حسین علیزاده: ای کاش کارگردان‌ها موسیقی فیلم‌شان را هم تخیل می‌کردند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، حسین علیزاده نزد کسانی چون هوشنگ ظریف، علی‌اکبر شهنازی و عبدالله دوامی موسیقی را آموخته و در نواختن تار و سه‌تار چیره‌دست است. او که تاکنون برای سه آلبوم «فریاد»، «بی تو به سر نمی‌شود» و «به تماشای آب‌های سپید» نامزد جایزه گرمی شده است در گفت‌وگو با «24» درخصوص نحوه ورودش به سینما گفت: اوایل انقلاب موسیقی فیلمی به اسم «چوپانان کویر» را ساختم که اکران نشد. فیلم را آقای حسین محجوب کارگردانی کرده بود و تلویزیون تهیه‌کننده‌اش بود. وقتی به من گفتند موسیقی فیلم بسازم، دوست داشتم اما نمی‌دانستم می‌توانم این کار را بکنم یا نه. آن را ساختم و مورد پسند هم قرار گرفت. و بعد دلشدگان را آقای حاتمی به من پیشنهاد داد. این فیلم یک چیز دیگری بود، واقعا زندگی دیگری بود. زندگی با خود آقای حاتمی هم که دیگر ماجرایش فرق می‌کرد.

علیزاده درباره درباره روشش جهت آهنگسازی گفت: از نظر من همفکری آهنگساز و کارگردان از فیلمنامه شروع می‌شود. بهترین حالت این است که کارگردان آنقدر تخیل قوی‌ای داشته باشد که همان‌گونه که به میزانسن‌ها فکر می‌کند موسیقی فیلم را هم بشنود. نمی‌گویم مثل یک آدم متخصص بشنود، نه. باید چیزی از موسیقی، حسی از آن را در ذهن داشته باشد تا بتواند آن را القا کند. من همیشه می‌گویم ای کاش کارگردان‌ها که همه چیز را تخیل می‌کنند موسیقی فیلمشان را هم تخیل می‌کردند.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران معتقد است برای نوشتن آهنگ فیلم به زمان احتیاج است. وی در این باره افزود: گاهی می‌شود برای فیلم‌ها فوری موسیقی نوشت و کار را تمام کرد. اما من این کار را نمی‌کنم. یعنی اصلا نمی‌توانم سریع کار کنم. سعی می‌کنم مدتی فیلم کنارم باشد و با آن زندگی کنم. معمولا هم در ابتدا با فیلم ارتباط برقرار نمی‌کنم. البته این همیشگی نیست، گاهی هم با بعضی از فیلم‌ها زود ارتباط برقرار کرده‌ام. اما موسیقی‌اش را پیدا نمی‌کنم و نمی‌دانم با آن چه کاری می‌توانم انجام دهم. این فیلم باید مدت‌ها با من باشد تا مدام ببینمش و مدام به آن فکر کنم. بدخواب شوم و در خواب به آن فکر کنم و ببینم که در خواب دارم به آن فکر می‌کنم که اینجاش را چه کنم و آنجا را چه. واقعا یک دوره‌هایی دارد که خیلی سخت است. دوره خلاقیتش تا به یک چیزی برسم خیلی سخت است. اما بعد وقتی پیدا می‌شود روان پیش می‌رود.

علیزاده با اشاره به اینکه در بعضی مواقع کار ساخت موسیقی فیلم سخت‌تر از تولید موسیقی بر روی شعر است، افزود: برای اینکه شما آزاد نیستید. در تصنیف و شعر آزادی عمل دارید. شعر هم مقداری آزادی را محدود می‌کند ولی وقتی قطعه‌ای را خودتان می‌سازید انگار بال درآورده‌اید و می‌توانید به هر جهت پرواز کنید. اما در فیلم انگار شما را در یک قفس گذاشته‌اند و می‌گویند در این محدوده می‌توانید پرواز کنید. این محدودیت شاید باعث بشود که آنقدر در فشار قرار بگیرید که یک کار جالب به وجود بیاید. برای من همین گونه بوده است.

این پژوهشگر گفت: خیلی سعی کرده‌ام موسیقی ایرانی در کارم نقش داشته باشد و لجاجتی بر سر این قضیه داشته‌ام. خیلی کارگردان‌های ما هستند که نمونه خارجی موسیقی متن فیلم را می‌دهند و می‌گویند یک چیزی مثل این می‌خواهم. من هیچ وقت کار آن‌ها را سفارش نگرفته‌ام چون به نظرم جلوی خلاقیت آهنگساز را می‌گیرد. چیزی که زمانی خیلی روی آن بحث می‌شد این بود که موسیقی ایرانی گویای تصویر نیست. این حرف کاملا غلط است چرا که موسیقی هر جای دنیا می‌تواند گویای تصویر هم باشد چون جدا از هم نیستند. خیلی دوست داشتم که روی این قضیه کار کنم.