ویشکا آسایش: دلم میخواست بچهدار بشوم و با کار طولانی و سخت نمیشد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، ویشکا آسایش را از میانههای دهه 70 و بازی در سریال امام علی(ع) و در نقش قطامه میشناسیم. او در تمام این سالها در کنار بازیگری در مقام طراحی صحنه و لباس نیز کارهایی را انجام داده و جالبتر اینکه در فضای تئاتر هم در این زمینه همکاری داشته است. این روزها نمایش باغ آلبالو به کارگردانی محمدحسن معجونی را اگر در تماشاخانه ایرانشهر دیده باشید، طراح لباسش ویشکا آسایش است. این خود بهانهای شد تا با او درباره اینگونه فعالیتهایش گپی بزنیم. همچنین در خبرهای درگوشی آمده است که او در نمایش کلفتها به کارگردانی همایون غنیزاده و در کنار باران کوثری و پانتهآ بهرام و در نقش مادام بازی میکند. این هم سرآغازی است از کارنامه بازیگری ویشکا آسایش که این بار تئاتر را هم تجربه خواهد کرد. از آرزو های او همچنین کار کردن برای بچهها در صحنه تئاتر است. مصاحبه «بهار» را با او در ادامه بخوانید:
چرا با توجه به اینکه در این سه نمایشی که از شما دیدهام کارنامه قابل قبولی در عرصه طراحی صحنه و لباس ارائه کردهاید، خیلی دیرتر سراغ تئاتر آمدهاید؟
شاید خودم کمکار بودهام و کم پیگیر آن شدهام و خیلی جسته و گریخته دنبال تئاتر بودم.
در اولین طراحی صحنهتان که نمایش پرده عاشقی بود، چه اتفاقی را پیش روی داشتهاید؟
این نمایش در حوزه هنری اجرا شد. من طرح اولیه را دادم اما آن اجرا نشد چون طبق معمول همه چیز میماند برای لحظه آخر و نهایتا نمیرسند که آن را درست کنند. من مدنظرم یک قاب غولآسا و عمیق بود. قرار بود که قصه در آن اتفاق بیفتد. تصاویر برجسته مدنظرم بود. در واقع گویا به یک تابلو زنده نگاه میکردید بعد هم بازیگران خود را از طریق یک پله به پایین صحنه وصل میکردند. متاسفانه در آخر طراحی داخل قاب به دلیل کمبود وقت دوبعدی شد و نمیشد هم کاری کرد.
در دومین نمایشتان (جنایات عشق) چه طراحیای را مدنظر داشتید؟
در آنجا طراحی سمبلیک انجام دادم. در واقع یک آشپزخانهای به صورت پرسپکتیو که به یک اجاق گاز ختم میشد. تصویر کاملا آبستره بود.
سرانجام این کار چه بود؟
اجرای عمومی نشد.
چرا؟
نمیدانم! با آنکه جایزه اول کارگردانی و طراحی صحنه گرفته بود اما نشد که سالن بدهند و سخت هم دنبالش بودیم اما نشد، نمیدانم.
در نمایش لابی کار بیتا اللهیان هم به دنبال تجربه متفاوتی بودید؟
بله! در آنجا طراحی صحنه را آبستره گرفتم چون دوست دارم طراحیام با واقعیت فرق کند. به خاطر فضا چنین طراحیای را انتخاب کردم و از سوی دیگر در تئاتر این امکان را دارید که از خلاقیتهای زیادی استفاده کنید. این راهی برای بازی با افکار تماشاگران است و این ذهن را به جاهای مختلف میبرد و هرکسی میتواند تحلیل خودش را داشته باشد.
اینکه بستر کار واقعگرایانه بود و در تضاد با طراحی آبستره شما مشکلی برای کارگردان ایجاد نکرد؟
با خانم اللهیان صحبت کردم و او هم با طرز کارم آشنا بود. بنابراین این طراحی را پذیرفت و هدفم این بود که مود و جریان فکری در داستان را پیاده کنم. ترس دختر و تنهاییاش برایم اهمیت داشت و اینکه فضای سردی حاکم شود. بنابراین از فلز استفاده کردم چراغهای لابی را به صورت نیزه گذاشتم و خواستم از طریق القای فضا و محیط بیانگر این فشارها باشم که دختر تحت فشار است که حتما مسابقه بدهد.
با توجه به این تفاوت بازتاب کار شما از سوی منتقدان چگونه بود؟
خیلی خوب بود و من نظرهای مثبتی درباره طراحی شنیدهام. حتی از چند نفرهم شنیدم که کارم قرار بود جزو نامزدهای دریافت جایزه فجر باشد.
بنابراین با اجرای لابی بود که تصمیم گرفتید فعالیتتان در زمینه طراحی صحنه یا طراحی لباس در تئاتر را ادامه بدهید؟
من در انگلیس هم که طراحی خواندهام، در دانشگاه کار عملی هم کرده بودم. تئاتر را خیلی دوست دارم چون میشود خلاقیت داشت یعنی میتوانم یک جور فضاسازی کنم. همچنین تئاتر کودکان را دوست دارم و علاقه دارم برای کودکان کار انجام دهم.
یعنی همین خواسته شماست که بانی حضور و مشارکتتان در نمایش مترسگ کار محمدحسن معجونی برای گروه سنی نوجوانان شده است؟
قصدم این است که خودم کار کودک انجام بدهم و وقتی با آقای معجونی آشنا شدم همکاری کردیم و فکر کنم همکاری خوبی هم بود. پسر ششسالهام سه بار مترسگ را دید و عاشق کار شده بود.
نظرتان درباره آن کارهایی که برای بچهها دیدهاید چیست؟
بچهها خوب فکر میکنند و فهم و شعور بالایی دارند همه چیز را میبینند و مو به مو ضبط میکنند پس نباید فکر کنیم که آنها نمیفهمند یا کم میفهمند، در نتیجه نباید کارهای ضعیف و پیشپاافتاده را در اختیارشان قرار بدهیم. ما الان در نمایشهایمان با ضعف متن و پردازش داستان مواجه هستیم و خیلی ساده برگزار کردن نمایش کودک و نوجوانان به شکل بارزی این مسئله را آشکار میکند. به نظر من در تئاتر بهخصوص تئاتر کودک به تکتک موارد در حد حرفهای چه از لحاظ قصه چه از لحاظ بصری باید اهمیت داد.
آیا فضای خالی در طراحی مترسگ ایده شما بود؟
نه! این ایده آقای معجونی بود.
خودتان در طراحی صحنه مترسگ چه ایدههایی را اضافه کردید؟
رنگ کردن چوبها و چیزهای فانتزی که به صحنه اضافه شد، ایده خودم بود. البته چون ایده اصلی مشخص بود، ایدههای من کمتر و سادهتر بود. بنابراین تغییر زیادی در ایده اصلی ندادهام.
چرا در باغ آلبالو نخواستید طراح صحنه باشد؟
من که دلم میخواست طراحی صحنه را انجام بدهم اما خود آقای معجونی از قبل طراحی صحنه را انجام داده بود و از من خواست فقط طراح لباسش باشم.
ایده طراحی لباس را چگونه در باغ آلبالو جستوجو کردید؟
خود آقای معجونی اصرار داشت که طراحی لباس در باغ آلبالو امروزی باشد و اصلا فرنگی و اروپایی هم نباشد یعنی یک جورهایی به فرهنگ ایرانی نزدیک باشد و از رنگهای روشن بیشتر استفاده شود.
اینکه قدیمی هم نباشند؟
بله آقای معجونی نمیخواست فضا را قدیمی کنیم و دوست داشت آدمهای امروزی و دوروبرمان را در صحنه به تماشا بگذاریم و بتوانیم مثلا آنها را خیلی راحت دوروبرمان پیدا کنیم.
شاید این طوری میخواهد به درک راحتتر و زودتر متن کمک کند؟
بله. بازیها هم حتی طوری نیست که متن قدیمی جلوه کند. قرار نیست که ما روسیه زمان چخوف را ببینیم و این خود دلیلی موجه بود تا لباسها امروزی و اینجایی باشد. این درک را سادهتر و روانتر میکرد. به جهت اینکه لباس و بازی و رفتار امروزی است.
ارزیابیتان از فضای تئاتر با توجه به تجربه دو،سهساله اخیرتان چیست؟
اول اینکه بودجه تئاتر خیلی کم است اما با این وجود میشود تئاترهای خوبی را دید. فکر میکنم اگر به تئاتر کمک بیشتری بشود شاهد پیشرفت بیشترش هم خواهیم بود. آدمها در تئاتر با نویسندههای قدیمی و تازه آشنا میشوند. متاسفانه برای تئاتر تبلیغات و اطلاعرسانی کم میشود. الان تبلیغات تلویزیونی نداریم و برنامههای خوبی میشود برای تئاتر ساخت. ما الان کارگردانهای درجه یک داریم که میتوانند با حمایت پیوسته تولیدات در خور تاملی را در اختیار مخاطبان قرار دهند. همچنین میشود نوجوانان را برای دیدن برخی آثار به تالارها دعوت کرد مثل همین نمایش مترسگ که مخصوص آنها هم تولید شده بود. این نوع برخوردها باعث میشود بچهها تعلیم تئاتر دیدن پیدا کنند و از این طریق سطح فرهنگ و آموزش بالاتر برود.
بودجه و دستمزد در زمینه ساخت دکور و طراحی و دوخت لباس چقدر اهمیت دارد؟
مسائل مالی همیشه مهم است. این باعث میشود که دست طراح برای کار کردن باز باشد. اگر بودجه نباشد نمیتوان هر نوع طراحی را اجرا کرد. ولی اگر امکانش باشد میشود کارهای بزرگ و درخشانی در زمینه طراحی صحنه و لباس انجام داد.
با این اوصاف خودتان هم دوست دارید که کارگردانی کنید؟
در زمینه کودک و نوجوان علاقهمندم. بچهها عاشق کارهای بزرگ و پرجاذبه هستند و اگر داستانش را پیدا کنم حتما شروع میکنم.
یکی از اتفاقات مهم درباره شخصیت هنری شما گزیدهکاریتان در زمینه بازیگری و طراحی صحنه است، چرا این رویکرد را برای خودتان انتخاب کردهاید؟
دوست دارم وقتی کار میکنم از آن لذت ببرم نه اینکه صرفا کار کنم.
در دانشگاهتان چه آموختهاید؟
طراحی صحنه و لباس!
در انگلستان علاوه بر تحصیل فرصت کار حرفهای هم پیدا کردید؟
ما در دانشگاه وینبلدن کالج آفآرت در زمینه طراحی و دوخت لباس، ساخت دکور و تکنیکال آموزش دیده بودیم. هر دو سال یکبار فرصتی میشد تا دانشجویان این دانشگاه در ساخت دکور کاری بیرون از دانشگاه مشارکت کنند. من و دو، سه نفر دیگر این شانس را پیدا کردیم که در یک پروژه سوئدی کار کنیم. من برای ساخت دکور مجبور به نجاری و جوشکاری هم شدم و از عهدهاش هم بر میآمدم.
چرا در زمینه سریال ادامه ندادهاید طراحی یا بازی را؟
من سر سریال معصومیت ازدسترفته، در شهرک سینمایی به شکل فشرده مشغول کار بودم و بعد از آن آقای میرباقری گفت که بروم سر کار مختار اما چون کار طولانی بود متاسفانه نتوانستم بروم.
چرا؟ مشکلات خودتان بود؟
دلم میخواست بچهدار بشوم و با کار طولانی و سخت نمیشد.
نمیخواهید در تئاتر بازی کنید؟
چرا بدم نمیآید.
دیدگاه تان را بنویسید