گزارش ویژه/ درباره بندهای اساسنامه جدید وزارت ورزش و جوانان/ دردسرساز می‌شود!

به گزارش نامه نیوز به نقل از سایت نود ، اما یکسان کردن همه اساسنامه‌ها، شاید کار درستی نباشد. در هر حال اولین و ساده‌ترین انتقادی که از این ماجرا می‌شود این است که چرا پیش‌نویس اساسنامه در اختیار فدراسیون‌ها قرار نگرفته است؟ مطمئنا مشورت کردن با روسای فدراسیون‌ها و کارشناسان حقوقی‌شان و حتی دیگر کارشناسان می‌تواند مفید باشد. آنها نظرات‌شان را می‌دهند و آن وقت تغییرات با خرد جمعی گسترده‌تری اعمال می‌شود.

اما این اتفاق چرا افتاد؟ چرا اساسنامه‌های ورزشی یک شکل شد؟ اینها سوالات مهم هستند که هرکس از منظر خودش به آن نگاه می‌کند. پارادوکس‌ها و تضادهایی در اساسنامه‌های فدراسیون‌های مختلف وجود داشت که باعث شد وزارت ورزش و جوانان به این فکر بیفتد که اساسنامه مشترکی تهیه کنند و در اختیار فدراسیون‌ها قرار دهند. اما باید به این نکته دقت داشت که بندبند اساسنامه مشترک می‌تواند جای بحث و بررسی و ابهام باشد.

هدف وزارت ورزش و جوانان، نفع بردن فدراسیون‌هاست. ولی این یک ماجرای ایده‌آل است. اما اگر در این اساسنامه اهداف خاصی وجود داشته باشد، آن وقت فدراسیون‌ها از لحاظ اجرایی به مشکل می‌خورند. تدوین اساسنامه مطمئنا با کارشناسان خبره‌ای انجام شده و در اولویت فعالیت‌های وزارت ورزش و جوانان است اما درهر حال اخباری هم به بیرون درز می‌کند که می‌تواند چالش‌برانگیز و پر ابهام باشد.

اینکه وزیر ورزش و جوانان براساس یک بند مشترک می‌تواند هر وقت دلش خواست و بدون تشکیل مجمع، رئیس فدراسیونی را برکنار کند؛ اتفاقی که همین چند روز پیش در فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری افتاد. اتفاقا در اساسنامه اکثر فدراسیون‌ها (به جز فوتبال، کشتی و قایقرانی) وزیر می‌تواند هر وقت تشخیص داد، رئیس فدراسیون را برکنار کند. وزارت اصرار دارد که دستور وزیر در اساسنامه سه فدراسیون دیگر هم گنجانده شود و آن وقت است که مجامع بین‌المللی فوتبال و کشتی و قایقرانی ممکن است حساس شوند. آن وقت مشخص نیست تکلیف چیست.

یکی دیگر از ابهامات این است که عنوان نماینده هیات‌ها به جای روسای هیات‌ها در اساسنامه نوشته شده که دست وزارت ورزش را برای هر نوع انتصاب و عزل رئیس فدراسیون باز می‌گذارد، چراکه روسای هیات‌ها با شناختی که از عملکرد و فعالیت رئیس فدراسیون‌شان دارند، می‌توانند به اجماع و تحلیل برای انتخاب رئیس فدراسیون جدید یا ابقای رئیس قبلی در مجمع انتخاباتی رای بدهند اما نماینده هیات استانی بدون‌شک مجری دستورات اداره کل ورزش و جوانان استان مربوطه‌اش خواهد بود. در اساسنامه‌های بسیار قدیمی فدراسیون‌ها، این مورد وجود داشت که ظاهرا دوباره می‌خواهد احیا شود.

اما موضوع مهم دیگر این اساسنامه جدید این است که فدراسیون‌هایی که در المپیک حضور ندارند، روسای‌شان کاملا انتصابی خواهند شد البته این اتفاق با فرمولی خاص می‌افتد. در واقع این بند جنجالی این است که طبق آن وزارت ورزش و جوانان و بالطبع وزیر ورزش یا یکی از معاونانش به‌عنوان جانشین مجمع فدراسیون‌هایی معرفی می‌شود که مورد تایید کمیته بین‌المللی المپیک نیستند و در نوع خود عجیب به نظر می‌رسد. به زبان روان‌تر می‌توان گفت وزارت ورزش و جوانان می‌تواند به‌عنوان جانشین مجمع تصمیم به عزل یا انتصاب ریاست فدراسیون‌های غیرالمپیکی بگیرد و تا حدودی با روح انتخاباتی مجمع منافات دارد. در حالی که مثلا می‌شد این فدراسیون‌ها هم مثل سایر فدراسیون‌ها باشد تا شرایط همه فدراسیون‌ها حداقل در اساسنامه یکی باشد. این مورد یکی از مواردی است که می‌تواند دردسرساز شود. اما این بند از اساسنامه جالب است. اینکه وزیر ورزش از این به بعد در مجامع به جای یک رای دو رای می‌دهد. هرچند همه قبول دارند که وزیر ورزش و جوانان جایگاه بالایی دارد، اما معمولا در انتخابات حتی بالاترین مقام‌های کشور هم یک رای بیشتر ندارند. اگر انتخابات در یکی از مجامع به جاهای حساس برسد و دو کاندیدا رقابت نفس‌گیری با هم داشته باشند و به جز وزیر ورزش، رای یکسانی گرفته باشند، آن وقت وزیر با دادن رای‌اش و در واقع دو رای، می‌تواند کاندیدای نزدیک به خودش را انتخاب کند و همین امر هم به نوعی با روح دموکراسی در مجامع انتخاباتی فدراسیون‌ها منافات دارد.اما بهتر است یک سوال مهم هم پرسیده شود؛ اینکه چرا پیش‌نویس اساسنامه مشترک در اختیار فدراسیون‌ها، کارشناسان و حتی رسانه‌ها قرار نمی‌‌گیرد تا با بررسی دقیق‌تر و خرد جمعی جلوی بسیاری از مشکلات گرفته شود؟ آیا مثلا فدراسیون‌های فوتبال، کشتی و قایقرانی نباید بتوانند همپوشانی لازم را انجام دهند تا مشکل تعلیق به وجود بیاید. اگر فدراسیون‌ها تعلیق شوند چه کسی پاسخگو است؟ مگر نه اینکه فدراسیون‌ها باید اساسنامه را به تایید فدراسیون‌های جهانی‌شان برسانند؟ آیا می‌شود به یک‌باره اساسنامه را به فدراسیون‌ها ابلاغ کرد و بعد به آنها گفت با فدراسیون‌های جهانی هماهنگ کنید؟ بهتر است پیش‌نویس منتشر شود تا همه از زیر و بم بندهای اساسنامه آگاه شوند و آن وقت است که می‌توان با بحث و بررسی و به کار بردن خرد جمعی، اساسنامه مشترک خوبی طراحی کرد تا ورزش ایران به پیش برود. این ورزش به شکل خودجوش چالش و بحران دارد، چه برسد به اینکه بخواهد از طرف اساسنامه هم تحت فشار قرار گیرد. امیدواریم قبل از تصویب نهایی اتفاقات خوبی بیفتد و اساسنامه مشترکی که به دست فدراسیون‌ها می‌رسد، همه را راضی کند.