در گفتوگو با یاسر خاسب مطرح شد
وقتی حرکات بدن، یک نمایش را روایت میکند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
در پی خبر شروع پروژه تئاتر «قحطی نور» توسط امین حیایی، یاسر خاسب به عنوان یکی از همکاران این پروژه اعلام شده است که به بهانه این تئاتر و با موضوع جایگاه پانتومیم در تئاتر امروز ایران با وی به گفتگو نشستهایم.
خاسب در گفتوگو با نامه درباره آخرین کارش گفت: اوسط آبان ماه سفری برای اجرای دو کار به برزیل دارم که پس از بازگشت از این سفر «آکواریوم هوا» را برای اجرا و ارائه آماده خواهم کرد.
نقش شما در پروژه «قحطی نور» چیست و نحوه همکاری به چه شکلی صورت میپذیرد؟
پروژه تئاتر «قحطی نور» در مرحله صحبت و برنامهریزی با امین حیایی است و هنوز جزئیات خاصی از این طرح اعلام نشده است. به همین خاطر معتقدم شاید بهتر باشد کمی صبر کنیم تا روال عادی کار مشخص شود.
با توجه به فعالیت هنری و پیشینه شما در زمینه پانتومیم، جایگاه این هنر را در کشور چگونه میبینید؟
حوزه فعالیت من صرفا پانتومیم نیست چرا که کار ما ترکیبی از پانتومیم معاصر و فیزیکال تئاتر است اما این روزها مردم هنوز به پانتومیم به شکل کلاسیک آن فکر میکنند.
حوزه تفاوت پانتومیم کلاسیک و معاصر در چیست؟
در پانتومیم کلاسیک اجزای خاصی از بدن نظیر دست، صورت و حرکات آن مورد توجه قرار میگیرد در حالی که در بخش مدرن و معاصر پانتومیم به شکل معاصر از ریشههای بدویت انسانهای نخستین و طبیعت نشئت میگیرد. به این معنا که ارتباطی بین ذات و روح انسان شکل میگیرد که بر اساس کارهای انجام شده بتواند به درون خود رجوع کند. در واقع شکل کار بسیار متفاوت است و تنها به یک نمایش جهت دیدن محدود نمیشود. در طول نمایش کار به نوعی دیگر جریان مییابد به نحوی که بازیگر و مخاطب هر دو به یک تجربه خاص دست مییابند و اتفاق ناشی از نمایش در این حالت شکل میپذیرد.
پانتومیم کلاسیک امروز در کشور دچار چه محدودیتی است؟
در بخشی که امروز در آن فعالیت دارم و درحال تلاش هستم تا آن را به اوج برسانم معتقدم که بیشترین محدودیت در نیرو و ابزار انسانی است. در واقع به دلیل سختیهای موجود در این کار و تمایل انسانهای معاصر به راحتی و آسایش افراد کمتری به این بخش روی میآورند. در حقیقت سختیها جزئی از خصلت این کار است. معتقدم که این کار باید از دوران کودکی شروع شود و تنها با چند سال کار در حوزه تجربی یا آکادمیک نمیتوان به موفقیت در آن اندیشید چرا که کار کاملا درک کردنی است و بازیگر باید در آن زندگی کند لذا ممارست و تلاش بیشتری را میطلبد.
مخاطب این نوع پانتومیم چه گروهی هستند؟
گروه فکری خاص و عام هر دو مخاطب این بخش هستند به نوعی که افراد خاص نیز با دنیای فکری خود وارد این بخش میشوند و با آن ارتباط برقرار میکنند و گروه عام نیز با طبیعت وجودی خود به تطبیق با فضای کار میپردازند و این کار خاصیت ارتباط برقرار کردن با هر دو گروه را دارد.
دلیل ارتباط برقرار کردن این نوع کار با هر دو گروه خاص و عام چیست؟
همه انسانها بر اساس اصالت وجود خود دارای مسائل مشترک زیادی هستند که ربطی به قومیت، فرهنگ و ملیت آنها ندارد. در واقع انسانها در مواردی نظیر نیرو و روح زندگی و اندیشههای اینچنینی کاملا شبیه به هم هستند و این موضوع هیچ ارتباطی به مسائل اقلیمی و قوانین حاکم ندارد. معتقدم که این نوع کار از تفاوتها گذر میکند چرا که ژانر بکر، صادقانه و متفاوتتری است.
نزدیکی پرفورمنس و پانتومیم را در چه چیزی میبینید؟
در دنیای معاصر زندگی به نحوی اتفاق میافتد که باید با توجه به تجربیات گذشته گام برداریم. در واقع هنرها سعی میکنند که به یکدیگر نزدیک شوند تا جایی که گاهی از یکدیگر گذر میکنند لذا نمیتوان مرزی برای آنان مشخص کرد و یا آن را تفکیک کرد. از نگاه من اسامی زیاد مهم نیست بلکه اصل اساسی تاثیری است که هنر باید بر روح انسان داشته باشد. پرفورمنس نیز در لغت به معنای هنر اجراست لذا بیشتر تفاوت در اندیشهها و مسائل ایجابی است نه ماهیت ماجرا.
در حال حاضر چه کاری برای اجرا و ارائه دارید؟ اوسط آبان ماه سفری برای اجرای دو کار به برزیل دارم که پس از بازگشت از این سفر «آکواریوم هوا» را برای اجرا و ارائه آماده خواهم کرد.
دیدگاه تان را بنویسید