دیوار عمان و ضعف‌های ایران

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : محمدسجاد بهی - نامه نیوز،

اگرچه گوام حریف سختی برای ایران نبود ولی بازی روان و رو به جلوی تیم کیروش در آن مسابقه، همگان را به آینده ای تهاجمی برای فوتبال ایران امیدوار کرد اما این امیدواری ها زیاد طول نکشید چرا که نقاط ضعف ایران در مقابل تیم منسجم عمان نمود پیدا کرد تا همچنان دراین فکر باشیم که برای مقابله با کره، ژاپن، استرالیا و حتی قطر و امارات چه خواهیم کرد؟ مهمترین مسئله در تیم ایران عدم تمایل به بازی سرعتی و ارائه یک فوتبال تاخیری بود. چه شده که تیم روبه‌جلو در مقابل گوام با گردشی 180درجه ای به فوتبالی تاخیری که سعی در اداره بازی در عرض زمین حریف دارد، روی آورده؟ چیزی که موردِ مطلوب عمان بود زیرا عمان با دفاع دو لایه و 8نفره خود 4 مهاجم ایران را در خود حل و عملا چینش 1-3-2-4 کیروش را فلج می‌کرد. لِگوئن با از کار انداختن مهاجمان ایران به خصوص زوج سردار-طارمی نشان داد شناخت خوبی از تیم ایران و نقطه قوت آن دارد. علاوه بر پرس شدید روی ایندو نفر، کلیه راه های ارتباطی این زوج با دژاگه نیز بسته می‌شد تا ایران شانسی برای خلق موقعیت در محوطه جریمه حریف نداشته باشد. به نظر می‌رسد حضور دژاگه در پست شماره10 انتخاب درستی نیست، چرا که بازیکن در این پست باید کاملا زیرک و خلاق باشد تا بتواند لایه های دفاع و پرس حریف در بازی هایی که سخت می‌شوند را بشکند. سرعت و قدرت بدنی بالای دژاگه برای حضور در این پست کافی نیست و علاه بر این دو فاکتور او باید بتواند در لحظه فضای خالی را پیدا و بازیکنان خودی را در آنجا صاحب توپ کند یا اینکه خودش با استفاده از خلاقیت و تکنیک فردی، در لایه های دفاعی حریف روزنه ایجاد کند.علاوه بر این کششِ دژاگه به بازی در منطقه تخصصیش در جناح راست باعث می‎شد ایران در هنگام حمله در پشت محوطه جریمه حریف بدون نفر باشد و درجناح راست دچار ترافیک و سردرگمی شود.دیشب بارها شاهد بودیم که سردار به علت تغذیه نشدن از جانب هافبک های پشت سرش مجبور بود از پست خود خارج شود و بیرون محوطه جریمه حریف برای توپگیری تلاش کند! نکته بعدی اشتباهات دفاعی در ایران است. ضمن احترام به نظر سیدجلال حسینی، باید گفت که گل خوردن از عمان برای فوتبال دوستان ایرانی اصلا قابل توجیه نیست و اگر خوش شانس نبودیم ممکن بود عمان باخت سنگین دیگری را در تاریخ فوتبال ما ثبت کند! وظیفه مدافع میانی فقط دور کردن توپ و حمله به مهاجم صاحب توپ نیست.مدافع(مدافعین) مرکزی باید بتواند در لحظات مختلف بازی پوشش خوبی به مدافعین کناری که ازپست خود خارج شده اند، بدهد و نیز هماهنگی بی نقصی با هافبکهای دفاعی داشته باشد.ضمن اینکه باید دید مناسبی نسبت به مسیر توپ داشته باشد و آنرا قبل از رسیدن به مهاجم حرف قطع کند. عمان به ایران اجازه می‌داد که درزمین حریف صاحب توپ باشد اما این مالکیت یک مالکیت مرده بود و ابتکار عمل در دست عمان بود.مهمترین عامل بیهوده بودن مالکیت ایران پشتیبانی نشدن هافبکها از جانب هافبک های دفاعی بود. آندو و ابراهیمی هردو بازیکنانی هستند که ذاتا میل به دفاع و ماندن در زمین خودی بیشتر از میل به تهاجم در آنهاست.عدم تمایل به بازی سرعتی و رو به جلو از جانب این دو نفر باعث می‌شد که دژاگه در زمین حریف بدون پشتیبان باشد و شاید به همین علت باز را به کناره ها می‌برد تا بتواند از همکاری با هافبک و دفاع در آن جناح (مخصوصا جناح راست) برای خلق موقعیت استفاده کند.علاوه براین، محو شدن 4مهاجم ایران در مقابل دفاع8نفره عمان، ثمره عدم پوشش از جانب هافبکهای دفاعی بود. این عوامل همه دست به دست هم میدادند تا عمان در اجرا نقشه خود کاملا موفق باشد.دفاع دولایه آنها به علت نبود سرعت حرکتی در تیم ایران،تبدیل به دیواری غیرقابل نفوذ شده بود.عمان با پرس شدید و دو به یک ازبازیکنان ما توپگیری می‌کرد و برخلاف ایران خیلی سریع وارد فاز حمله می‌شد.آنها می‌دانستند که با سرعت دادن به حمله، دفاع ایران را شکننده خواهند کرد. از همان ابتدای بازی که 2 بازیکن عمان در داخل محوطه جریمه ما، بین 6 مدافع صاحب موقعیت شدند مشخص بود که عدم دقت در یارگیری، عدم اجرای پرسینگ و فاصله بین هافبک های دفاعی و خط دفاعی ما، به عمان شانس بهترین استفاده ها از روزنه های دفاعی ایران را می‌دهد. فاصله بین خط دفاع و زوج آندو-ابراهیمی، فضای خوبی به هافبک های حریف برای شوتزنی می‌داد. ضمن اینکه مهاجمین این تیم بارها در عمق دفاع ما صاحب توپ شدند و خلق موقعیت کردند. در یکی از ضدحملات و روی کندی سید جلال، تک مهاجم عمان که به خوبی بین دودفاع مرکزی ما قرار گرفته بود، بدون مزاحمت در محطه جریمه ما صاحب توپ شد و در همکاری با نفر پاسور که خیلی سریع به پشت محوطه ما رسیده بود دروازه ایران را تهدید کردند.شاید اگر کمی دقت داشتند دردقیقه24 گلی که قرار بود به شادروان نوروزی تقدیم شود، وارد دروازه ایران می‌شد! در این صحنه مدافعان ما در یک تقابل 5به2 جا ماندند و ناموفق بودند. دردقیقه47 مهاجم عمان با استفاده از فضای بین خط دفاع و هافبکهای دفاعی ما، حرکت بدون توپ خود را از میانه زمین بدون مزاحمت آغاز و پس از اینکه از بین دو دفاع میانی ما به راحتی عبور کرد، توپ ارسالی روی مرکز محوطه جریمه ایران را به راحتی تصاحب کرد تا موقعیت دیگری برای عمان به وجود بیاید. این روزنه ها می‌توانند نتیجه بدی را در مقابل ژاپن یا تیمهای درجه1 آسیا برای ما رقم بزنند. مدافعین میانی ما به راحتی فریب می‌خوردند و مدافعین کناری روی ضدحملات کاملا جا می‌ماندند. گلی که از عمان دریافت کردیم بازهم استفاده عمان از روزنه های دفاعی ما بود.شماره11 عمان به خوبی از فضای پشت حاج صفی استفاده کرد و بدون این که کسی مراقب او باشد به داخل محوطه جریمه ما نفوذ کرد تا توپی که از مقابل سیدجلال و حقیقی گذشته بود را در غفلت حاج صفی وارد دروازه ایران کند.دراین صحنه هافبک چپ ما به جای پوشش دادن فضای پشت حاج صفی، فقط نظاره گرِ گل شدن توپ بود! دردقیقه66 پژمان منتظری روی حرکت ترکیبی و سریع عمانی ها فریب خورد و جا ماند تا مهاجم این تیم درمحوطه جریمه ما و در مقابل حقیقی صاحب توپ شود اما بی دقتی بازهم به داد ما رسید تا نتیجه بازی 2بر0 نشود.دراین صحنه 4 بازیکن تیم ما در پشت محوطه جریمه خودی، با همکاری عالی سه نفره عمانی ها از جریان بازی خارج شدند. بازی با عمان شاید در نگاه اول ناامید کننده باشد اما اگر آن را تمرین و محک جدی برای سنجش عیار تیم ملی بدانیم، می‌تواند درس خوبی برای رفع نقاط ضعف باشد.برای کیروش که دوست دارد ایران را به سطح سوئد و اروگوئه برساند، گل خوردن و تساوی در مقابل یک تیم درجه2 آسیایی نباید راضی کننده باشد.آن هم در حالیکه ما به سختی توانستیم از این بازی با تساوی خارج شویم!همه فوتبالدوستان ایرانی هم مانند کیروش توقع دارند ایران را درسطح تیمهایی چون سوئد و اروگوئه ببینند اما نه در زمانی که همچنان دغدغه ما فرار از شکست در مقابل یک تیم درجه2 آسیایی و همچنین نگرانی بابت رویاریی با ژاپن،استرالیا و کره جنوبی است!