منوچهر هادی: راننده ابوالفضل پورعرب بودم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، منوچهر هادی از جمله کارگردانی است که با وجود آنکه سابقه کارگردانی سه فیلم را در پرونده خود دارد، توانسته به عنوان دستیار کارگردان در کنار فرهای حاضر شود و از تجربیات این کارگردان برنده اسکار استفاده و با فیلم «یکی میخواد با تو حرف بزنه» نظر منتقدان را به خود جلب کند.
کارگردان سریال «خداحافظ بچه» در گفتوگو با «زندگی ایدهآل» از نحوه حضورش در سینما و تجربه کار کردن با اصغر فرهادی سخن گفته است.
راننده ابوالفضل پورعرب بودم
یک سالی تیراژ برنامههای تلویزیونی را مینوشتم بعد تصمیم گرفتم وارد سینما شوم و تنها راهی که به ذهنم رسید این بود که با اتومبیلم از طریق یکی از آشناهایم وارد حمل و نقل سینما شوم.
از پایینترین مرحله که رانندگی و تدارکات بود شروع کردم، آن هم در فیلم «قاصدک» قاسم جعفری که ابوالفضل پورعرب و ماهایا پطروسیان در آن بازی میکردند.
بعد از یکی دو سال، احساس کردم بازیگری هم کار مورد علاقه من نمیتواند باشد. دوست داشتم جایی کار کنم که وقتی اثری خلق میشود صاحب آن اثر خودم باشم. این توانایی را در خودم میدیدم. برایم قابل هضم نبود که کسی به من بگوید این کار را بکن، اینجا برو و آنجا نرو. حتی آن موقع که در تدارکات کار میکردم نزدیکترین آدم به کارگردان و تهیهکننده من بودم و هر کسی به من میرسید میگفت تو چرا در تدارکات کار میکنی؟ همه کارهای پارچهنویسی و خطاطی پروژه را من انجام میدادم. رانندگی هم میکردم. ابوالفضل پورعرب بارها به من گفت تو چرا باید تدارکات باشی. بیا من معرفیات کنم به میرفخرایی، عبدالله اسکندری برو گریم یاد بگیر یا کار صحنه و لباس را دنبال کن.
به هر حال بعد از چند سال احساس کردم کارمورد علاقهام به نویسندگی و کارگردانی است.
بلاهایی که فرهادی سرم آورد
اصغر فرهای بعضی مواقع میگفت از امروز تا 2 روز دیگر با بچههای فیلمبرداری صحبت نکن. میگفتم آقا من برنامهریزم، من با اینها بده بستان دارم چطور حرف نزنم. میگفت همین که من میگویم. وقتی هم که بچهها به او میگفتند هادی محل ما نمیگذارد جلوی همه به میگفت تو چرا با اینها سرسنگینی.
در حین فیلمبرداری چهارشنبه سوری، برادر ترانه علیدوستی متاسفانه فوت کرد. قرار بود کار تعطیل شود. بعد از یک هفته بچهها که دوباره به کار برگشتند فرهادی به من گفت هادی ترانه را هر روز آفیش کن. حتی اگر کار نداشت. نمیخواهم در خانه بماند و فکر و خیال اذیتش کند. یک روز ترانه آمد شکایت کرد که آقای فرهادی وقتی من کار ندارم چرا هادی مرا آفیش کرده است.
او جلوی خود ترانه با دعوا به من گفت چرا هر روز او را سر صحنه میکشانی! خب طبیعی بود که همه فکر کنند هادی کارش را بلد نیست. من میگفتم عیب ندارد تحمل میکنم.
خلاصه در آخر نامهای برای فرهادی را نوشتم و اعتراضم را اعلام کردم. در نهایت هم گفتم نامه را اگر خواندید به من بگویید من بمانم یا بروم. بلافاصله بعد از خواندن نامه آمد به من گفت هادی! بچهها را بفرست گریم و با من حرف زد، روز آخر بعد از آخرین پلان فیلم نزدیک 2- 3 دقیقه مرا بغل کرد و در سکوت به من فهماند که خیلی اذیتم کرده است و به دلیل فیلم مجبور به این کار بوده است.
دیدگاه تان را بنویسید