هرچه باید درباره اسکار خارجی بدانید/ «فلینی» دستنیافتنی است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه ، امسال 67 فیلم از پنج قارهی دنیا نامزد حضور در بخش غیرانگلیسی جوایز اسکار 2014 هستند تا یکی از جذابترین بخشهای جوایز اسکار شاهد رقابت آثار برجستهای چون برنده خرس طلای برلین و برنده شیر طلای ونیز باشد. بخش غیرانگلیسی جوایز اسکار یکی از جذابترین شاخههای جوایز اسکار است و فیلمهای بلندی که خارج از آمریکا تولید شده باشند و دیالوگهای به کار رفته در آنها عمدتا غیرانگلیسی باشند، مجاز به رقابت در آن هستند. زمانیکه اولین مراسم اعطای جوایز اسکار در 16 می 1929 برای تقدیر از بهترین فیلمهای سال 1927 برگزار شد، بخش جداگانهای برای فیلمهای غیرانگلیسی تعریف نشده بود. اگرچه آکادمی اسکار بین سالهای 1947 تا 1955 جوایز افتخاری به بهترین فیلمهای غیرانگلیسی ساختهشده در خارج از آمریکا اعطا میکرد، اما این جوایز مبنای قابل قبولی نداشتند. در سالهای برگزاری این جایزه، فیلمهای محصول کشورهای اروپایی یکهتاز بیرقیب این عرصه بودهاند؛ به طوری که از 63 جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی اسکار تا به امروز، 51 جایزه نصیب فیلمهای اروپایی شده است و سهم کشورهای آسیایی تنها شش جایزه، کشورهای آفریقایی 3 جایزه و
کشورهای قاره آمریکا نیز سه جایزه اسکار بوده است. یکی از انتقاداتی که همیشه به آکادمی اسکار در برگزاری این بخش وارد میشود، محدود بودن کشورها در معرفی تنها یک فیلم است. قانون آکادمی اسکار میگوید «هر کشور، یک فیلم» و این قانون اگرچه فرصت برابری برای همه کشورها در این رقابت ایجاد میکند، اما ازسوی دیگر موجب میشود تا کشورهایی چون ایتالیا، آلمان یا فرانسه که از سینمای پویا و قدرتمندی بهره میبرند، مجبور به نادیده گرفتن برخی فیلمهای مطرح خود شوند. دیگر محدودیتی که قانون این بخش ایجاد میکند، گریبان کمپانیهای سازنده آن را میگیرد. در برخی موارد چندین کشور مشترکا اقدام به ساخت یک فیلم میکنند و از آنجایی که هیچ یک نمیتوانند منحصرا آن را متعلق به خود بدانند، در نتیجه آن فیلم به رغم شایستگی از حضور در رقابت اسکار بازمیماند؛ نمونه بارز آن «خاطرات دوچرخه» (2004) محصول مشترک چند کشور بود که نتوانست از سوی هیچیک از سازندگان به اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی معرفی شود. هرچند این فیلم جایزه اسکار بهترین موسیقی را کسب کرد و در جشنوارههای متعدد تحسین شد. در تمام ادوار برگزاری بخش غیرانگلیسی جوایز اسکار، فیلمهای
ایتالیایی مجموعا 13بار موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی شده و در مجموع 27 بار نامزد این جایزه بودهاند. زمانیکه بحث به کارگردانان رکورددار کسب اسکار خارجی میرسد، تنها حرف از سینمای ایتالیا به میان میآید و به نظر نمیرسد فیلمسازان فرانسوی تا سالها بتوانند به این رکورد نزدیک شوند. «فدریکو فلینی» و «ویتوریو دسیکا» در مقام کارگردان هریک توانستهاند چهار بار این جایزه معتبر را کسب کنند و از این حیث همچنان رکورددار تاریخ محسوب میشوند. به گزارش ایسنا ، فلینی در سالهای 1956 برای «جاده»، 1957 برای «شبهای کابیریا»، 1963 برای «هشتونیم» و در سال 1974 برای «آمارکورد» چهار اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی را برای سینمای ایتالیا به همراه آورد. «دسیکا» هم با فیلمهای «واکسی»، «دزد دوچرخه»، «دیروز، امروز، فردا» و «باغ خانواده فینتسی کونتینی» توانست چهار جایزه اسکار خارجی را برای سینمای کشورش به دست آورد. در زیر نگاهی به برندگان ادوار گذشته جایزهی بهترین فیلم غیرانگلیسی اسکار میاندازیم: «عشق» اتریش (2013)؛ «جدایی نادر از سیمین» ایران (2012)؛ «در دنیای بهتر» دانمارک (2011)؛ «راز چشمهایش» آرژانتین
(2010)؛ «عزیمت» ژاپن (2009)؛ «خائنین» اتریش (2008)؛ «زندگیهای دیگران» آلمان (2007)؛ «توتسی» آفریقایجنوبی (2006)؛ «دریای درون» اسپانیا (2005)؛ «تهاجم بربرها» کانادا (2004)؛ «هیچجا در آفریقا» آلمان (2003)؛ «سرزمین هیچکس» بوسنی (2002)؛ «ببر خیزان، اژدهای پنهان» تایوان (2001)؛ «همهچیز درباره مادرم» اسپانیا (2000)؛ «زندگی زیباست» ایتالیا (1999)؛ «کاراکتر» هلند (1998)؛ «کولیا» جمهوریچک (1997)؛ «خط آنتونیا» هلند (1996)؛ «آفتاب سوخته» روسیه (1995)؛ «بل اپوک» اسپانیا (1994)؛ «ایندوچین» فرانسه (1993)؛ «مدیترانه» ایتالیا (1992)؛ «سفر امید» سوئیس (1991)؛ «سینما پارادیزو» ایتالیا (1990)؛ «پله فاتح» دانمارک (1989)؛ «ضیافت بابت» دانمارک (1988)؛ «حمله» هلند (1987)؛ «گزارش رسمی» آرژانتین (1986)؛ «حرکات خطرناک» سوئیس (1985)؛ «فانی و الکساندر» سوئد (1984)؛ «آغاز دوباره» اسپانیا (1983)؛ «مفیستو» مجارستان (1982)؛ «مسکو اعتقادی به گریه ندارد» روسیه (1981)؛ «طبل حلبی» آلمانغربی (1980)؛ «دستمالتو در بیار» فرانسه (1979)؛ «مادام روزا» فرانسه (1978)؛ «سیاه و سفید رنگی» ساحلعاج (1977)؛ «درسو اوزالا» روسیه (1976)؛ «آمارکورد»
ایتالیا (1975)؛ «روز برای شب» فرانسه (1974)؛ «جذابیت پنهان بورژوازی» فرانسه (1973)؛ «باغ خانواده فینتسی کونتینی» (1972)؛ «بازپرسی درباره یک شهروند دور از سوظن» ایتالیا (1971)؛ «Z» الجزایر (1970)؛ «جنگ و صلح» شوروی سابق (1969)؛ «قطارهای تحت مراقبت» چکواسکواکی (1968)؛ «یک مرد و یک زن» فرانسه (1967)؛ «مغازه در خیابان اصلی» چکواسلواکی (1966)؛ «دیروز، امروز، فردا» ایتالیا (1965)؛ «هشتونیم» ایتالیا (1964)؛ «یکشنبهها و سیبل» فرانسه (1963)؛ «در یک آینه» سوئد (1962)؛ «چشمه باکرگی» سوئد (1961)؛ «اورفئو سیاه» فرانسه (1960)؛ «عموی من» فرانسه (1959)؛ «شبهای کابیریبا» ایتالیا (1958)؛ «استرادا» ایتالیا (1957)؛ «سامورائی، افسانه موساشی» ژاپن (1956)؛ «دروازه جهنم» ژاپن (1955)؛ «بازیهای ممنوعه» فرانسه (1953)؛ «راشامون» ژاپن (1952)؛ «دیوارهای مالاپاگا» فرانسه (1951)؛ «دزد دوچرخه» ایتالیا (1950)؛ «موسیو ونسان» فرانسه (1948)؛ «واکسی» ایتالیا (1947).
دیدگاه تان را بنویسید