میلاد کیمرام از تجربه بازی در «ملکه» میگوید: بالا رفتن از بویلر 90 متری کار سختی بود/ تمام صحنههای انفجار اجرا شد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، دیدبان «ملکه» با مهارت خاص میلاد کیمرام جان گرفت. او بازیگری را از تئاتر آغاز کرد و در شانزده سالگی برنده جایزه بازیگری در تئاتر شد. «کیمرام» گزیده کار میکند و تلاش میکند تا بهترینها را خلق کند. «فارس» درباره حضورش در ملکه و ایفای نقش سخت «سیاوش» در فیلم «ملکه» با این بازیگر گفتوگو کرده است. آنچه در ادامه میخوانید اهم صحبتهای کیمرام است:
- ملکه براساس واقعیت جنگ در ماه پایانی آن نوشته شده است.دیدبان ها براساس شرایط و موقعیت کاری تنها و منزوی بودند مخصوصا وقتی بالای بویلر قرار می گرفتند. با خواندن فیلمنامه تصویر ذهنی دیگری نسبت به سیاوش (دیدبان) داشتم ولی وقتی با غلام زرقانی صحبت کردم کلا تصویری که از سیاوش ساخته بودم بهم ریخت. آقای زرقانی در طول کار با ما همراه بود او سیاوش واقعی قصه است شهید زنده ای که در حال حاضر در آبادان زندگی می کند و راننده تاکسی است. وقتی ایشان را دیدم ذهنیتم نسبت به نقش کاملا تغییر کرد. آنچه که با خواندن فیلمنامه از سیاوش برای خودم ترسیم کرده بودم را دور ریختم و سعی کردم سیاوش را زندگی کنم . البته در رسیدن به سیاوش راهنمایی های آقای آهنگر و زرقانی به من کمک کرد. به نظرم تصویر درست از آن برهه از جنگ و بالای بویلر 90 متری همان است که در ملکه دیده می شود. دیدبان با تنهایی اش ساعت ها باید گراهای مختلف را می داد و زمان همانگونه که در فیلم می بینیم کند می گذرد و ریتم کندی داستان را می طلبید. فضای حضور در بویلر هم کمک می کرد چون به غیر از دو یا سه نفر آهنگر، زرین دست ودستیارشان فرد دیگری نبود . فضای بویلر هم من را به سمت تنهایی سیاوش سوق می داد.
- وقتی با آقای زرقانی صحبت کردم تصویر واقعی جنگ را دیدم چیزی که تاکنون ندیده بودم و برایم بسیار جذاب بود. نسل سوم انقلاب تصویر درستی از شهدایی مثل باکری، همت، بابایی و... ندارد. شاید بسیاری فقط اسم آنها را به کرات شنیدیم اما تصویری از زندگی آنها نداریم زیرا دفاع مقدس خودمان را در کتاب ها و فیلم ها (بعضا اغراق شده) دیدیم و هیچ تصویر درستی از آن نداریم . با فیلمنامه آقای آهنگر و تعاریف آقای زرقانی احساس کردم جنگ واقعی را دیدم و تعاریف این عزیزان از دفاع با چیزهایی که ما در طول این سالها و در برخی از فیلم های جنگی شاهد آن بودیم یک پارادکس در من ایجاد کرد.
- به عقیده من، اشتباه است که در نقش رها شویم باید آگاهانه به شخصیت رسید و آن را زندگی کرد و از آن جدا شد. وقتی نقش را زندگی می کنید و تکنیک که به آن اضافه می کنید میتوانید ری اکشن درست داشته باشید، «سیاوش» در فیلمنامه اور اکت نوشته شده بود بنا به کنشهای شخصیتی آن سعی کردم به گونهای عمل کنم که شخصیت باورپذیر باشد.
- دوستان و کارشناسان به من لطف دارند که بازی من را در ملکه تایید می کنند اما در حال حاضر اگر بخواهم به بازی خودم نمره بدهم از 100 نمره 20 نمره به بازی خودم خواهم داد. من در طول این زمان تغییر کردم من در زندگی ام رقیبی ندارم و سعی می کنم خودم رقیب زندگی ام باشم و احساس می کنم باید رشد کنم . تمام زندگی پر از اهداف مختلف است که رسیدن به آنها باعث پیشرفت من خواهد شد.
- ارتفاع بویلر 90 متر بود. شکل عجیبی داشت بالارفتن از آن خیلی سخت بود. نه تنها برای من ، برای دیگر عوامل از جمله آقای آهنگر و زرین دست و... باید بارها و بارها این ارتفاع را طی می کردیم . این کار واقعا سخت بود اما چاره دیگری نداشتیم. زنده یاد ابوالقاسم حسینی یک تیم بسیار خوب جمع کرده بود و اینقدر انرژی مثبت بود که سختی را احساس نمی کردیم با این که یک بار کتفم دچار آسیب دیدگی شد و بعد از آن نتوانستم والیبال که ورزش مورد علاقه ام است را ادامه دهم اما کار لذت بخش بود.بسیاری از دوستان در کار آسیب دیدند اما سختی را با جان و دل تحمل می کردیم زیرا می دانستیم شیرینی موفقیت کار را خواهیم چشید.
- تیم ما بسیار خوب بود و همه چیز در کمال آرامش رخ می داد که به من کمک می کرد در ارایه نقش درست عمل کنم. نگاه انسانی به دفاع مقدس یکی از حرف های اصلی فیلم است . نگاه ستایشگرانه به دفاع و نه جنگ. این نگاه را خیلی دوست داشتم که در فیلمنامه وجود داشت اما با کمک آقای آهنگر و صحبت با آقای زرقانی برای این بازی طراحی کردم. این انسانیت به انحاء مختلف در شخصیت سیاوش می توان جست و جو کرد جاهایی غلظتش زیاد است . سیاوش به عقیده من از یک شور به شعور در جنگ می رسد. شور را در صحبت هایش با اسدالله می توان دید که با گراهایش دشمن را به وحشت می اندازد اما در یک ریتم مناسب در فیلم به شعور می رسد.
- اتفاقات مختلفی در فیلمنامه برای سیاوش رخ می دهد و در مواجهه با افراد مختلف قرار می گیرد ما هم نمی توانستیم به ترتیب سکانسها را فیلمبرداری کنیم پس نیاز به یک طراحی درست بود تا بتوانیم لحن یک دستی را داشته باشیم. اینجا بود که باید شخصیت سیاوش را زندگی می کردم تا به لحن خاص و یک دست برای ایفای این نقش دست می یافتم. وقتی شخصیت برای بازیگر شناسنامه دارد در مواجهه با وقایع مختلف می تواند با کمک حس و تکنیک ری اکشن درست داشته باشد. فیلمنامه سرشار از کنش های دراماتیک است و یک روند معمولی ندارد. روند شخصیت سیاوش در فیلمنامه فراز و فرودهای بسیاری دارد برای یکدستی در لحن بازی علاوه بر زندگی کردن سیاوش کل تیم و راهنمایی های آقای آهنگر بسیار موثر بود. آقای آهنگر علاوه براینکه در نگارش فیلمنامه و کارگردانی مهارت کافی دارند بازیگر بسیار خوبی هم هستند
- اگر بازیگر توانایی لازم را داشته باشد هیچ گاه کلیشه نمی شود. برای من ملاک انتخاب نقش ها تفاوت آن با نقش قبلی که بازی کردم، است اما ژانر سینمایی برایم خیلی مهم نیست تنها تفاوت شخصیت برایم ملاک است زیرا بازیگر با توانایی لازم می تواند در یک گونه سینمایی کاراکترهای مختلف ایفا کند حتی می توان یک کاراکتر را با ده نوع نگاه مختلف به آن نزدیک شد و آن را ایفا کرد.
- بعد از ملکه 5 یا 6 فیلمنامه با موضوع جنگ به من پیشنهاد شد اما حاضر نشدم آن ها را بازی کنم چون معتقدم من سیاوش را بازی کردم و دیگر نباید آن را بازی کنم. اگر در این ژانر نگاه و شخصیت متفاوتی پیشنهاد شود حتما بازی می کنم همانگونه که فیلم «ژنرال» به کارگردانی علی شاه حاتمی را پذیرفتم. فکر می کنم بازیگر با انتخاب و شخصیت پردازی درست می تواند در یک گونه سینمایی بازی کند اما متفاوت. «نابرده رنج»، «ملکه» و «ژنرال» هر سه در گونه دفاع مقدس بودند اما هر سه شخصیت ها کاملا متفاوت بود.
- یک سال و نیم بعد از ملکه سر کار نرفتم برای این که پیشنهاد متفاوت که آن را دوست داشته باشم نبود و بعد ژنرال را پذیرفتم که برای آن کاندید هم شدم و فیلم بهترین فیلم در جشنواره مقاومت در بخش ویدئویی شد.
- به عقیده من مدیوم مهم نیست. اگر بازیگر توانمند باشد می تواند فیلم کوتاه بازی کند اما قدرتمند کارکند . شاید یکی از دلایلی که بازیگران بزرگ کمتر در تلویزیون کار می کنند این است که 60 میلیون بیننده کار را می بینند و اگر خطایی صورت بگیرد (به هردلیل که ممکن است به بازیگر ارتباطی نداشته باشد) همه می بینند. بازی در مدیوم تلویزیون سختتر از سینما است زیرا سینما یک عده معدودی بیننده بازی را مورد قضاوت قرار میدهند و به سالن سینما می روند .خودم احساس می کنم برای حضور در تلویزیون نیاز است فیلمنامه محکمی پیشنهاد شود که شخصیت خوبی خلق کنم. «جابر» در نابرده رنج را با جان و دل کار کردم چون فیلمنامه خوب بود و کار را دوست داشتم و بیننده بسیار خوبی هم داشت. در تلویزیون نوع کار،بازیگران، عوامل پشت دوربین ، فیلمنامه از اهمیت خاصی برخوردار است. من در بازی خودم را به مدیوم محدود نمی کنم . مهم کار خوب است.
- به عقیده من فیلمنامه ها متفاوت نیست. عمق ندارد، شخصیت ها درست تعریف نشدند ، قصه گو نیست، درست دراماتیزه نشده است. شخصیت را اگر از قصه در بیاوریم هیچ اتفاقی نمی افتد . فیلمنامه ها متاسفانه خیلی سطحی است و اگر همین طور پیش بریم سینما رو به زوال و نابودی خواهد رفت و مخاطب هم نخواهیم داشت. وقتی از فیلم های فرهنگی حمایت درستی صورت نمی گیرد بالطبع نباید توقع داشت که ذائقه مخاطب تغییر کند و سازندگان آثار به سمت ساخت فیلم های فرهنگی نمی روند. فیلم ملکه را همه دیدند و تحسین کردند اما وقتی حمایت نمی شود نمی تواند تاثیر مثبت در جامعه داشته باشد. این دست آثار می تواند فرهنگسازی کند. سینما به دست فیلمسازانی قرار می گیرد که کمتر توجه به عمق و تاثیر آن بر جامعه و مخاطب خواهند داشت .
- تمام صحنهای انفجار توسط دوستان طراحی و اجرا شد. به طور مثال برای سکانس پایانی فیلم 18 چاشنی زیر بدنم کار گذاشتند. آسیب دیدگی وجود داشت اما همه چیز رابرای باورپذیر شدن صحنه ها به جان و دل خریدیم.
- ارگان هایی که مدعی هستند از فیلم های فرهنگی حمایت و دفاع می کنند کجا هستند؟ به راحتی این فیلم ها را زمین می زنند .دل پری دارم از همه دوستان که داعیه حمایت از فیلم های فرهنگی دارند. بعد ازدو سال فیلم اکران شد اما بدون هیچ اطلاع قبلی و فیلم بدون تبلیغات و یک هفته زودتر اکران شد
- چرا ما از شهدا فقط یک نام به نسل سوم یاد دادیم این فرهنگ انقلابی را چگونه باید گسترش بدهیم. می گویند جوان ها با فیلم های دفاع مقدس ارتباط برقرار نمی کنند کاملا درست است چون فیلم درست و واقعی کم ساخته می شود. با رفتن مرحوم ملاقلی پور نگاه ضد جنگ به شیوه او به اتمام رسید. محمد آهنگر یک نگاه جدیدی به دفاع دارد و بسیار هم جذاب است اما حمایت نمی شود. چگونه باید ارتباط برقرار کنیم وقتی تنها نام این اسطورهها را شنیدیم چه کردیم که این فرهنگ در زندگی ما جاری شود. باید واقعیت دفاع را نشان دهیم و فیلم درست بسازیم. جنگ چیز خوبی نیست و فیلم «ملکه» ضدجنگ است اما در ستایش دفاع است چون ما هشت سال نجنگیدیم .تنها دفاع کردیم.
- ما در عصری زندگی می کنیم که فیلم آرگو ساخته می شود و تصویری که این فیلم از ایران به نمایش می گذارد ، واقعا تاسف بار است. ایرانی را خشن، پست و بی تمدن نشان می دهد درحالی که ما مهد تمدن هستیم. ایرانی را جنگ طلب به نمایش می گذارد. «ملکه» در جای جایش ایرانی را به تصویر می کشد که ارزشمند است، ایرانی که تمدن دارد، ایرانی ای که در شرایط جنگ، صلح طلب است. نگاه ایرانی نگاه جنگجویانه و جنگ طلب نیست. آقایان مسئول، فیلم با قد و قامت ملکه ساخته شده و نشان میدهد ایرانی چقدر صلح طلب است اما چرا از آن حمایت نمی شود. فیلم دقیقا نقطه مقابل فیلم آرگو قرار می گیرد . این فیلم را اکران جهانی کنید تا تصویر درست ایرانی و متفاوت بودن ایرانی دیده شود که ما در جنگ هم اینگونه زندگی کردیم و مستندات آن موجود است و واقعی است.
دیدگاه تان را بنویسید