باز هم دیوار کوتاه خبرنگار
آقای قلعهنویی! خبرنگاران اگر اجنبیپرست بودند نردبان لمپنها نمیشدند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، امیر قلعه نویی به هیج وجه دوست ندارد در دربی ها بازنده باشد و همواره پس از دربی ها این اتهام به او وارد می شود که ترکیبی محتاط به زمین می فرستد و شاید به همین دلیل باشد که اکثر دربی هایش به تساوی خاتمه یافته است.
سرمربی استقلال اما هرگز این اتهام را نپذیرفت اما این بار و پس از دربی کسالت بار تهران - که به گواه کارشناسان با عملکرد ضعیف و محتاطانه استقلال همراه بود- زمانی که بار دیگر با انتقادها مواجه شد توهین به اصحاب رسانه را بهترین راه دید؛ راهی که مدتی است در آن قدم بر می دارد.
«کسانی که من را میشناسند میدانند که هیچ وقت به دنبال رکورد نبودم و بیشتر به دنبال بازی زیبا بودهام. در تیمهای قبلیام که بودم پرسپولیس را در بیشتر بازیها بردهام. فرقی نمیکند امیر قلعهنویی ببرد، مساوی کند یا ببازد، هر نتیجهای که بگیرد دشمنان قسم خورده قلعهنویی و قلمهای اجنبی کار خودشان را بلدند و میدانند که چه چیزی را بگویند. درباره این سری از افراد به یقین رسیدهام و سر حرف گذشتهام هستم، اما سعی میکنم به آنها بیتوجه باشم. قطار استقلال به حرکت افتاده و سنگ آنها به جایی نمیرسد. البته درباره سوال شما باید بگویم که میپذیرم در دربی در حد استقلال نبودیم و نتوانستیم ایجاد موقعیت کنیم، اما اینها دلیل نمیشود که بخواهم از حرفم بگذرم. حرف من همانی است که گفتم و افرادی هستند که زیر پرچم اجنبی سینه میزنند.»
اینها اظهارات فردی است که همواره از دست های پشت پرده می گوید؛ دست هایی که نمی خواهند او موفق باشد و این در حالی است که اهالی فوتبال به خوبی از رقم قراردادهای این مربی با تیم های مختلف آگاهند. موفقیت تا کجا؟ کاش این دست های پشت پرده به سراغ ما هم بیایند!
توهین اخیر سرمربی استقلال به خبرنگاران در مقایسه با اهانت قبلی وی هیچ است. هنوز یادمان نرفته چطور شخصیت اهالی رسانه را لگدمال کرد و به خاطرش تنها 50 میلیون ریال جریمه شد و البته به جیب فدراسیون فوتبال رفت!
قلعه نویی زمانی که هدایت تراکتورسازی تبریز را برعهده داشت در اظهانظری بی شرمانه مدعی شد، «برخی از خبرنگاران که بد قلم میزنند یا نطفهشان مورد دارد و یا لقمه حلال نخوردهاند!» 60 تن از خبرنگاران به خاطر این اهانت بی سابقه از وی شکایت کردند اما حتی به خود زحمت نداد تا در جلسات کمیته انضباطی شرکت کند و قطعا جریمه 50 میلیون ریالی نیز در برابر ارقام دریافتی وی از فوتبال بی در و پیکر ایران پول خرد محسوب می شود.
شاید اگر برخوردی قاطع و در خور با این مربی صورت می گرفت بار دیگر به خود اجازه نمی داد اینچنین خبرنگاران را قلم فروش و اجنبی پرست بداند. خبرنگارانی که اگر اجنبی پرست بودند، نردبان نمی شدند برای بالا رفتن لمپن هایی که حتی سواد خواندن پیامک های انگلیسی را هم ندارند!
اگر خبرنگاران - که برای امرار معاش مجبورند چند شیفته قلم بزنند - اجنبی پرست بودند که این همه ژنرالها و سلطانها و امپراتورهای تقلبی از کنار این فوتبال به ثروت نمی رسیدند تا یادشان برود اهل فوتبالند یا ساخت و ساز!
گناه از تو نیست، ایراد از دیوار کوتاه خبرنگار است که همیشه مقصر کم کاری هاست. زمانی از سوی ملی پوشان تحریم می شود چون احتمالا مقصر ناکامی های تیم ملی است، زمانی با فریادهای سردار قرمزها مواجه می شود چون احتمالا مقصر قرارداد سنگین با مربی نارکارآمد پرتغالی است، زمانی در نطفه اش باید شک کرد چون برخی مربیان - به اشتباه - فکر می کنند اگر بچه نازی آباد باشند و "علی" ها در کنارشان، می توانند هر اراجیفی را بر زبان بیاورند.
آری بزرگوار! هیچوقت دیواری کوتاه تر از خبرنگار نبوده و نیست. بدترین الفاظ را نثارشان می کنی و اتفاق خاصی هم نمی افتد اما توقع نداشته باش که خبرنگار همیشه سکوت کند و پاسخت را ندهد. گاهی باید 180 درجه تغییر کرد، باید مثل فوتبال، دو نیمه متفاوت داشت!
یادداشت از مهدی محمدی
دیدگاه تان را بنویسید