کد خبر: 51997
تاریخ انتشار :

بازیگر «هوش سیاه 2»: باید مخاطب را بمباران سریالی کنیم/ کار در ژانر پلیس راه رفتن روی لبه تیغ است/ بازیگران خوب ما دغدغه اقتصادی دارند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

شیما انتظاری مقدم: مجید واشقانی بازیگر سریال‌هایی چون کمین، مسیر انحرافی، زیر هشت و پایتخت است که او را این روزها با نقش ایمان در سریال «هوش سیاه 2» بیشتر به خاطر می‌آوریم. واشقانی در گفت‌وگو با «نامه» از بازی در «هوش سیاه» و «ماتادور» می‌گوید و راهکار پیروزی سریال‌های ایرانی بر ماهواره‌ای را تولید فیلم‌های مخاطب‌محور از جنس «هوش سیاه» می‌داند. گفتگوی خبرنگار «نامه» را با این بازیگر جوان در ادامه بخوانید: چطور شد که به پروژه هوش سیاه 2 پیوستید؟ اواسط تیرماه سال گذشته گروه سازنده «هوش سیاه 2» درحالی که مشغول ضبط قسمت‌های ابتدایی سریال و بخش زندان بودند با من تماس گرفتند، بعد از اینکه صحبت‌های اولیه انجام شد فیلمنامه راخواندم، البته آن زمان فیلمنامه جامعی وجود نداشت و تا پایان تولید هم دائما تغییر می‌کرد و نقش‌ها تغییرات اساسی را شاهد بودند که ایمان نیز از این ماجرا مستثنی نبود. نقش ایمان را با توجه به صحبت‌هایی که با آقای آب‌پرور داشتم انتخاب کردم و برایم مهم بود که ایمان از کجای داستان و چگونه وارد قصه می‌شود. چرا که نقش‌هایی که وسط داستان وارد می‌شوند اگر درست پرداخت نشده باشند بی‌خاصیت وارد می‌شوند و بی‌خاصیت هم تمام می‌شوند. برایم مهم بود اولین جایی که مخاطب با ایمان روبه‌رو می‌شود کجاست و اولین سوالی که از کارگردان پرسیدم هم همین بود. چقدر از ایفای نقش ایمان در این سریال راضی هستید؟ هر کاری یکسری کمی و کاستی دارد، دیکته نوشته نشده غلط هم ندارد. انتقاد به هر کاری وارد است اما خودم منتقد کاری که درآن حضور داشتم نیستم. اصولا هر بازیگری نقشی را که بازی کرده است دوست دارد و گاهی بنا به شرایط خاص می‌پذیرد که در نقشی خاص بازی کند. به نظرم کار موفق بود و انتقاد منفی کردن، کار اشتباهی است. یکسری اتفاقات را دوست نداشتم اما کلیت کار مهم است و از نقطه نگاه ایمان وارد نقد نمی‌شوم. در واقع به تابلو کلی هوش سیاه فکر می‌کنم که ایمان هم یکی از اجزای آن بود. قاطعانه می‌گویم که هوش سیاه با اقبال عمومی روبه رو شد و من کاملا از این اتفاق و نقشی که ایفا کردم راضی هستم. کارکردن در ژانر پلیسی قواعد خاص خودش را دارد. چقدر در هوش سیاه این قواعد رعایت شد؟ نکته مهم در این سریال حضور حسین یاری به عنوان سرتیم پلیس و هدایت آن بود که یکی از نقاط قوت سریال را شکل می‌داد. در واقع حضور یاری در هر 2 فصل این سریال انتخاب بسیار خوبی بود، چرا که یاری در ژانرهای مختلف بازی کرده و شخصیت جذابی برای مخاطب دارد و قواعد بازی را هم می‌داند. من در بخش پلیسی این سریال نبودم و قواعد و شرایط بازی در ژانر پلیسی را در سریال «ماتادور» تجربه کردم. شرایط فیلم‌های پلیسی شرایط و قواعد خاصی را می‌طلبد چرا که ما با پلیس در ارتباطیم و پلیس همیشه مثبت است و امین جامعه و نمی‌توان به راحتی با آن شوخی کرد. یکی از نقاط ضعف وارد شده به فیلمنامه‌های ما نیز همیشه در راستای اعتراض سازمان‌ها بوجود می‌آید و کاری نمی‌شود کرد. در ژانرپلیسی این قضیه صد چندان می‌شود باید در یک کار پلیسی همه چیز درست باشد و در تمام دنیا این تعریف، درست بوده است. در واقع کار کردن در این ژانر هم جذاب است و هم راه رفتن روی لبه تیغ است. علاقمندی آقای آب‌پرور به این ژانر موجب شده تا کارهای پلیسی ساخته شود که حرفی برای گفتن دارند. چقدر کار با ایشان برای شما همراه تجربه بوده است؟ آب‌پرور کارگردان کار بلد و فنی است، به لحاظ پرداخت نیز هر کارگردانی شیوه و قواعد کاری خاص خود را دارد. آب‌پرور اولویت اصلی‌اش در کار ابتدا دکوپاژ، مسائل فنی و قواعد کارگردانی است؛ بازیگردانی و بازیگری از دیگر اولویت‌های او هستند. ضمن اینکه ژانر هوش سیاه این نوع کار را می‌طلبید و برای من لذت‌بخش بود. در واقع کارگردان سوار بر اتفاقی بود که می‌افتاد. آب‌پرور جزو آن دسته از کارگردانانی است که وقتی سوالی از او بپرسی جواب دارد و بینش خوبی نسبت به موضوع و کارش دارد. سر کار هم به شدت اخلاق حرفه‌ای را رعایت می‌کند. تجربه خوبی بود و در کل شخصیت دوست‌داشتنی دارد. فکر می‌کنید ساخت چنین سریال‌هایی چقدر می‌تواند به ما در رقابت با ماهواره‌ها کمک کند؟ تهیه‌کننده این کار به عنوان رأس هرم مهم‌ترین عضو مجموعه است. وقتی انتخاب می‌کند ریسک بالایی دارد و هوش سیاه از آن جنس کارهایی‌ است که اگر بگیرد خوب گرفته و اگر نگیرد اصلا دیده نمی‌شود. خوشبختانه این سریال جزو آن دسته از کارهایی بود که با اقبال خوبی روبه‌رو شد. علاوه بر مسئولان و مدیران فرهنگی به عنوان بازیگر دغدغه همه ماست تا بتوانیم کاری ارائه دهیم که درخور باشد و مخاطب را پای تلویزیون نگه دارد. ما بازیگران بسیار خوبی داریم که متاسفانه این روزها از نظر روحی صدمه خورده‌اند و بیکارند و حتی دغدغه اقتصادی دارند و بازیگران ترک و امریکای جنوبی جای آنها را گرفته‌اند. با نبود سریال‌های خوب، شبکه‌های فارسی‌زبان آن سوی مرز نیز از این خلأ استفاده کرده و با پخش این نوع سریال‌ها در واقع بمباران سریالی راه انداخته و تبلیغات وسیعی هم در این زمینه انجام می‌دهند که همین امر نیز موجب شده تا مورد استقبال مخاطب واقع شوند، چرا که برنامه‌های ما توان رقابت با این سریال‌ها را نمی‌توانند داشته باشند. شاید درچند سال گذشته اینگونه نبود ولی در این سال‌های اخیر عملا در حال مبارزه کردن هستند و باکس پخش سریال‌های ما را شناسایی کرده‌اند و در همان تایم سریال‌هایشان را پخش می‌کنند. می‌توانیم با این معضل مبارزه کنیم به شرط آنکه محصول باکیفیت داشته باشیم و هوش سیاه این را به خوبی ثابت کرد. وقتی تغذیه فرهنگی و تصویری خوب در سبد کالای مخاطب نگذاریم مخاطب نازل‌ترین‌ها را انتخاب می‌کند و می‌بیند. طبق آنچه که آمار نشان می‌دهد هوش سیاه در طول مدت پخش اجازه نداد مخاطبان ثابت ماهواره به سراغ این سریال‌ها بروند. امیدوارم سریالی که جایگزین آن می‌شود نیز سریال خوب و موفقی باشد. اگر ما بتوانیم تنها 2 سال مانند آنها بمباران سریالی خوب داشته باشیم می‌توانیم شاهد اتفاقات خوب نیز باشیم. با توجه به اینکه سریال «ماتادور» هم یک سریال پلیسی است، چه تفاوتی با هوش سیاه دارد؟ هر کارگردان و بازیگری وقتی کاری انجام می‌دهد به آن اثر یک علاقه خاص دارد. هوش سیاه و ماتادور هم با اینکه هر 2 ژانر ساختاریشان یکی است اما تفاوت خاصی دارند. من 4 ماه همزمان سر هر 2 سریال بودم و نقش مقابل هم را بازی می کردم. در ماتادور خلاف هوش سیاه نقش یک پلیس را بازی می‌کنم که تخصصش سایبر است. ماتادور تفاوت‌های کلی با نوع سریال‌های پلیسی دارد. کارگردان جوان و جسوری مثل فرهاد نجفی پشت آن است که با جزییات کار می‌کند و بسیار پرانگیزه است. بازیگران خوبی دارد که باعث می‌شود به لحاظ ویترین جلو باشد و حرفی برای گفتن داشته باشد. قطعا یک سریال متفاوت به لحاظ بصری و داستانی است و ریتمش نزدیک به سریال‌های روز دنیاست.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها