چرا «رسوایی» کپی نشد؟

به گزارش نامه، «شبکه عرضه غیرمجاز سی‌‌دی فیلم‌های ایرانی به طور حتم از پشتیبانی یک باند تبهکار برخوردار است». این جمله اولین بار سال 86، در تجمع اعتراضی سینمایی‌ها در موزه سینما مطرح شد. در واقع از آن موقع بود که این شائبه رسمی شد که یکسری دست‌های پنهانِ «رسمی» هستند که برخی فیلم‌ها را همزمان با اکران، به دست بساطی‌ها می‌رسانند. اما بدیهی بود که این اتفاق برای همه فیلم‌ها نمی‌افتد و فیلم‌هایی بیشتر در معرض این آسیب بودند که از آنها به عنوان محصولات سینمای مستقل یاد می‌شد. به امروز اگر برگردیم باید بگوییم مثلاً مسعود ده‌نمکی با وجود همه اختلاف‌نظرهایی که با دو دولت قبلی داشته، نمی‌تواند جزو این سینمای مستقل قرار بگیرد. بنابرهمین فرض است که می‌توان این پرسش را مطرح کرد، «رسوایی» به عنوان آخرین ساخته او که مرز فروش 5میلیاردی را گذرانده است، چرا دست شبکه‌های غیرمجاز تکثیر و توزیع نیفتاد؟ بنا به گزارش حاشیه، واقعا اگر رسوایی به دست بساطی‌ها می‌رسید و با قیمتی نازل به فروش می‌رفت، آقای ده‌نمکی مرد پنج میلیاردتومانی این روزهای سینمای ایران بود؟