کد خبر: 41925
تاریخ انتشار :

مجری برنامه «زنده باد زندگی»: با کمال میل برنامه انتخاباتی انجام می‌دهم/ اگر مجری مناظره 88 بودم قطعا جوگیر می‌شدم

مجری برنامه «زنده باد زندگی»: با کمال میل برنامه انتخاباتی انجام می‌دهم/ اگر مجری مناظره 88 بودم قطعا جوگیر می‌شدم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، هرقدر به روزهای برگزاری انتخابات نزدیک‌تر می‌شویم، بحث شیوه تولید و پخش برنامه‌های انتخاباتی مهم‌تر می‌شود. مقوله‌ای که در مشارکت بیشتر مردم برای حضور در انتخابات تاثیر بسزایی دارد. محمدجعفر خسروی یکی از مجریانی است که در برنامه‌های محتلف به گفت‌وگو با سیاستمداران پرداخته و از جمله افرادی است که می‌توان با او درباره ساختار یک برنامه خوب انتخاباتی صحبت کرد. «فارس» با این مجری گفت‌وگوی مفصلی انجام داده‌ است که اهم صحبت‌‎ها او را درباره انتخابات و برنامه‌های انتخاباتی در ادامه می‌خوانید:
  • صادقانه بگویم ما در تلویزیون در دولت دو دوره قبل برای بازگویی برخی از عناوین و اشارات و جملات و حرفهایی که می‌توانست ایهامی از نقد و کنایه و نظیر این باشد، دستمان بیشتر باز بود و همین‌ها ایجاد فضای تنفس رسانه‌ای برای مخاطب باشد والا با حرف یک گوینده نه وزیری عوض می‌شود و نه وکیلی و نه یک مواجهه تند و تلخ اجتماعی ایجاد می‌شود. اتفاقاً‌ این تدابیر تعمیم پیدا می‌کند که برخی از حرفها را می‌شود گفت و بدیهی است که حرف‌های ما به اندازه حرف‌های مقامات رسمی اهمیت پیدا نمی کند.
  • اگر اسم من را می‌گذارید محافظه‌کار،‌ اینها می‌شود تندروی. در آن دوره ما از این حرفها راحت‌تر می‌گفتیم و احساس می‌کنم نسبت به سازمان صداوسیما شکیبایی بیشتر بود. امروز سازمان همان سازمان است، آدم‌ها همان آدم‌ها هستند، ولی به نظرم ناشکیبایی‌هایی در بیرون بیشتر بود، بهتر بگویم و امیدوارم این ناشکیبایی‌ها حل شود.
  • اگر شما درباره تلویزیون می‌پرسید باید بروید با رئیس تلویزیون صحبت کنید. من راجع به خودم صحبت می‌کنم. وقتی ما پشت میکروفون حرف‌هایی می‌زنیم بازخوردهایی به ما برمی‌گردد، این بازخوردها در یک مقاطعی حتی بهتر بگویم در امتداد دولت نهم هم بهتر بود. هر چه پیش رفتیم به نظر آمد فضا، ‌فضای سوءتفاهم شده و این فضا ما را به خویشتن‌داری وا داشت. وقتی تو می‌گویی الف، طرف چیز دیگر به ذهنش متبادر می‌شود،‌ وقتی تو نمی‌توانی تبادل پیام خودت را مدیریت بکنی و از بازخورد تبادل پیام خودت در امان نیستی همانا بهتر است که نگویی و با مراقبت بگویی و خویشتن‌دار بگویی. چون مهمترین ثمره برخی از این کنایات و اشارات احساس فضای منبسط اجتماعی و رسانه‌ای است والا اینها کارکرد مخرب یا مولد آنچنانی دیگری ندارد. ما رابطه دو طرفه داریم، این بازخوردهابرمی‌گردد.
  • با کمال میل برنامه انتخاباتی انجام می‌دهم. من پیش از این هم در شبکه چهار این کار را انجام دادم. ما یک وظایفی داریم به عنوان مجری که باید آنها را انجام دهیم. من اهل غربالگری هستم. شاخصم این است که کاری که نمی‌توانم انجام ندهم. من مهارتی که آقای شهریاری در بعضی از برنامه‌های تلویزیون دارد، ندارم. اصلاً به من نمی‌آید و نمی‌توانم مثل او بخندم و این یک مهارتی است برای ایشان پس کار ایشان را انجام نمی‌دهم. درباره برنامه‌های سیاسی و انتخاباتی قطعاً با علاقمندی این کار را انجام می‌دهم. انتخابات یک امتیاز است برای ایران همانطور که انقلاب یک افتخار برای ایران است، همانطور که باید با چنگ و دندان نگهش داریم، و در تکمیل و تصحیح و تعالی آن بکوشیم و اینها جزء اعتقادات من است و کسی هم از بیرون نمی‌آید ویرایش و پیرایش کند. ما خودمان می‌سازیم، خودمان تصحیح می‌کنیم و خودمان تعالی می‌بخشیم،‌ آزمون و خطا برای خودمان است و به خاطر همین و مبتنی بر این نگاه بله هستم.
  • انتخابات دو بخش دارد یکی مدیریت سامانه انتخابات است که بخشی از آن گزینه‌های پیشنهادی جامعه هستند و یکی اقبال عمومی است. قطعاً نسبت به هم تاثیر مثبت دارند، هر چه گزینه‌ها بتوانند افکار عمومی را به خودشان بیشتر جذب کنند، اقبال عمومی بیشتر خواهد بود، رابطه مستقیمی دارد. اما کیفیت‌بخشی ماجرای انتخابات چون بحث کمیت‌بخشی یک موضوع در مورد انتخابات است چون ماجرای انتخابات ماجرای کمیت‌گرا است، اما کیفیت‌بخشی مهمتر است. اما در حوزه کمیت‌بخشی قضیه سهم خودمان را به عنوان شهروند انجام می‌دهیم.
  • برنامه روز از نو را داشتیم. و به طور عام در مورد انتخابات کار کردیم و یکی از خوشحالی‌های من این است که ما در آن دوره بعد از انتخابات کار کردیم. یعنی دچار سکوت و سرگردانی نبودیم و به طور مشخص چهارشنبه بعد از انتخابات، من یک پلاتو گفتم که بداحه می‌‌گفتم و حس شخصی من است و دیگران هم آن را می‌دیدند. گفتم «به نظر می‌آید در یک نگاه سرانگشتی آمار آرای مورد ادعای همه نامزدها را اگر با هم جمع بزنیم، از جمعیت رای‌دهندگان بیشتر می‌شود.» و این یک سوال است از میان اعداد اعلام شده و تعداد ادعا شده تفاوت وجود دارد. و بعد هم نقل‌هایی در مورد ماجرای اتفاقات خیابانی بود،‌ نقل‌هایی بود که گاهی اوقات ضد و نقیض بود. تا اینکه مقام معظم رهبری در یکی از نماز جمعه‌ها سخنرانی کردند و همین سخنان برای من مبنا شد تا به امروز.
  • انتخابات یکی از مهمترین کارهاست و اتفاقاً نباید انتخابات را بدرقه کنیم. باید به استقبال انتخابات برویم و انتخابات را ادامه بدهیم و شاید اگر که برخی از سکوت‌ها در انتخابات پیشین اتفاق نمی‌افتاد چیزی که در دی ماه صورت گرفت به عنوان روز بصیرت می‌توانست در آبان‌ماه صورت بگیرد یا در مهر ماه یا شهریور ماه. بازه زمانی انتخابات تا دی ماه و تعهد این رخداد اجتماعی بخشی از آن برمی‌گردد به نوع کارکرد رسانه و نخبگان و نظرات آنها. فاصله بین دی ماه و خردادماه را گاهی اوقات برای خودمان تحلیل کنیم. خدا را شکر به دی ماه مختوم شد و می‌توانست نزدیکتر هم باشد.
  • انتخابات خیلی خردمندانه‌تر از اینهاست. مردم سر رای‌شان معامله نمی‌کنند. رای‌شان را می‌دهند. این یادآوری است و این خبر دادن است. بله می‌شود موضوع را به عنوان یک امر فراگیر و یک جشن عمومی و یک هم‌افزایی ملی آمیخته به هیجان کرد و مطبوع‌تر و خویشاندش کرد. یک جشن و جشنواره ملی ایجاد کرد ولی ماجرای رای دادن تحریک نیست. چه دلیلی دارد که وقتی مقام معظم رهبری نماز می‌خوانند انبوه جمعیت جمع می‌شوند و احساس اعتماد به مردم می‌دهند، این رفراندوم ادواری و یا نظرسنجی ادواری که اجرا می‌شود، این که در قید تحریک نیست. تحریک واژه سخیفی است.
  • من اعتقادم این است که مدیریت آقای پورحسین در مناظره‌های پیشین هیجان‌انگیز نبود، اما فوق‌العاده مدبرانه و خردمندانه بود. من اعتقادم این است که هیجان‌انگیز نبود و به این واسطه خیال می‌کنم که نسبت هیجان‌پذیری و جذابیت‌پذیری یک گفت‌وگو به طرفین گفت‌وگو و سرنوشت گفت‌وگو هم برمی‌گردد و در یک چنین گفت‌وگویی سرنوشت‌سازی بهتر این است که ما خردمندانه رفتار کنیم و بهتر این است که اجازه دهیم مثلث مردم و نامزدها تعیین‌کننده باشند و از آن یک مربع به اعتبار رکن اجرا نسازیم. من آقای دکتر پورحسین را مردی باذکاوت و هوشمند و خویشتن‌دار و مبرا از تمایلات فردی در این گفتگو و کاملاً خردمند بودند و از این جهت معتقدم که همین سبب این گفت‌گوها، آسیب‌های اجتماعی نداشت اتفاقاً. اگر تبعات اجتماعی داشت، چون متاثر از ماهیت این مواجهه و این رویارویی است به گفت‌وگو ربطی ندارد و به این گفت‌وگوکننده ربطی ندارد. شاید برای گر‌م‌تر و جذاب کردن گفت‌وگو در موقعیت‌های مختلف نقش‌های مختلف را به عنوان مجری ایفا می‌کردم ولی به نظر می‌آید که این برنامه نود فوتبال نیست و یک سرنوشت ملی است و ماجراهای حیاتی است و به نظر من محترمانه‌ترین رفتار این است که مثلث مردم و نامزدها را نگه داریم.البته پسندم این است ولی به اندازه دکتر پورحسین خویشتن‌دار نیستم.
  • یکی از مهم‌ترین کارهایی که باید صورت بدهیم، یک بیوگرافی و شرح حال بی‌پروا از خود به مردم است و ماقبل از اینکه با برنامه و انگیزه نامزدی مواجه باشیم و با ماجرای انتخابات و مناسبات غایبین حاضر باشیم ما با یک فرد روبرو هستیم و قبل از هر چیزی با شخصیت حقیقی فرد روبرو هستیم و بهتر است قبل از هر چیزی یک شرح بی‌پروا از احوال آن فرد داشته باشیم.
  • من تقاضا می‌کنم. گفت‌وگوکننده تقاضا می‌کند و اینکه چه چیزی اتفاق بیفتد، نیاز به پافشاری و موشکافی و طعنه و کنایه این شیوه‌های گفت‌وگو نداریم. بالاخره هوشمندی مردم است که تشخیص می‌دهند که فوق‌العاده هوشمند هستند. مردم حتی حرکت بدنشان و سکوتشان را نیز تحلیل می‌کنند و تشخیص می‌دهند. و به این واسطه بهتر این است که تقاضا کنم یک معارفه کاملاً صادقانه و صریح صورت بگیرد و بعد می‌‌شود به انگیزه حضور پرداخت و می‌شود به برنامه پرداخت و من در مورد برنامه واقعاً چیزی نمی‌دانم.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها