ایران فعال بوده‌اند، به قانونی که پروانه ساخت و نمایش را منوط به دریافت مجوز از وزارت ارشاد کرده و ممیزی را بخشی از وظایف این وزارتخانه قرار داده، گردن نهاده بودند. اما در شرایط حاضر باید این روال قانونی 30 ساله را کنار گذاشت و برای اکران فیلمها از یک مرجع دیگر هم پروانه نمایش گرفت.
در چنین شرایطی نه‌تنها افتخار و ارزشی نصیب سینما و مخاطبانش نخواهد شد بلکه شأن و منزلت یک وزارتخانه هم زیر سوال خواهد رفت؛ چراکه مجوز ساخت و اکرانی که وزارت ارشاد می‌دهد، به کار نمایش فیلمها نخواهد آمد. در واقع موازی‌کاری حداقل مشکلی است که دامن سینماگران را خواهد گرفت و دست اهالی سینما را بیش از پیش خواهد بست. جامعه سینمایی کشور، یا به قانونی که تاکنون بر اساس آن عمل می‌کردند و مجری‌اش هم وزارت بود، پایبند هستند یا اینکه منتظر بنشینند تا قانونی از نو نوشته شود؛ چراکه در غیاب قانونی که همگان خود را ملزم به رعایت آن می‌دانند، فضا برای حاکمیت سلیقه هموار خواهد شد.
آنچه امروز و در چنین شرایطی گریبان سینما را می‌فشارد، این است که سینماگران تکلیف‌شان مشخص نیست و نمی‌دانند دیگر باید در چارچوب کدام قانون رفتار کنند؛ ضوابط کدام است و اصولا اگر پروانه و مجوزی بگیرند، می‌توانند فیلم‌شان را روی پرده ببرند یا خیر؟ امنیت نسبی که تا پیش از این بر سینما حکمفرما بوده از بین رفته است؛ امنیتی که در هر حوزه‌ای، از سینما گرفته تا اجتماع و اقتصاد، از نخستین پیش‌شرط‌های شروع کار است. به همین‌دلیل است که متاسفانه فعلا بعضی دوستان از ادامه کار دست کشیده‌اند تا ببینند این راه کج به کجا خواهد رسید. اگر شرایط به همین‌صورت پیش برود و بلاتکلیفی سینماگران و عدم پایبندی به قانون ادامه پیدا کند، باید گفت اگر سینما را تعطیل کنیم، بهتر است.
اینکه عده‌ای از این تصمیم حوزه هنری، به بهانه حفظ آثار فاخر و ارزشمند حمایت می‌کنند، سلیقه آنهاست و دخلی به قانون و روال قانونی پیدا نمی‌کند، ضمن آنکه قطعا تعداد آنها که چنین می‌اندیشند و تمایل دارند که سینما را از مسیر قانونی خود خارج کنند، بسیار اندک است؛ راهی که امروز پیشِ پای وزارت ارشاد و سینماگران باقی مانده، یا دلخوش ماندن به اکران فیلمها در سینماهایی است که تحت مدیریت حوزه هنری نیستند، یا راه منطقی‌تر از آن راهی است که از مسیر گفت‌وگو و قانون می‌گذرد.
دیدگاه تان را بنویسید