واکنش یک فیلمنامهنویس به انتقاد تند «مسعود فراستی» به «گذشته»: شما واقعا مجبورید فیلم ببینید؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
آقای مسعود فراستی، از آنجایی که توان پاسخ سلام بنده را ندارید نامه را بدون سلام آغاز میکنم. اولا باز هم دست به قلم شدهاید و هتاکی کردهاید به اصغر فرهادی بزرگ و فیلم گذشته. البته که ما عادت داریم به هتاکیهای بدون استدلال شما یا بهتر است بگویم هتاکی که استدلال نمیخواهد؛ عادت کردهایم به نقدهای غیرمستدل و غیرآکادمیک شما. راستش شما با همه داعیه فرمشناسی تان ابدا چیزی از فرم نقد لا اقل نمیدانید. ورنه اینگونه از بررسی ساختار یک فیلم با محورهای خودش فرار نمیکردید و مشتی جمله بیپایه و از سر حرص و عصبیت نمینگاشتید. آقای فراستی؛ واقعا معتقدید فیلم گذشته فیلم مشتی آدم بیمساله است؟ یعنی این حجم لایههای درام به چشم شما نمیآید؟ یا مثلا فرمودهاید فیلم ربطی به در فرانسه ساخته شدنش ندارد. یعنی اگر این درام به فرض در ایران قابل تحقق بود آدمهای داستان فیلم همینقدر و به همین شکل عکسالعمل به موقعیت دراماتیک نشان میدادند؟ یعنی واقعا متوجه نمیشوید که شخصیتها به دلیل جغرافیایشان تمپوی درونیتر و آرامتر و روانکاوانهتر و در عین حال ویرانگرتری به موقعیت دادهاند و این تمییزی و انطباق کار فرهادی با جغرافیاست؟
بعد هم اجازه دهید درباره فرانسوی بودن یا نبودن، منتقد فرانسوی نظر بدهد که بومی منطقه است؛ شما مجبور نیستید در هر زمینهیی حرف داشته باشید. باور کنید چنین توقعی هیچکس از شما ندارد. ثانیا به تجربه دریافتهام وقتی کسی در برابرتان تواضع میکند منهدمش میکنید و وقتی روبهرویتان میایستد توقف میکنید. بار آخر در مناظرهیی که در فروردین ماه سال 88 در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران با هم داشتیم فهمیدم که مشتاقید به مجادله. ولی آقای فراستی امروزه دیگر برای نسل مهمی از سینماگران گفتمانی قابل تامل حتی ندارید؛ چه رسد به اینکه کسی بخواهد با شما مجادله کند. البته این پر بیراه هم نیست. شمایی که اخراجیهای دهنمکی فیلم مورد علاقهتان است قطعا نباید از سینمای فرهادی حظی ببرید. به هر حال هر مظروف فرهیختهیی ظرفی شایسته میزان فرهیختگیاش میخواهد. بدجور دلم به حالتان سوخت که نفهمیدید فرهادی دست به تجربهیی بسیار سخت و جدید در استراتژی درامشزده و آن هم اینکه برخلاف فیلمهای پیشینش اتفاق در گذشته داستان رخ داده و حالا دملش ترکیده میشود و زهرش میپاشد. در حالی که در فیلمهای قبلی او اتفاق مقابل چشم تماشاگر رخ میداد و
پیامدهایش دامن آدمها را میگرفت و این شیوه جدید خیلی کار فیلمنامهنویس را سختترمی کند که البته فرهادی با صلابت از پسش برآمده. دیگر اینکه شما واقعا فکر میکنید اگر زن در پلان آخر دستش حرکت کند یا نکند فرقی ندارد؟ یعنی بازگشت زن به حیات خودش فاجعه جدیدی در راه ندارد؟ آن هم با بچهیی از آن شوهرش در شکم ماری؟... چرا آنقدر فراموش میکنم که اگر روزگاری قرار باشد شما از فیلم سینماگر بزرگی مثل فرهادی خوشتان بیاید باید به درستی به کار این فیلمساز عزیز شک کنیم نه بر عکس. آقای فراستی شما جدا متوجه بازی ظریف و زیبای علی مصفا نشدید؟ بگذریم؛ شما واقعا مجبورید فیلم ببینید؟ نمیشود به نوستالژی جان فورد بسنده کنید و از سینمای معاصر و مدرن دستبردارید؟ نمیشود با این بیحرمتیهای کلامی حرمت ساحت هنر نشکنید و عرض خود نبرید؟... نامه بدون سلام پایان هم ندارد. منتظرش نباشید.
دیدگاه تان را بنویسید