خشم خالق «روز واقعه» از سانسور
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، بهرام بیضایی که اکنون به جای آنکه روی پروژههایی متوقف شدهای چون «مقصد» و «اشغال» کار کند، دو سال است در استنفورد مشغول تدریس است و فقط از او یک نمایشنامه در مایههای سایهبازی با عنوان «جانا و بلادور» روی صحنه رفته و در همین دانشگاه اجرا شده است.
نویسنده روز واقعه، در گفتوگویی که سایت آفتاب آن را منتشر کرده به نمایش «سهرابکشی»اش اشاره میکند که گویی دیگر از خیر اجرای آن گذشته،. هرچند که انگار به صحنه بردن آن از آرزوهای همیشگی استاد بوده و هست. بیضایی درباره بلایی که سر این نمایشنامه آمده میگوید:« من نسخهای از «سهراب کُشی» دارم که برای اجرا، بیش از سه چهارمِ آن را خطّ زده اند! طبیعی است که خشمگین باشم؛ نه بر خطّ خُورده، بر آنها که خطّ می زنند! به دنبالِ آن، عمیقا رنجیدم از این که بنابَر مصالحِ خودشان یکهو اجرای «سهراب کُشی» را بی هیچ توافقی از دو طرف اعلام کردند که می دانستند نمی خواهند اجرا شود. شگردِ متاسفانه معمول و بسیار زشتی که تکذیبش از خودَش بدتر است و بارها سرم آمده؛ در خبر سفرهایی که قرار نبوده بروم، فیلمهایی که قرار نبوده بسازم، آموزشگاههایی که قرار نبوده درس بدهم و غیره؛ و متقابلا سکوت برآنچه واقعا رخ داده! یادآوری رفتاری که با «سهراب کُشی» شد حالِ مَرا بد می کند. اگر بیزاری ام از چنان برخوردی بدین معنی که شما می گویید گرفته شده، از تَهِ دل از «سهراب کُشی» پوزش می طلبم که اجرای آن یکی از آرزوهای من است!»
وی در بخش دیگری از این گفتوگو درباره نوع زبانی که برای نمایشنامه جدیدش یعنی «تاراجنامه» بکار گرفته و رنگ و بوی کهن دارد میگوید:«هیچ کِششی به نوشتنِ زبانِ کُهن وار ندارم، اما دنیا با تولدِ ما آغاز نشده، و ما حداکثر فقط چند دَههی آخرِ یک تاریخِ بیش از پنج هزارسالهایم. بدبختانه مَردمِ گذشتهی تاریخیِ ما همه مثلِ فیلمفارسیها و پِیدارهای تلویزیونی ما حرف نمی زده اند، و همین الان هم نمی زنند؛ و من گاهی مجبور می شوم به پیروی از ضرورتِ داستان، حدودا چنان بنویسم که خیال می کنم نزدیک است به آنچه آنها حرف می زده اند.»
دیدگاه تان را بنویسید