کد خبر: 42597
تاریخ انتشار :

فرزند ثامن الحجج و ادامه امامت از دوران کودکی/ چگونه به امام جواد(ع) توسل جوئیم

فرزند ثامن الحجج و ادامه امامت از دوران کودکی/ چگونه به امام جواد(ع) توسل جوئیم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، تولد امام جواد(ع) در شرایطی صورت گرفت که مسئله جانشینی امام رضا(ع)، اصحاب و شیعیان حضرت را متأثر کرده بود. این اندوه زمانی به زیاد شد که فرقه واقفیه در تبلیغات خویش نداشتن فرزند پسر از سوی امام رضا(ع) را دلیل بر ادعای موهم خود می‌‌دانستند، تا جایی که یکی از همین افراد در نامه‎ای خطاب به حضرت نوشت: تو چگونه امام هستی در حالیکه فرزندی نداری! حضرت در پاسخ فرمودند: تو از کجا می‌‌دانی که فرزندی ندارم، به خدا سوگند روزها و شبها سپری نمی‌شود مگر اینکه خداوند فرزند پسری به من عنایت فرماید تا حق و باطل را از هم جدا سازد. همچنین یکی از یاران به حضرت می‌گوید: امام پس از تو کیست؟ آن حضرت فرمودند: فرزندم. سپس گفت: آیا کسی که فرزند ندارد چگونه جرئت آن را دارد که بگوید فرزندم؟ راوی گوید: چند روز سپری نشده بود که امام جواد(ع) به دنیا آمد. بر همین اساس است که براساس اتفاق قول شیعیان در روز دهم ماه رجب سال 195 هجری قمری امام جواد(ع) به دنیا آمد. دوران کودکی امام جواد(ع) یکی از مهم‌ترین دوران‌های زندگی ایشان است چرا که در پس از شهادت پدر بزرگوارشان در کودکی به مقام امامت رسیدند و معادلات فکری سیاسی را به هم ریخت و برگ جدیدی در تاریخ زندگی ائمه(ع) رقم زد. از مهم‎ترین رویدادهایی که در دوران کودکی آن حضرت به وقوع پیوست می‌‌توان به موارد زیر اشاره کرد: 1. در خانواده امام رضا(ع) در محافل شیعه، از حضرت جواد(ع) به عنوان مولودی پر خیر و برکت یاد می‌ شد. چنان که از امام رضا(ع) منقول است که فرمودند: «این مولودی است که برای شیعیان ما، با برکت‎تر از او زاده نشده است». 2. خلع سلاح واقفیه توسط امام جواد(ع): واقفیه کسانی بودند که در امامت امام موسی کاظم(ع) توقف کرده بودند. 3. آزمایش حضرت توسط جمعی از شیعیان و پاسخ امام جواد(ع) به پرسشهای آنان در پرتو علم امامت. از جمله امتیازهای امام جواد(ع) اظهار علم اهل بیت است که نظیرش وجود ندارد. در تاریخ آمده که چون حضرت رضا(ع) از دنیا رفت عده ای از بزرگان و علما به مدینه آمدند و سی هزار مسئله در چند روز از حضرت سئوال نمودند و حضرت بدون تأمل و فکر جواب دادند در حالی که ده سال بیشتر نداشتند. 4. مناظره علمی با گروهی از معتزله و نیز با دانشمندان نامدار زمان مأمون از جمله یحیی بن اکثم و سرگردانی یحیی از طرح فروعات زیادی در مورد مسئله‎اش توسط امام(ع) 5. تزویج توطئه‎آمیز ام الفضل به امام(ع) توسط مأمون؛ این ازدواج که مأمون بر آن اصرار داشت، کاملا جنبه سیاسی داشت و اهداف شومی را دنبال می‌ کرد. 6. ایجاد شبکه ارتباطی وکالت توسط حضرت؛ امام جواد(ع) با تمام محدودیتهای موجود، از طریق نصب وکلا و نمایندگان، ارتباط خود را با شیعیان حفظ می‌ کرد و با این عمل از تجزیه نیروهای شیعه جلوگیری می‌ کرد. جوانی امام جواد(ع) چنانکه گفته شد مهمترین عملکرد و فعالیت علمی، فرهنگی و سیاسی ـ اجتماعی امام جواد(ع) که تاریخ را به حیرت واداشته است همان دوران کودکی آن حضرت بوده است ولی دوران جوانی امام(ع) نیز خالی از اتفاق و رویداد نبوده است، از وقایع این دوران از زندگی حضرت به چند مورد اشاره می‌ کنیم. 1. تربیت شاگردان و انتشار علوم و دانش های خود توسط آنان؛ گرچه دوره امام جواد(ع) به دلیل فشارهای سیاسی و کنترل شدید فعالیت آن حضرت از طرف دربار خلافت، شعاع فعالیت ایشان بسیار محدود بود با این حال تربیت شاگرد در دستور کار حضرت هر چند به تعداد کم قرار داشت. بنابراین اگر می‌ خوانیم که تعداد راویان و اصحاب حضرت جواد(ع) قریب صد و ده نفر بوده اند[10] و جمعا 250 حدیث از آن حضرت نقل شده، نباید تعجب کنیم، زیرا از یک سو، آن حضرت شدیدا تحت مراقبت و کنترل سیاسی بود و از طرف دیگر، زود به شهادت رسید و به اتفاق دانشمندان بیش از بیست و پنج سال عمر نکرد. 2. سفر حج: امام پس از شهادت پدر بزرگوارش به سفر حج رفت و از آنجا به مدینه بازگشت و تا پایان خلافت مأمون در آن شهر ساکن بود. فرزندان امام جواد(ع) تواریخ تعداد فرزندان امام جواد(ع) را متفاوت گزارش کرده اند. شیخ مفید در کتاب «الإرشاد» گزارش کرده که حضرت جواد(ع) چهار فرزند پسر و دختر داشت. محدث قمی در منتهی الآمال به نقل از کتاب «تاریخ قم» نام چند دختر دیگر از امام جواد(ع) را ذکر می‌ کند. از بین فرزندان امام جواد(ع) برخی به خاطر نقش اجتماعی بیشتر به صورت برجسته در تاریخ یاد شده‎اند و برخی هم تنها نامشان ذکر شده و شرح حالی از آنها به میان نیامده است. لازم به ذکر است که مادر همه فرزندان امام جواد(ع) بانویی است به نام «سمانه مغربیه» که زنی با کمال بود ولی از ام‎الفضل همسر دیگر امام فرزندی به دنیا نیامد. و از طرف دیگر همه این فرزندان بزرگوار منشأ خدمات ارزنده‎ای برای جهان اسلام بودند و هرکدام در دوران خود از بهترین مردان و زنان به شمار می‌ رفتند و از شایستگان زمان بودند و عموماً در اطراف شهر قم مدفونند، سادات و مردان مجاهد و بزرگواری از نسل پاک ایشان به دنیا آمدند، برنامه های عمرانی قم و موقوفات و قبه و بارگاه حضرت معصومه(س) به دست ایشان انجام گردیده و آنها که در قم می‌ زیستند منشأ خدمات شایسته‎ای برای مردم قم بودند. امام علی النقی الهادی(ع)، موسی مبرقع، حکیمه خاتون، ابو احمد حسین، ابو موسی عمران، فاطمه، خدیجه و ام کلثوم از جمله فرزندان آن حضرت هستند. یاران امام جواد(ع) از جمله یاران امام جواد(ع) حضرت عبدالعظیم حسنی است که حرم مطهرش در شهرری قرار دارد. ایشان از اصحاب امام جواد(ع) و امام هادی(ع) بود. و مشهور است که وی در زمان امام هادی(ع) وفات یافت. وی فردی جلیل القدر و عابدی وارسته بوده که روایات و احادیث زیادی از امام جواد(ع) و امام هادی(ع) نقل کرده است. محمد بن خالد برقی روایت می‌ کند که عبدالعظیم حسنی از ترس سلطان وقت که علویین را اذیت و آزار می‌ کرد و آنان را به قتل می‌ رساند، گریخت و به شهر ری آمد. و در خانه یکی از شیعیان سکونت گزید، شیعیان خبر حضور ایشان را شنیدند. و به نزدش آمده و به حدیث او گوش فرا می‌ دادند و سئوالات شرعی خود را می‌ پرسیدند. ابوحماد رازى مى گوید: خدمت امام هادى(ع) در سامرا رسیدم و سوالاتى از احکام شرعى کردم؛ پاسخ گرفتم هنگامى که خواستم با حضرت وداع کنم ایشان گفتند: اى حماد! اگر در شهر و ناحیه خودت دچار مشکلى درباره احکام دین شدى درباره آن از عبدالعظیم حسنى بپرس و سلام مرا به او برسان . احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، فضل بن شاذان، حبیب بن اوس طائی، محمد بن ابی عمیر، محمد بن سنان، علی بن مهزیار، آدم بن اسحاق قمی، ابراهیم بن مهزیار، احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی، زکریا بن آدم، صفوان بن یحیی و محمد بن اسماعیل بن بزیع از دیگران یاران ایشان بودند. علت ازدواج امام جواد(ع) با دختر مامون «مأمون» پس از شهادت امام رضا(ع) در سال 203 هـ ق از خراسان به بغداد آمد، دید نه تنها اهل خراسان، بلکه شیعیان در بغداد و عراق او را قاتل امام خود می دانستند؛ او را مورد لعن و سرزنش قرار می دادند، به این فکر افتاد که خود را از آن جرم و گناه بیرون آورد و نظر شیعیان و علویان را نسبت به خود جلب نماید، ازاینروی نامه ای برای امام جواد(علیه السلام) نوشت و با اکرام و احترام او را به بغداد خواست تا با این دسیسه ذهنیتی که مردم از او دارند با تکریم و اکرام فراوان در انظار عمومی نسبت به امام(علیه السلام) خارج سازد. در علت ازدواج امام جواد(ع) با دختر مامون برخی دلایل آمده است، از آن جمله که: 1- برای علت ازدواج دلیل نقلی روشن پیدانشده؛ اما دراین باره سیره ی نبوی وسیره ی انبیای پیشین(مثل لوط ونوح) که ازطریق وحی با خداوند مرتبط بودند ودرعین حال زنان ناشایسته هم داشتند؛ گواه خوبی است ؛برخی از زنان پیامبردختران افرادی بودند که حقوق اهل بیت وخاندان پیامبررا نادیده گرفته وسبب شهادت آنان شدند. 2- پس از شهادت امام رضا در سال 203 هـ ق مأمون به بغداد عزیمت نمود و به خاطر عوض کردن افکار عمومی در مورد قتل آن حضرت وتغییر فضا به سود وتبرئه خود با نیرنگ و تزویر دخترخود را به امام جواد(علیه السلام)تزویج کرد. 2- علت دیگر درباره قبول از طرف امام جواد که با دختر مامون ازدواج کرد شرایط خاص و اضطرار و اجباری بود که درپیشروی امام بود وامام ناگزیر از قبول پیشنهاد مامون گردید، و آن حضرت از دختر مامون دارای فرزندی نشد (هدف مامون از تزویج دخترش به امام علاوه بر زیر نظر گرفتن فعالیتهای امام و انتقال نسل امامت به خاندان عباسی بود که به این هدف نایل نشد.) امام غیر از دختر مامون زنان صالحه‎ای دیگری داشت که با وفا دیندار بوده و ارادت کامل به امام داشتند دارای اولاد صالحی بودند که نسل امامت از آنها استمرار یافت. 3- ائمه علاوه براین زنان ،زنان دیگرنیز داشته و از زنان پاک دامن برخوردار بودند؛ اما بر اساس برخی از شرایط عده‎ای با تحمیل شرایط به همسری آنها برآمده و دشمنی نمودند؛ چنانکه این مسئله برای تمام انسانها ممکن است. آنها نیز بر اساس اینکه انسان بودند با برخی از گرفتاریها و تلخیها مواجه می‎شدند تا برخورد آنها برای ما الگو باشد، آنها در زندگی مادی از علوم الهی خویش برای بهبود زندگی مادی سود نجسته‎اند؛تا زیباترین زنان را در اختیار داشته باشند؛ بلکه آنها نیز با ناملایمات زندگی در مقابل خداوند امتحانات سختی را پشت سر گذاشته‎ اند،لذا الگوی کامل برای انسانها هستند.اگرقرار بود؛ ائمه وانبیاء با استفاده از علوم خود وبا توجه به امتیازات دیگرکه داشتند ازآنها استفاده کرده وبهترین زندگی را داشته باشند ؛همه برآنها خرده می گرفتند ونمی توانستند بعنوان الگو برای همه ی انسانها مطرح باشند. درنتیجه ازدواج امام با دختر مامون برخلاف موازین شرعی نبود ؛وامام برای ازدواج با او که به پیشنهاد واصرار مامون صورت گرفت مخالفتی نکرد. القاب امام جواد(ع) حضرت امام محمدتقی(ع)، معروف به جواد الائمه(ع)، نهمین القاب بسیاری داشتند. «المحمود»، «المطهر» و «اطهر الناس» القابی بودند که پیامبراکرم(ص) برای امام نهم بر شمرده است القابی را حضرت ثامن الحجج به ایشان نسبت داده است که شیخ صدوق در این باره نوشته است: امام رضا(ع) فرزندش محمد را - که بعد از وی زعامت و امامت مسلمین را به دست گرفت - همیشه با این القاب صدا می‌زد: صادق، صابر، فاضل، قرة عین المؤمنین و غیظ الملحدین. القابی که معاصرین امام جواد(ع) برای آن حضرت بر شمرده اند و حاکی از مقام رفیع ایشان است و مورخین به آن القاب اشاره کرده اند نیز عبارتند از: اُعجوبة اهل البیت، نادرة الدهر، بدیع الزمان، عیسی ثانی، ذوالکرامات، المؤید بالمعجزات، سلالة رسول اللّه، صاحب الخُضْرَة، الفائق علی المشائخ فی الصغر، من خاتم الامامة علی کتفه، المبرّز علی کافّة ذوی أهل الفضل، افضل اهل الدنیا فی الصبی، الکامل فی السؤدد والهدی والحکمة والعلم، هادی القضاة، سیّد الهداة، نورالمهتدین، سراج المتعبّدین و مصباح المتهجّدین. اما در خصوص لقب «تقی»، امام نهم را به این دلیل «تقی» می‌نامیدند که از خداوند می‌ترسید، پس آن گاه که گروهی مسلح شبانه و با حال مستی، به فرمان مأمون، به خانه وی حمله کردند و با شمشیرهایشان او را به خیال خود مضروب ساختند، خداوند، امام محمدتقی(ع) را از شر مأموران سفّاک عبّاسی حفظ کرد. شهادت امام(ع) مأمون در سال 218 هـ.ق درگذشت و پس از او برادرش «معتصم» جای او را گرفت او در سال 220 هـ.ق امام را از مدینه به بغداد آورد تا از نزدیک مراقب او باشد. در مجلسی که برای تعیین محل قطع دست دزد تشکیل داده بود، امام را نیز شرکت داد و قاضی بغداد و دیگران شرمنده شدند و بذر کینه در درون معتصم نهاده شد، معتصم که درصدد قتل حضرت بود این قضیه او را بیشتر تحریک کرد و سرانجام منظور پلید خود را عملی ساخت و امام را توسط ام الفضل مسموم و شهید نمود
توسل به امام جواد(ع) آیت‌الله سید عبدالکریم کشمیری رضوی(ره) برای توسل به امام جواد(ع) در امور مادی، مانند خرید خانه و ماشین و رزق و ازدواج می‏فرمود: «سوره یس بخوانید و ثواب آن را به امام جواد (علیه‌السلام) تقدیم کنید، حاجت ‏شما را خواهند داد. گاه امر می‏کرد صلوات برای حضرتش هدیه کنند و آن را در توسل به این امام کریم مجرب می‏دانست.»

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها