محمود شهریاری از خنده و شادی می‌گوید/ نعمتی که نباید آن را از دست داد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
به گزارش نامه، از نمونه مجری‌های استثنایی تلویزیون ایران است که کار مجری‌گری را در حد اجرای یک برنامه طنز و پرهیجان بالا می‌برد. شهریاری به‌علت حاضرجوابی و خنده‌رویی‌اش همیشه موردتوجه بوده و اکثر برنامه‌هایی که با اجرای او برگزار می‌شود، معمولا به‌دلیل حضور او پرمخاطب می‌شود. آنچه در زیر می‌خوانید یادداشت شهریاری به «متن» است:
محمود شهریاری: اینکه امروز من درباره انرژی مثبت و هدیه آن به دیگران می‌نویسم، به این معناست که مثبت‌اندیشی را باور دارم. می‌توانم بخندم، غم‌ها را کنار بزنم و به دوستانم انرژی بدهم. به‌نظر من، اصولا کسی می‌تواند انرژی مثبت به اطرافیانش القا کند که خود به سطحی در این زمینه رسیده باشد یعنی به جایی که بتواند خوب بخندد. از ته دل شادی را بفهمد. دور بهانه‌گیری‌های بیهوده و حس‌های بد را خط بکشد و البته بدون منت، خنده، شادی و انرژی مثبتش را با دیگران قسمت کند. این قسمت کردن پر از مهربانی است. پر از فطرت انسانی. وقتی دیگران را خوشحال کنیم، به این معنا است که از لحاظ روحی او را پله‌ها بالا کشیده‌ایم. من معتقد هستم انسان‌هایی که خوب می‌خندند و باعث خنده دیگران هم می‌شوند، انسان‌هایی هستند که زندگی را خوب فهمیده‌اند.
کسی می‌تواند به دیگران انرژی بدهد که خود از درون به یک پالایش روحی رسیده باشد. به نظر من بیرون از ما چیزی وجود ندارد. اگر فکر کنیم ترسو هستیم، چه بخواهیم و چه نخواهیم ترسو می‌شویم. اگر فکر کنیم که پر از حس عشقیم، دنیای ما پر از عشق می‌شود. ما همان هستیم که می‌اندیشیم. برای همین همیشه سعی کردم منفی نباشم. نه اینکه به زور و تظاهر شاد باشم. تلاش کردم تا به‌صورت واقعی خود را شاد کنم. حالا میهمان و مخاطبانم منتظر هستند تا از من و حرکاتم و حرف‌هایم، به یک نتیجه‌ای برسند. اینجا باید از خود سوال کنم، آیا من مخاطب را به مقصدی رساندم و یا فقط وقت او را گرفتم؟ اینکه بروم، اجرایی داشته باشم و حقوقم را بگیرم و فکر مخاطب و حتی میهمان برنامه‌ام نباشم، عذابم می‌دهد. ترجیح می‌دهم اجرا نداشته باشم تا اینکه فقط وقت مخاطبانم را بگیرم.
قبول دارم که این منم؛ یک انسان. پس گاهی هم انرژی منفی احاطه‌ام می‌کند. اما در همان بدترین موقعیت‌ها هم به این فکر می‌کنم که باید به خود زمان بدهم. گاهی دلم می‌گیرد. گاهی لباس عزا به تن دارم. گاهی صمیمی‌ترین دوستم در بیمارستان زجر می‌کشد. اما مخاطبم را گول نمی‌زنم. صادقانه مقابل دوربین قرار می‌گیرم و می‌گویم امشب که من مقابل دوربین ایستاده‌ام سوگوارم و نمی‌توانم پرانرژی برنامه اجرا کنم. خب، مخاطب هم قبول می‌کند، چون همه انسانیم. حال در زندگی عادی هم اگر به همین صداقت به طرف مقابلم بگویم امروز من فلان مشکل را دارم طرف مقابلم من را درک خواهد کرد و از من انتظار بیهوده نخواهد داشت. پس در ارتباط‌گیری‌ام با افراد خیلی کم به مشکل برمی‌خورم. واقعیت این است که همه انسان‌ها صداقت را دوست دارند.
کسانی که انرژی منفی دارند، دایما در حال نق زدن و بهانه‌گیری هستند و از کاه کوه می‌سازند تا غمگین باشند. با غصه خوردن روزشان را شب می‌کنند. گاهی هم چشم دیدن خنده و خوشحالی هم‌نوعشان را ندارند. اگر جزو این دسته از انسان‌ها هستید همین لحظه عزمتان را جزم کنید تا به سمت موفقیت بروید. شادی همیشه با خود امید به همراه دارد. اگر زندگی‌تان را به غر زدن و غصه خوردن بگذرانید، عمرتان را از دست دادید. حال اگر انسان شادی هستید حتما در زندگی‌تان به افرادی برخورد کرده‌اید که بیشتر وقتشان را به غیبت و بهانه‌گیری و طمع گذرانده‌اند. با این جور افراد باید چه کنیم؟ برخی اوقات این افراد، خودِ واقعی‌شان را گم کرده‌اند و نیاز به کمک دارند تا به زندگی عادی‌شان برگردند. بهتر است به آنها کمک کنیم تا دوباره شاد شوند. بعضی اوقات هم از دست ما کاری برنمی‌آید و یا شاید آن‌قدر قوی نباشیم تا بتوانیم این افراد را شاد کنیم، پس بهتر است این اشخاص را وارد زندگی‌مان نکنیم که انرژی‌مان تحلیل رود. من اصولا افرادی را که با شادی قهر هستند به محمل زندگی‌ام راه نمی‌دهم چراکه شادی را نعمتی می‌دانم که نباید آن را از دست داد.
دیدگاه تان را بنویسید