گفت و گو ی خواندنی با مرد سال ورزش ایران
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز به نقل از سایت نود ، عاشورزاده علاوه بر اینکه تکواندوکار موفقی است، ورزشکار با اخلاقی هم هست.درک درستی از خواسته هایش دارد و پشتکار بسیاری برای دست یافتن به آنها. آنچه در ادامه می خوانید حاصل گفتگوی ما با فرزان عاشورزاده است کسی که قطعا در آینده بیشتر از او و موفقیت هایش خواهید شنید.
از اینکه در ۱۸ سالگی به یک ستاره در تکواندوی ایران تبدیل شدی چه حسی داری؟
خب این نظر لطف شماست ولی لطف خدا شامل حالم شد که با این سن و سال کم این موفقیت ها را بدست بیاورم و به گفته شما و دیگر عزیزان ستاره تکواندو بشوم.
اصلا چه شد که سراغ تکواندو رفتی؟از چند سالگی شروع کردی؟
من تکواندو را از شش سالگی شروع کردم در شهر سلمانشهر مازندران .رو به روی خانه مان باشگاهی بود که به پیشنهاد مادرم به انجا رفتم و در رشته تکواندو ثبت نام کردم. سال های اول علاقه آنچنانی به این رشته نداشتم و بیشتر برای سرگرمی و تفریح می رفتم .بعد از چندین سال فعالیت در استان و بعد هم مسابقات کشوری به اردوی تیم ملی نوجوانان راه پیدا کردم و الان هم که در بزرگسالان فعالیت می کنم.
در همان ۶ سالگی که تکواندو را شروع کردی فکر می کردی روزی لقب سونامی تکواندو ایران را به تو بدهند؟
خب اوایل به اینجاها فکر نمی کردم. ولی همیشه هدف های بزرگی برای خودم داشتم و می خواستم یک روز قهرمان بازیهای آسیایی و قهرمان آسیا بشوم ولی فکر نمی کردم به این زودی اتفاق بیفتد. خدا خیلی کمکم کرد که موفقیت هایی که خیلی از ورزشکاران چندین و چند سال برای آن زحمت می کشند را من در عرض یک سال یا کمتر بدست بیاورم.افتخاراتی که شاید یک ورزشکار در طول عمر ورزشی اش بتواند به چند تا از این عناوین دست پیدا کند.
چه طور فرزان عاشورزاده ای که در رده نوجوانان موفق به کسب مدال نمی شود به یکباره در رده بزرگسالان اینچنین می درخشد؟
خب من به قول شما در رده نوجوانان نتوانستم مدالی بگیرم ولی همین مدال نگرفتن هم به من انگیزه داد. اما حمایت های پدر و مادر، خانواده ام و مربی ام خیلی به من روحیه داد که بتوانم در رده سنی بزرگسالان به صورت جدی تمرین کنم و و به اهدافم فکر کنم. به لطف خدا کم کم دارم به اهدافم دست پیدا می کنم. امیدوارم بتوانم همین روند را ادامه بدهم و این طور نباشد که موقتی باشد.میخواهم با توجه به شرایط سنی که دارم افتخارات زیادی برای کشورم و خانواده تکواندو بدست بیارم.
کیفیت لیگ تکواندو ایران را چه طور می بینی؟
من نظر خوب و مثبتی روی لیگ تکواندو ندارم چون طی یک سال اخیر سطح کیفی تکواندو خیلی افت کرده و ملی پوش ها هم امسال خیلی کمتر در لیگ شرکت کردند. من خودم به شخصه در لیگ برتر فعالیت نمی کنم .اینها همه به ضرر خانواده تکواندو و تیم های ملی است چون اکثر بازیکن های جدید با بچه های ملی پوش رقابت ندارند به خاطر همین من از نظر کیفی سطح لیگ تکواندو را زیاد بالا نمی دانم. حتی به نظرم جام نقش جهان (لیگ دسته یک) رقابت های جذاب تری نسبت به لیگ برتر دارد.
گویا لیگ تکواندو از نظر اسپانسر هم با مشکل رو به رو است.این طور نیست؟
بله با توجه به افتخاراتی که تکواندو در رقابت های مختلف برای کشور کسب می کند باید اسپانسرهای بزرگی هم به سمت آن بیایند ولی متاسفانه ما باز هم شاهد آن هستیم که سرمایه گذاری در لیگ برتر تکواندو خیلی کم است و همچنان کمبود اسپانسر داریم.
با انتخاب ملیپوشان از طریق رقابت های انتخابی موافقی؟
قطعا.واقعا این انتخابی ها فیلتر خوبی برای نیروهای جدید است و انگیزه ورزشکارانی که بیرون از اردوهای تیم ملی فعالیت میکنند را بالا برده است.هر سال برای تیم های ملی انتخابیهایی برگزار میشود که این انتخابیها انگیزه بچه هایی که خارج از اردو هستند را بیشتر و بیشتر کرده است. هر کسی که شایسته باشد و ارزش کاری اش بالا باشد می تواند در انتخابی ها شرکت کند و اگر شرایطش را داشت به عضویت تیم ملی درآید. افراد هستند که از همین انتخابی ها وارد تیم ملی می شوند و واقعا مثمرثمر هستند.
تو در اینچئون و رقابت های قهرمانی آسیا و ... طلا گرفتی.چه چیزی باعث شد در قزاقستان و جام جهانی مکزیک به طلا نرسی؟
رقابت های جام جهانی مکزیک به صورت تیمی بود ما در مسابقه ما قبل فینال رو به روی میزبان قرار گرفتیم و آنها هم به هر رویهای بود نگذاشتند ما به فینال راه پیدا کنیم و در نهایت بازنده شدیم و به برنز رسیدیم.ولی مسابقات گرند پریکس قزاقستان به صورت انفرادی برگزار شد و من مدال نقره را بدست آوردم.باخت هم برای هر ورزشکاری لازم است.حریف چین و تایپه ای یکی از سخت ترین حریفانم در این وزن بود که قبل از رویداد بزرگ بازیهای آسیایی با او مسابقه دادم و شکست خوردم ولی همان باخت باعث شد در رویداد بزرگتری مثل المپیک آسیایی اینچئون همین حریف را با امتیاز خوب شکست بدهم.
چیزی که در بازیهای تو خودنمایی می کند آرامش و اعتماد به نفسی است که حین مسابقه داری.این آرامش از کجا آمده؟ واقعا استرس نداری؟
استرس که برای هر ورزشکاری طبیعی است ولی شاید استرس من خیلی کمتر است. این هم طی تمریناتی که داشتیم و شناخت هایی که از حریفانم داشتم بدست آمده است.من قبل از مسابقه با همه آنها به صورت ذهنی مبارزه می کنم و با یک امتیاز خوب اول آنها را در دهنم شکست می دهم .برای همین با هیچ ترسی به روی شیاپ چانگ می روم و آنها را شکست می دهم.
الگوهایت در زندگی و در تکواندو چه کسانی هستند؟
الگوهای زیادی دارم.سعی می کنم از هر ورزشکاری چه در تکواندو و چه رشته های دیگر الگوبرداری کنم. ولی در رشته خودم از نظر سبک مبارزه به مبارزات مهدی بی باک مربی فعلی تیم ملی علاقه خیلی زیادی دارم. سبک مبارزات خودم هم مثل آقای بی باک است .
تو برای رسیدن به جایگاهی که الان داری چه مشکلاتی را پشت سر گذاشتی؟
خیلی زیاد بوده. هر شخصی در هرجایی که فعالیت می کند مشکلاتی داشته و هیچ کسی نیست که در زندگی بی مشکل بوده باشد. من هم در زندگی شخصی ام قبل از اینکه به اینجا برسم مشکلاتی داشتم حالا خیلی قابل بیان نیستند که بگویم.
مشکلات مربوط به ورزش چه طور؟مسئولین استان و فدراسیون تا به اینجا حمایت های لازم را از تو داشتند؟
قبل از اینکه ملی پوش بشوم کسی من را نمی شناخت که بخواهد از من حمایت کند. من در شرایطی تمرین می کردم که خیلی سخت بود. با اینکه در باشگاهمان قهرمانان زیادی هم داشتیم ولی از طرف مسئولان استان بی توجهی بوده و هنوز هم هست.همچنان مشکلات برقرار است. ولی باز شرایط طوری بوده که خدا کمکمان کرد که هم من هم باشگاهم بتوانیم عناوینی بدست بیاوریم که بتواند تا حدودی مشکلات را برطرف کند. ما در محدودیت ها فعالیت می کردیم.
این محدودیت ها و مشکلات مشخصا چه چیزهایی است؟
امکانات ورزشی محدود.سالن هایی که نداریم، شیاپ چانگ هایی که تعدادشان کم است و... این جور کمبود امکانات در ورزش های مختلف زیاد است مخصوصا در شهرستان ما.
وضعیت درآمد یک تکواندوکار چه طور است؟ راضی هستی؟
با توجه به رشته های دیگر بد نیست.نباید همیشه ناشکر بود ولی با توجه به افتخاراتی که خانواده تکواندو بدست می آورد به نظر من آن طور که باید حمایت نمی شود.در چند سال اخیر تکواندو افتخارات بزرگی بدست آورده اما هنوز که هنوز است نسبت به رشته هایی که این روزها توجه بیشتری به انها می شود اصلا قابل قیاس نیست. واقعا از سوی مسئولین توجه کمی نسبت به تکواندو یا رشته ای مثل کشتی که سرگل رشته های ورزشی هستند می شود.
اصلا تو در ورزش حرفه ای به دنبال چه چیزی هستی؟ پول یا شهرت؟
من دنبال هدفم هستم.هدفم هم این است که بتوانم روزی رو سکوی اول بازیهای المپیک بایستم و باعث خوشحالی همه هموطنان عزیزم باشم اگر بخواهم دنبال پول و شهرت باشم به هیچ کدامش نمی رسم. من دنبال اهدافم هستم آنوقت خودش در کنارش پول و شهرت و چیزهای دیگر را می آورد. من در درجه اول به ورزش حرفه ایم توجه دارم .
برای اینکه روند موفقیت هایت را حفظ کنی و به آنچه دنبالش هستی برسی چه کار می کنی؟
خب شرط اول این است که ورزشکاری که این عناوین را بدست می آورد دچار غرور نشود.خیلی از ورزشکاران بودند که چنین افتخاراتی داشتند ولی دیگر هیچ خبری از آنها نیست.من از خدا می خواهم کمکم کند که این روند را ادامه بدهم و همیشه هم گفتم هر مدالی که بدست بیاورم فراموشش می کنم تا برای رقابت های بعدی انگیزه داشته باشم.
روزی چند ساعت تمرین می کنی؟
تقریبا روزی نزدیک به شش ساعت در دو وعده ظهر و عصر تمرین می کنیم.
این همه تمرین و حضور در مسابقات مختلف و پرداختن به ورزش حرفه ای لطمه ای به تحصیلت نزده؟
چرا لطمه که می زند. خیلی از درسم فاصله گرفتم ولی هر طور بود دیپلمم را گرفتم. حالا تا چند وقت دیگر می خواهم وارد دانشگاه شده و درسم را ادامه بدهم. امیدوارم مسئولین هم کمک کنند تا در کنار ورزش به درسمان هم برسیم.
خب چرا می خواهی ادامه بدهی ؟ تو که همین حالا هم موفق هستی
یعنی بی سواد به موفقیت هایم ادامه بدهم؟ باید درس خواند نمی شود بی سواد زندگی کرد.
وقتی طلای بازیهای آسیایی را گرفتی من در سلمانشهر بودم و دیدم تمام خیابان ها پر شده از عکسهای تو.حتما در شهرت طرفداران زیادی داری و خیلی ها تو را می شناسند.از برخوردت با مردم خاطره ای هم داری؟
واقعا مردم شهرمان خیلی به من لطف دارند من هم واقعا به همه آنها علاقهمندم .آرزو میکنم شایسته همه این خوبی هاشان باشم. رفتار مردم با من انگیزه بیشتری به من می دهد که بتوانم موفقیت های بیشتری برایشان بدست بیارم.
اگر می توانستی یک قانون را در تکواندو تغییر بدهی چه چیز را تغییر می دادی؟
یک هوگو مشخص را برای همیشه قرار می دادم که دیگر انقدر با هوگوهای مختلف مسابقه ندهیم.از یک مدل هوگو الکترونیکی برای همه رویدادها استفاده می کردم.
حالا اگر قرار بود در خودت تغییر ایجاد کنی چه؟
هیچ چیزی را تغییر نمی دادم و همین روند را پیش می گرفتم.
پس از خودت کاملا راضی هستی
(می خندد).نه آدم از خود راضی نیستم ولی شرایطم را دوست دارم .شرایطم خوب است امیدوارم بتوانم هر روز کامل و بهتر بشوم.
به غیر از تکواندو به ورزش دیگری هم علاقه داری؟
شنا را دوست دارم.با پسرعمه ام سهند علی بیگی که یک والیبالیست حرفه ای هم هست تمرینات والیبال هم انجام می دهم.
اهل فوتبال نیستی؟
نه من اصلا به فوتبال علاقه ندارم.
دنبال چه جور زندگی هستی؟
یک زندگی معمولی. یک زندگی که دغدغه زیادی نداشته باشم.به فکر چیزی بیشتر از چیزهایی که در زندگیم هست نباشم یعنی به فکر این نباشم که فلان چیز راندارم و فلان چیز را دارم. دنبال یک زندگی آرام و بی سر و صدا هستم مخصوصا بعد از دوران ورزشی ام.
چقدر زمان برای تفریح داری؟
زمان که خیلی کم و محدود است ولی همه این سختی ها را به جان می خرم که بتوانم افتخاراتی بدست بیارم بعدش حالا در کنار خانواده و دوستان به تفریح و سرگرمی هایم برسم.
مطالعه هم می کنی؟ اخرین مطلبی که خواندی چه بوده؟
بله مطالعه هم میکنم و آخرین چیزی که خواندم جدید ترین بیوگرافی لیونل مسی بود.
تو که گفتی به فوتبال علاقه نداری
به فوتبال ایران علاقه ندارم.
پس اگر به فوتبال خارجی علاقه داری با این حساب طرفدار بارسلونا هستی؟
نه کریستیانو رونالدو هم الگوی من است یعنی طرفدار رئال هم هستم؟ در مورد ورزشکاران بزرگ گفتم که همه الگوهای من هستند.به صورت آنلاین همیشه زندگی نامه هایشان را می خوانم و درس عبرت می گیرم. به درد زندگی ورزشی ام هم می خورد. آخرین هم بیوگرافی مسی بود که دیشب خواندم.
چه چیز در زندگینامه مسی توجهت را جلب کرد؟
اینکه بعد از سختی هایی که کشیده بود به اهدافش رسید.برخوردها و رفتارهایش با مردم هم برایم جالب بود.از شخصیت و زندگیش درس گرفتم و امیدوارم همه اینها در زندگیم تاثیرگذار باشد و بتوانم ورزشکار خوب و با اخلاقی برای کشورم باشم.
بهترین و بدترین چیزی که تا به حال در مورد خودت شنیدی چه بوده؟
من خیلی چیزهای خوب و خیلی چیزهای بد شنیدم حالا کدامش را بگویم ؟البته من زیاد به حرف ها توجهی ندارم چون شاید روی عملکردم تاثیر بگذارد. حرفها که بوده ولی من همه شان را فراموش کردم.
نظرت در مورد دهه هفتادی ها چیست؟ این چیزها که در موردشان می گویند راست است؟
(می خندد) چی بگویم از دهه هفتادی ها؟ این دهه هفتادی ها مارا بیچاره کردند.من خودم دهه هفتادی هستم ولی این چیزهایی که در موردشان می گویند هم غلط است هم درست.در مورد دهه هفتادی ها نمی توانم حرف بزنم .
چرا؟
اگر حرف بزنم انتقاد می کنند، اگر خوب بگویم بقیه چیز دیگری می گویند. من سکوت می کنم می گذارم هرکس نظر خودش را داشته باشد.
عید امسال چه برنامه ای داشتی؟
عید امسال چند روز از تعطیلات را در کنار خانواده بودم و هفته اول عید سر تمرینات برگشتم. ولی سعی کردم از همان مدت کوتاه تعطیلات هم به بهترین نحو استفاده کنم و یک روحیه خوب در کنار خانواده بدست بیاورم و برای مسابقات آماده بشوم.
شیرین ترین خاطره ای که از نوروز داری چیست؟
خاطرات که همه شیرین بوده ولی یک روز همه خانواده جمع بودند و من یکی از همین مواد انفجاری را روشن کردم و وسط خانه ترکاندم .هیچ کس انتظار این اتفاق را نداشت .این یکی از شیرین ترین خاطراتم بود.
در سال جدید چه مسابقاتی را در پیش داری؟
ما در سال ۹۴ چهار مرحله مسابقات گرند پریکس را داریم. بزرگترین رویداد تکواندو سال ۹۴ مسابقات قهرمانی جهان در کشور روسیه است که ما اردیبهشت ماه به آن مسابقات اعزام می شویم .
برنامه ات برای المپیک چیست؟ فکر می کنی سهمیه را بگیری؟
در حال حاضر جایگاه خوبی دارم ولی ان شالله که همین روند را ادامه بدهم و با دعای خیر همه هموطنام بتوانم جز نفراتی باشم که به طور مستقیم به المپیک می روند .امیدوارم روزی هم روی سکوی اول بازیهای المپیک بایستم و این حس را تجربه کنم که در آن لحظه همه هموطنانم مانند من خوشحال هستند.
دیدگاه تان را بنویسید