جایگزینی «ما» به جای «من»!

امیرحسین علم الهدی: روز سینما بر تمام دوستداران سینمای نجیب ایران مبارک باد. و یک سوال : چرا دولت یازدهم را باید در به موفقیت رسیدن سیاست های فرهنگی و هنری یاری رساند؟ مهمترین پاسخ این سوال به وجود آمدن «امید» در میان فعالان حوزه فرهنگ و هنر در مقطع فعلی پس از8 سال است که می تواند پتانسیل خوبی برای پیشبرد اهداف دولت یازدهم باشد اهدافی که ضدیتی با نظرات هنرمندان و سینماگران ایران ندارد و هردو یک هدف را دنبال می نمایند و آن هدف چیزی نیست جز دفاع از فرهنگ و هنر ایران اسلامی در داخل و خارج از کشور و مطمئن هستم با دنبال کردن مجموعه برنامه های دولت یازدهم از قبل از انتخابات تا بعد از آن در تمام عرصه ها، چاره ای نداریم که به دولت یازدهم که با شعار تدبیر و امید سکان هدایت امور اجرایی کشور را برعهده گرفته است یاری برسانیم تا 4 سال بعد به پیشرفت سینما خوشبین تر باشیم هر چند اعتقاد دارم که حجم بحران های حوزه سینمای کشور چنان در هم تنیده شده است که اگر بخواهیم همچنان به منافع شخصی خود بیاندیشیم و نه به منافع کلیت سینمای ایران ، بازهم شاهد سوختن فرصت هایی هستیم که حال بعد از چندسال که دوباره امید نصیب فرهنگ و هنرکشورمان شده و اگر از این فرصت نتوانیم نهایت استفاده را ببریم بلاشک « سینما» بازنده دوباره این میدان خواهد بود. صحنه رقابت در عرصه بین الملل در حوزه سینما چنان گرم است که اگر نتوانیم در سالیان آینده اثرات رشد در سینما را بهمراه سایر شاخص های اقتصادی، اجتماعی، صنعتی، آموزشی ، فرهنگی و ... کشور مشاهده کنیم بازهم در عرصه رقابت در صحنه بین الملل نمی توانیم به امید روزهای خوش برنامه های توسعه ای سینما را دنبال نماییم . چین در سال 2012 توانست با جهشی خیره کننده سینماهایش را در عرض یکسال از 9800 سینما به تعداد 14 هزار سینما نزدیک نماید و هند را با 11 هزار سینما به رتبه سوم تنزل دهد و رتبه اول تعداد سینماها همچنان در اختیار آمریکای شمالی است (آمریکا و کانادا) با 40هزار سینما و بعد از آن نیز فرانسه نزدیک به 6 هزار سینما، مکزیک با 5300 سینما و آلمان و اسپانیا و انگلستان و ژاپن و ایتالیا و روسیه با حدود 3 تا 4 هزار سینما جزو 10 سینمای برتر جهان از لحاظ تعداد سینما هستند. کشورهای همسایه مان همانند ترکیه و بالاخص امارات نیز توسعه زیرساخت های سینما را بیش از یک دهه است که در اولویت قرار داده اند و امارات با داشتن 255 سینما در مولتی پلکس های سینمایی بالای 6 سالن توانسته است خود را از میزان سرانه سینما به نسبت جمعیت خود به رده های بالای جدول سرانه سینمایی جهان نزدیک کند «سرانه سینمایی این کشور جزو 10 سینمای برتر جهان است و به ازای هر 19 هزار نفر یک سینما در این کشور موجود است و متاسفانه ایران با 247 سالن سینما و جمعیت 76 میلیون نفری سرانه سالن های سینمایی اش به ازای هر 310 هزار نفر یک سالن است که به هیچ وجه در شان فرهنگ و هنر مردمان فرهنگ و هنر دوست ایران اسلامی نیست !» دولت یازدهم با توجه به بضاعت سینمای ایران از حیث منابع مالی و فضای اجتماعی حاکم بر سینما طی 4 سال آینده اگر بتواند «که می تواند» همانند تجربه موفق سینما هویزه مشهد توسط سینماشهر «یکی از معدود تجارب موفق دولت دهم که با همکاری حوزه هنری همراه بود» در 10 کلانشهر کشور 10 پردیس سینمایی با تعداد سالن های 7 تا 10 پرده اکران بسازد (با استفاده از منابع مالی استان ها و بخش خصوصی و نهادهای عمومی) نمره این دولت در توسعه زیرساخت نمایش نمره قابل قبولی خواهد بود و این برنامه می تواند با یک عزم سازمانی توسط دولت و سینماگران طراحی و اجرایی گردد و در 21 شهریور 1396 در روز سینمای این سال، هنرمندان شریف سینمای ایران می توانند شاهد بثمر رسیدن یک تصمیم درست و اصولی در دولت یازدهم باشند . تصمیمی که می تواند منشا تحولات بزرگ در توسعه زیرساخت های سینمایی در 20 سال آینده در کشور باشد و یادمان باشد در ساختارهای کشورهای در حال توسعه همیشه تحولات بزرگ از اراده یک مدیریت در یک مجموعه نشات می گیرد و نمونه این ادعا برنامه ریزی و سرمایه گذاری اصولی گروه مدیریتی در ورزش والیبال در 20 سال گذشته است که توانسته والیبال ایران را سرآمد قدرت های برتر والیبال دنیا نماید «موضوعی که در20 سال گذشته شبیه به یک رویا بود « و در سینما این رویا قابل تحقق است ، فقط رمز این موفقیت ،جایگزینی کلمه «ما « به جای «من» است و بازهم یادمان نرود همه ما سوار یک قایق هستیم چه دولتی چه خصوصی و چه عمومی و اگر این قایق بعد از 8سال گذشته که با طوفان و گرداب و شکستگی همچنان در آب غوطه ور است، به ساحل امن نرسد این دفعه همه با این قایق «غرق» خواهیم شد... منبع: بانی فیلم