تئاتر جنگ باید پویایی و استمرارش را در خطر ببیند/ «تکرار» زبانی جهانی دارد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
کارگردان نمایش «تکرار» در مورد درصد بالای ریسک انتخاب این ژانر و شیوه کارگردانی خود در این اثر گفت: تئاترجنگ یک مقطع مهم تاریخی در حدود دو دهه اخیر به عنوان حوزه غالب در ساختار اصلی تئاتر کشور ، تجربه شده است و مدتهاست که ادامه حیاتش را در صحنه محدود به جشنواره ها می بیند، چرا؟ چون آثاری به صحنه آمد که دائم به فکر قهرمان پروری بود و یا حاجی و سید بازی... دیگر واقعیت این است که صحنه ها و اجراهای عمومی چندان که باید و شاید به این حوزه مهم از تئاتر کشور اختصاص نداشته و اگر همین جشنواره های سفارشی کوچک و بزرگ هم نباشند، تئاتر جنگ باید پویایی و استمرارش را در خطر ببیند. هومن بنائی افزود: اگر قرار باشد مجموعه آثار نوشته شده در حوزه تئاتر جنگ (دفاع مقدس) و جمع نمایش های به اجرا در آمده در گستره این ژانر را به لحاظ شیوه اجرا و اصلا رویکرد آن نسبت به سبک ، مورد بررسی قرار دهم، در یک نگاه کلی و البته کمی دقیق تر، واقعا چه سبک ها و شیوه هایی در این بستر مورد استفاده و کارکرد نمایشی قرار گرفته و یا چه آثاری ماندگار شدند و به چشم آمدند؟ وی ادامه داد: ما در نمایشنامه ها دچار ضعف شدیدی هستیم. آن هم در چنین دوره ای از
تاریخ که کشور ما را متهم به تروریست بودن و جنگ طلب بودن کرده اند. کارگردان «تکرار» با بیان اینکه این اثر نوشته جمشید خانیان است افزود: اثر جمشید خانیان از لحاظ سیاسی، اجتماعی و حس انسان دوستانه در لحظه های ناب نمایشنامه نشان می دهد که اثری ضد جنگ و جنگ طلبی است. چنین نمایشنامه های می توانند دید جهان را نسبت به دیدگاه ایرانی به حوادث و ماجراهای جنگ، که ریشه در واقعیت مبارزه دارند و بالاخره به مفهوم و معنا و سر انجامی ارزشی و معنوی (شهادت و شهود معنوی) ختم می شود آشنا تر کند. با به صحنه بردن چنین آثاری دید جهانیان و نسل جوان که نگاه درستی به این مقوله ندارند را تعغییر دهیم و آنها را متوجه سازیم که این جنگ به ما تحمیل شده بود. وی گفت: من ریسک بالایی را به جان و دل خریدم و این اثر را انتخاب کردم و با کمی دراماتورژی از متن اصلی تلاش کردم تا کار از شعار زدگی دور باشد و به اصل داستان بپردازد و قهرمان پروری نکند. زیرا یکی از دلایلی که تئاتر جنگ ( دفاع مقدس ) مخاطب خود را از دست داده همین امر است. این کارگردان تئاتر افزود: تئاترجنگ ( دفاع مقدس)، پرداختی است دراماتیک به مقوله جنگِ - ایران و عراق - از منظر دفاع مقدس
که به ویژگی های ارزشی و اعتقادی جنگ 8 ساله، در دوران جنگ و یا بعد از آن می پردازد. در پرداخت موضوعی و الگوهای داستانی معمولا موارد ذیل در ابتدا مورد توجه نمایشنامه نویس و در ادامه، چگونگی تصویرِ صحنه ای آن مورد نظر کارگردان قرار خواهد گرفت: همسران و مادران شهدا و جانبازان، پرداخت به رشادت ها (الگو سازی)، تاکید بر لزوم ارزشی جنگ (فرا تر از نگاه ملی و از دیدگاه دینی)، نقش کمک های غیبی (ارتباط با خدا)، و... که به نظر من باید محتوا برای نمایشنامه های دفاع مقدس پر رنگ تر از این حرفها باشد تا دیدگاه جهانی پیدا کند. بنائی ادامه داد: تلاش کردم در طراحی و کارگردانی این اثر مخاطب شاهد یک فضای متفاوت و جادویی باشد و به همین خاطر تصمیم گرفتم نگاهم به فضا و متن اکسپرسیونیستی باشد. می خواهم اثری متفاوت را به اجرا ببرم و به هم نسل های خودم ثابت کنم که این نمایش کاری متفاوت در ژانر نمایش های جنگ (دفاع مقدس) می باشد. نمایش "تکرار" جدا از شیوه و نگاه متفاوت در واقع در مسیر جدیدی گام بر می دارد و به جرات زبانی جهانی دارد. کارگردان نمایش مسافر اتاق شماره 37 گفت: عقیل بهرامی تنها بازیگر نمایش «تکرار» است و باید بگویم که بازیگر
پرشور و توانمندی است؛ به رغم حضور اندکش در عرصه تئاتر، توانست خیلی زودتر از آنچه انتظار داشتم،خودش را به من معرفی کند و در عرصه هنرهای نمایشی بدرخشد. بنائی گفت: بهرامی دوره بازیگری متد را زیر نظر دکتر دلخواه سپری کرده و شاگرد مرتضی اسماعیل کاشی، لوون هفتوان، احمد ساعتچیان، نسیم ادبی، سعید مجیدی و امیر کاوه آهنین جان بوده؛ بهرامی در نمایش "اتفاق همانطور که نوشته می شود می افتد" به کارگردانی "لوون هفتوان" بازی کرده و همچنین در نمایشنامه خوانی "نجواهای شبانه" نوشته "محمد چرمشیر" با کارگردانی "کهبد تاراج" که من نیز با او هم بازی بوده ام؛ در تمام این مدت او را برای این نقش زیر نظر داشته ام و حالا بعد از ماه ها تمرین باید بگویم از انتخاب خود راضی هستم. نمایش «تکرار»، به نویسندگی جمشید خانیان، با دراماتورژی، طراحی وکارگردانی هومن بنائی، پنجم آذر ماه 92 در تماشاخانه باران به صحنه خواهد رفت.
دیدگاه تان را بنویسید