آندرانیک تیموریان: از کی روش یاد گرفتم تا لحظه آخر بجنگم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز به نقل از نود ، آندرانیک تیموریان، این هافبک ارامنه که هم اکنون عضو تیم تراکتورسازی تبریز است، در گفتگویی از روزهای خوبش در سال ۹۳ گفت و البته به مانند دیگر ملی پوشان ابراز امیدواری کرد که کی روش، در کنار تیم ملی ایران بماند اگر قرار است، مسیر پیشرفت را طی کنیم...
سبک ویژه بازی آندرانیک تیموریان؛ این جمله ای است که شاید خیلی از مربیان به بازیکنانشان در پست تخصصی تو میگویند. خودت از سبک خاص بازی ات بگو و اینکه چرا فوتبال ما بازیکنی با سبک مشابه بازی آندو ندارد؟
فوتبال ما پر از استعداد است. به نظرم نیاز است تا به دنبال این استعدادها بروند همانطور که مثلا کارلوس کی روش در سطح ملی، به دنبال کشف استعداد ها است. من نمی توانم از خودم تعریف کنم اما چیزی که در فوتبال من شاید خیلی به چشم بیاید دوندگی و مهمتر از آن جنگندگی است. البته به واسطه پست تخصصی ام نیاز دارم تا در میانه زمین جنگنده ظاهر شوم و خودم هم این جنگنده بودن را دوست دارم.
فوتبال آندرانیک تیموریان نیازی به تعریف ندارد اما اگر خودت بخواهی یک ایراد از آن بگیری به چه نکته ای اشاره می کنی؟
(کمی فکر می کند)... به نظرم زیاد کارت می گیرم و این می تواند یک ایراد باشد.
صددرصد آندرانیک تیموریان را الان در فوتبال می بینیم یا قبلا هم دیده ایم؟
من همیشه سعی می کنم صددرصد باشم. چون دوست دارم همیشه بترین عملکرد را داشته باشم به همین دلیل برای این مهم تلاش می کنم و اینطوری نیست که بگویم در فلان بازی آماده نبودم یا در این بازی نه...
آندوی جدی و جنگنده در زمین بیشتر شبیه خود واقعی ات است یا آندوی شوخ و شاداب در تمرینات؟
فوتبال با زندگی شخصی کاملا متفاوت است. بیرون از فوتبال، من همیشه شوخ طبعم و از زندگی لذت می برم اما در زمین بازی دوست دارم جدی باشم و کارم را به نحو احسن انجام دهم. این دو کاملا مغایر با هم هستند.
اگر خودت بخواهی یکی از خصوصیت های خوب اخلاقی ات را نام ببری آن چه خواهد بود؟
آدم رفیق بازی نیستم. حتی داخل فوتبال با وجود آنکه چندین و چند سال است حضور دارم اما دوستان صمیمی کمی دارم و دوست هم ندارم که در فوتبال رفیق بازی کنم. سرم به کار خودم است و ترجیحم این است که تمرکزم روی کارم باشد.
خصوصیت بد اخلاقی هم از نظر خودت داری؟
بله... متاسفانه خیلی زود عصبانی می شوم.
برسیم به سال ۹۳ . این سال برای تو چطور گذشت؟ چه از لحاظ شخصی و چه فوتبالی؟
خداراشکر سال خوبی بود. هم در جام جهانی بازی کردم و هم جام ملتها... اینها می توانند بزرگترین شانس در زندگی فوتبالی هر بازیکنی باشند و من خوشحالم که امسال، هر دوی اینها را دوباره تکرار کردم. در کل سال ۹۳ برای من خوب بود.
بزرگترین حسرت امسالت چه بود؟
فکر کنم برای تمام بازیکنانی که در جام ملتها حاضر بودند، قهرمان نشدن در این مسابقات تبدیل به بزرگترین حسرت شد. این تیم پتانسیل قهرمانی در این بازی ها را داشت و همه دیدند که در بازی با عراق چه اتفاقاتی افتاد. نیازی نیست بعد از دو، سه ماه در خصوص آن اتفاقات حرف بزنم اما واقعا می توانستیم قهرمان این بازی ها شویم و عدم تحقق این مهم، حسرت من و خیلی های دیگر شد.
در تمام سالهایی که در فوتبال حضور داشته ای، تا به حال هدفی هم بوده که مد نظرت باشی اما به آن نرسی؟
باید اول بگویم خداراشکر... چون در این فوتبال به هر چیزی که خواسته ام رسیده ام. همین که تجربه تلخ نداشته ام هم برایم جای شکر دارد.
بزرگترین و بیشترین تاثیر را در فوتبالت کدام باشگاه ایرانی یا خارجی داشت؟ مربی خاصی هم بود که چنین نقشی را ایفا کند؟
من از تمام مربیانم چیزهای زیادی یاد گرفته ام. اینجوری نیست که بگویم یک باشگاه بیشترین تاثیر را در فوتبال من داشت چون من از هر باشگاهی و از هر مربی ای درسهای مختلفی یاد گرفتم که در مجموع به فوتبالم و رشد آن کمک کردند.
خودت فکر می کنی فوتبال آندو دقیقا کجا بود که شکل گرفت؟
در تیم ابومسلم... آن موقع من بازیکن جوانی بودم که تازه وارد لیگ حرفه ای شده بود و شخصا فکر می کنم آنجا بود که فوتبالم به خود شکل گرفت.
بحث ماندن کی روش در فوتبال ایران این روزها تبدیل به سوژه مهمی شده است. او با وجود داشتن مخالفانی در این زمینه، اما هواداران پرشماری دارد. تو هم جزو موافقان حضور او هستی؟
بله من جزو موافقان هستم به چندین دلیل که مهمترین آنها این است که کی روش در طی سالهای حضورش در ایران، چیزهای زیادی به فوتبال ما یاد داد و اضافه کرد. حداقلش این است که در سالیان اخیر، مربی بادانش و تاثیرگذاری چون او نداشتیم. کی روش باید بماند اگر قرار است به موفقیت برسیم و در مسیر آن حرکت کنیم.
مهمترین درسی که تو شخصا از کی روش یاد گرفتی چه چیزی بود؟
باید بجنگی آن هم تا دقیقه آخر... این مهمترین درسی بود که من از او یاد گرفتم. او به ما این مهم را یاد داد و نمونه اش را هم در بازی با عراق دیدید. جنگ تا لحظه آخر... این درس مهمی برای من بود.
آندو را تا چه زمانی در فوتبالمان خواهیم دید؟
تا هر زمان که احساس کنم می توانم خواسته هایم را در زمین پیاده کنم در کنار فوتبال خواهم بود. باید از فوتبال لذت برد و من تا زمانی که از فوتبال لذت ببرم خواهم ماند... زمان در این مقوله نقشی ندارد و ممکن است این اتفاق فردا بیفتد یا چند سال بعد.
چه آرزویی برای سال ۹۴ داری؟
همیشه در شروع سال جدید از خدا برای خانواده ام و همه ایرانیان سراسر دنیا سلامتی می خواهم و خوشبختی. امسال هم دعایم قطعا همین است.
و می رسیم به سوال پایانی که یک دروغ سیزده خواهد بود از زبان آندرانیک تیموریان؟
(می خندد) بنویس آندرانیک تیموریان به لیگ جزیره برگشت.
دیدگاه تان را بنویسید