برای دوران پیری و کوری
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
محسن بوالحسنی: بازیگران و هنرمندان و مخصوصا سوپراستارها، همیشه جزو قشر پردرآمدی محسوب می‌شوند که مردم عادی به آنها و زندگی لوکس و مجلل‌شان حسادت می‌کنند و دوست دارند جای آنها باشند و البته این گمان را دارند که وضع آنها از دیگر اقشار جامعه از هر نظر بهتر است و هیچ نگرانی‌ای ندارند. اما وقتی با خود این چهره‌های شناخته‌شده و مطرح گفت‌وگو می‌کنید، متوجه می‌شوید که آنها نیز به‌هیچ عنوان آدم‌های بی‌دغدغه‌ای نیستند. به‌خصوص درمورد آینده شغلی‌شان و البته نا‌امن بودن آن. می‌گویند بازیگری در سینما و تلویزیون عمری دارد و کمتر کسی پیدا می‌شود که تا پایان زندگی‌اش بتواند در سطوح درجه یک کار کند و پیشنهاد کاری به او بشود و به‌طبع این شغل هم از آن دسته شغل‌هاست که ممکن است به‌طور مقطعی (بسته به نوع و شرایط یک هنرمند) دستمزدهای خوبی برای هنرمند به ارمغان بیاورد، اما در پایان این دوره نامشخص، هیچ آینده مشخصی وجود ندارد و به اصطلاح اگر به فکر نباشند باید تا آخر عمر از جیب بخورند و یک روز هم این پول توی جیب ته می‌کشد.
بازیگران مطرح ایرانی از پیشکسوتان تا جوانان عرصه‌های مختلف هنری، با وقوع حادثه‌ای ناگوار برای خود یا یکی از همکارانشان، به طور جدی با این عدم شفافیت و تامین آینده رو‌به‌رو می‌شوند و می‌خواهند تا جوان هستند جلوی این خسارتی که در آینده به آنها و زندگی‌شان خواهد خورد را بگیرند.
هرازچندگاهی عکس‌های منتشرشده از بازیگران پیشکسوتی که متاسفانه در شرایط سختی پیری می‌گذرانده و حتی از دنیا رفته‌اند، تنور این بحث‌ها را برای مدتی داغ می‌کند. هر سوپراستاری اگر شانس بیاورد و بازیگر مشهور و مطرح و به‌قولی حتی سوپراستاری پیر باشد، مثل عزت‌الله انتظامی، اوضاع‌اش کمی فرق می‌کند و حداقل قدرت پرداخت هزینه‌های دوره پیری را دارد. البته بحث مقایسه‌ای در بین نیست؛ اما اگر مهری ودادیان را درنظر بگیرید یا محمد ورشوچی یا فاطمه طاهری یا پروین سلیمانی و... متوجه می شوید که جز حسرت و روزهای سخت و بی‌پشتوانه هیچ چیز در انتظار این هنرمندانی که روزی حتی یک عکس‌شان می‌توانست به قیمت گران فروخته شود نیست. سابقه دوستی با بسیاری از این بازیگران برای من این تجربه را داشته که از نزدیک هم شاهد این دل‌نگرانی‌ها باشم. وقتی مدام در حرف‌هایشان می‌شنوی که «فردا که پیر شدم و کسی پیشنهاد بازی برای فیلم به من نداد باید چه کنم؟ پس باید از همین امروز دنبال این باشم که آینده امنی برای خودم بسازم» و این حرف آن‌چنان غیرمنطقی به نظر نمی‌رسد.
در بحث صنفی هم عزت‌الله انتظامی و چند نفر دیگر همواره در پی ایجاد شرایطی بوده‌اند که بازیگران و هنرمندان ایرانی دارای حاشیه امنیت شغلی حداقل در دوران سخت باشند. یکی از آخرین چهره‌های اتفاقا مشهور و محبوب سینمای ایران، ابوالفضل پورعرب بود که انتشار عکس‌هایش در وضعیت وخیم و بیمارگونه، همه را متعجب کرد و باز به این مساله دامن زد که آینده بازیگران ایرانی چقدر سست و متزلزل است و آنها برای برون‌رفت از این اوضاع چه فکرهایی را در روزهای جوانی در سر می‌پرورانند؟
گوهرخیراندیش معتقد است که «انتظار من به عنوان یک سینماگر این است که امنیت شغلی برای دست‌اندرکاران سینما در نظر گرفته شود. بیمه بیکاری موضوع بسیار مهمی است که امیدوارم بودجه این مساله از مجلس بگذرد و تصویب شود. شان هنرمند ایرانی این نیست که نتواند نان شب‌ش را تامین کند. توجه به این موضوع شاید کمی از مشکلات دست‌اندرکاران سینما را کم کند».
پس زندگی لوکس و مجلل و در بسیاری از موارد مقطعی سوپراستارها با چنین مشکلاتی مواجه است. مشکلی که آنها نیز به بخشی از بدنه جامعه با آن درگیر هستند و مانند دیگر مردمان، سعی می‌کنند برای آن‌که خیالشان راحت شود تا زود است به فکر معاش و معیشت خود باشند تا دوران به اصطلاح« پیری و کوری» را کنج بیمارستان‌ها و سرای سالمندان و...نگذرانند.
دیدگاه تان را بنویسید