تحلیل بازی استقلال - راه آهن
راهآهن راه گلزنی را به حریفان استقلال نشان داد!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : محمدسجاد بهی - نامه نیوز،
شهرآورد جنجالی دیروز حاوی دوبخش مهم بود که کادر فنی استقلال میتوانند با مرور چندباره آن بسیاری از نقاط ضعف تیم خود را اصلاح کنند. بخش اول: استقلال چگونه گل میخورد؟ مهدی تارتار با فرستادن تیمی تهاجمی به زمین نشان داد که در فوتبال ایران حرف های زیادی برای گفتن دارد. ارائه فوتبالی سریع و باهوش که بدون ترس از نام و مقام حریف خود، حمله میکند. بازیکنان این تیم با توپگیری از هافبکهای حریف در زمین خودی به سرعت وارد فاز حمله میشوند. آنها علاقهایی به نگه داشتن توپ در زمین خودشان ندارند و به سرعت توپ را به پشت محوطه جریمه حریف یا کنارههای آن میبرند و اگر احتیاج به گسترش حمله باشد در همان فضاها بازی را اداره میکنند. چینش 1-2-3-4 به تیم تارتار این توان را میدهد که در ضدحملات با استفاده از سرعت برادران محمدی در دوجناح و حمایت آنها از مهاجم نوک، هردفاعی را به وحشت بیندازند.ضمن اینکه حضور عبدی با تجربه پشت سر این مثلث به تداوم فشار در پشت محوطه جریمه حریف کمک زیادی میکند. اگرچه راه آهن در رتبه های پایین جدول به سر میبرد اما چهارمین خط حمله لیگ را دارد. تیم راه آهن با آنالیز خوبی که از ضعفهای دفاعی استقلال داشت
از فضای بین هافبک های دفاعی و خط دفاع استقلال به خوبی استفاده میکرد. دردقیقه 8 مهرداد محمدی که از بین دودفاع میانی استقلال فرار کرده بود توپ ارسالی از زمین خودی را، پشت محوطه جریمه استقلال تصاحب کرد و میتوانست در مصاف تک به تک با رحمتی خیلی زود راه آهن را به گل برساند اما تجربه رحمتی و البته کم دقتی خودش اورا ناکام گذاشت. راهآهن آنقدر رو به جلو بود که 4دقیقه بعد بازهم با استفاده از سرعت مهردادمحمدی و کندی مدافعان استقلال به گل برسد. پاس برش به عقب محمدی بهخوبی خط دفاعی استقلال را جا گذاشت تا بهادر عبدی روی خط محوطه جریمه با شوتی دقیق دروازه رحمتی را باز کند. پنالتی راهآهن هم با استفاده از کندی و ناهماهنگی زوج حنیف-حاجمحمد و همچنین نبود میثم مجیدی در سمت راست دفاع به دستآمد. یکی از ایرادات خط دفاعی استقلال عدم برگشت به موقع میثم مجیدی به زمین خودی است.او در حملات پیشروی میکند امابازگشت به موقع به زمین خودی را فراموش میکند تا جناح چپ استقلال شکننده و نفوذپذیر شود. گل سوم در نبود مجیدی و جاماندن آرش برهانی که جای خالی مجیدی را پرکرده بود به ثمررسید.ضمن اینکه بینظمی در سازمان دفاعی استقلال باعث
میشود که تیم حریف درهنگام حمله خیالش بابت پرس نشدن راحت باشد و به همین دلیل میتوان دفاع استقلال را شوت خورترین دفاع حال حاضر لیگ دانست. تقریبا در تمام بازیهای این تیم، بازیکنان حریف در پشت محوطه جریمه آبیها توانستهاند به راحتی توپ هایشان را به سمت چارچوب استقلال شلیک کنند. 
بخش دوم:استقلال چگونه گل نمیخورد؟ استقلال نیروی بالقوهایی دارد که کمتر مورد توجه سرمربی این تیم قرار میگیرد و آن گردش توپ روی زمین و نفوذ به محوطه جریمه حریف از میانه میدان است. این استعداد استقلال را فقط در بازی با سیاهجامگان دیدیم و بعد از آن تقریبا رو به محو شدن رفت. هافبکهای استقلال وقتی بازی را روی زمین میآورند به خوبی خلاقیت را چاشنی حفظ توپ میکنند. سجادشهباززاده به عنوان مهاجم هدف استقلال هرچقدر در بازی هوایی و سرزنی ضعیف باشد اما بازی بدون توپ را به خوبی بلد است و تا به حال نشان داده درنفوذ به محوطه جریمه و تک به تک شدن با دروازبان مهارت خوبی دارد. اگر مظلومی
تمرکز حمله را جناحین مخصوصا جناح خسرو بردارد و آن را به میانه زمین جایی که ابراهیمی و کرار(انصاری)حضور دارند ببرد، استقلال قدرت و زهر بیشتری برای ایجاد فشار و خلق موقعیت خواهد داشت. اصرار مظلومی روی سانتر از جناحین در فوتبال ایران که تخصصش پرورش مدافعان سرزن است، جز خسته کردن بازیکنان و گرفتن انرژی تهاجمی آنها چیزی ندارد. در واقع استقلال هرموقع که توپ را روی زمین به گردش درآورده و پاس های کوتاه و زمینی بین بازیکنان این تیم رد و بدل شده، حریف خودرا تحت فشار گذاشته و خلق موقعیت کرده است. آرش برهانی روی تمام توپهای بلندی برای استفاده او، که پشت مدافعان حریف فرود میآمد ناموفق بود اما توپی که از میانه زمین حریف به صورت زمینی و در پشت محوطه جریمه حریف به او رسید باعث شد که او، مهاجم استقلال را درموقعیت تک به تک با دروازبان حریف قراربدهد و به این ترتیب پنالتی برای استقلال به دست آمد. با توجه به اینکه اصلاح خط دفاعی استقلال در ادامه لیگ(حداقل تا نیمفصل)کاری زمان بر و تقریبا غیرممکن است، تنها راه گل نخوردن این تیم همین روش بازی روی زمین با تکیه بر خلاقیت هافبکهای مرکزی است.چرا که دراین حالت استقلال قادر است
علاوه بر ایجاد فشار روی خط دفاع حریف حملات خودرا در زمین و پشت محوطه جریمه آنها تداوم بخشد. نزدیک شدن وینگرهای استقلال به هافبک مرکزی(کرار یا انصاری) علاوه بر این اینکه کناره ها را برای نفوذ مدافعان کناری به خصوص فخرالدینی باز میکند این مزیت را دارد که استقلال حالت هجومی خود را در فازسوم یا حتی چهارم حفظ کند. تغییرات استقلال: حضور کرار و برهانی در ترکیب اصلی اگرچه مزیت هایی داشت اما ضرر آن بیشتر بود. سرعت برهانی و حفظ توپ کرار در چند صحنه به کمک استقلال آمد اما از دست دادن توپ و کندی ایندو نفر لطمه بیشتری به آبیها میزد. کرار که هنوز با روزهای اوجش خیلی فاصله دارد درست هنگامی که استقلال جلو کشیده بود توپ را لو میداد تا ضدحمله های خطرناک برای حریف به دست بیاید.برهانی پا به سن گذاشته هم دیگر قادر نیست مانند گذشته به داخل محوطه جریمه حریف نفوذ کند و سرعت او غالبا در کناره ها به علت مکث و تعلل بیش از حدش به هدر میرود. آرش برهانی تقریبا تمام مدت حضورش در زمین را دست به پهلو بود و تعویض او با جابر انصاری که تابه حال هافبک نفوذی استقلال بوده نه وینگر چپ،بازهم مارا به سوال تکراری عدم استفاده از برزای
میرساند. نکته پایانی این مسابقه خروج بازیساز و حضور مهاجم سرزن دراستقلال بود.استقلال در زمان حضور کرار حداقل در نیمه دوم که تیم همشهری 10نفره بود به خوبی میتوانست توپ را در زمین حریف نگه دارد.مشخص نشد چرا کرار بیرون رفت و به جای او بازیکنی وارد زمین شد که احتیاج به تغذیه شدن دارد؟چه کسی از دقیقه77 به بعد پروپیچ را تغذیه کرد؟ وقتی تیم روی روش فرسودهی سانتر از جناحین و سرزنی مهاجمان در7هفته ناکام بوده چرا باز هم در مقابل یک تیم 10نفره از این روش استفاده میشود؟آیا بهتر نبود که شهباززاده در محوطه جریمه حریف باقی میماند و با تعویض برزای به جای کرار و قرار دادن او در سمت چپ،انصاری به وسط میآمد تا استقلال جانی تازه بگیرد و بتواند در13دقیقه پایانی از تیم10نفره سه امتیاز بازی را بگیرد؟ به هرحال استقلال بازهم در مقابل یک تیم سرعتی و هجومی قرار گرفت تا نقاط ضعفش بیشتر از قبل نمایان شود. راه آهن به حریفان بعدی استقلال،راه گلزنی را نشان داد. اگر کادرفنی استقلال و درراس آنها پرویزمظلومی تغییرات اساسی در ترکیب خود به وجود نیاورند، استقلال را درروزهای تیره تری از سالهای قبل خواهیم دید.
دیدگاه تان را بنویسید