تحلیل/ درباره تاکتیک استقلال بعد از گل انصاری: ۴۰ سال عقبگرد در ۴۰ دقیقه

به گزارش نامه نيوز به نقل از ایران ورزشی، کادر فنی استقلال اما توجهی به این برتری نداشت و تصمیماتی گرفت که می‌توان آن را کوچینگ فاجعه‌بار نامید. استقلال چند روز پیش در فولادشهر با دفاع منظم که به ضدحملات سریع ختم می‌شد، توانست رقیبش سپاهان را با ۳ گل شکست دهد، ولی دیروز در برابر رقیبی که مهره‌هایش به‌اندازه سپاهانی‌ها زهردار نیستند، کادر فنی ترسید و تصمیماتی گرفت که ساختار تیم را کاملا از بین برد. مدل دفاع بدون ساختار و با تکیه بر مدافعان بلندقامت در دهه ۵۰ و ۶۰ مرسوم بود و به نظر می‌رسید منقرض شده باشد، ولی کادر فنی استقلال در ۴۰ دقیقه پایانی، تیمش را ۴۰ سال عقب برد. چنین سبک دفاعی در فوتبال مدت‌هاست که جایش را به ساختار دفاعی داده و اهمیت بازیکنان نه در جثه و قد که در نقش آنها در این بلوک دفاعی است. نمونه کلاسیک دفاع تیمی، بازی برگشت اینتر و بارسا در نیمه‌نهایی لیگ‌قهرمانان است که مورینیو با یک بازیکن کمتر توانست در نوکمپ برتری بازی رفت را حفظ کند و تیمش را به فینال برساند. آنچه در تیم‌های مورینیو و بطور کلی در فوتبال مدرن به «پارک کردن اتوبوس مقابل دروازه شهرت یافته» هنر دفاع منسجم تیمی است که هر کدام از بازیکنان شرح وظایف دقیقی دارند و فضاها را به شکل حساب‌شده‌ای می‌بندند. ولی نمایش دفاعی نیمه دوم استقلال، تجمع بی‌نظم و بدون برنامه مدافعان بلند قد در محوطه جریمه بود که میانه زمین استقلال را کاملا خالی کرد. ورود خرسندنیا و بعد از آن حاج‌محمدی به پرسپولیس اجازه داد با ۸ نفر به دروازه استقلال حمله کند و بالاخره یکی از این حملات تبدیل به گل شد. آخرین نمونه از دفاع منظم به بازی آرسنال و بایرن‌مونیخ برمی‌گردد که تیم لندنی با ۳۰ درصد مالکیت توپ توانست ۲ - صفر برنده شود و برای اولین بار در این فصل تیم گواردیولا زمین را بدون گل زده ترک کرد. در خط میانی آرسنال کوکلن تنها بازیکنی بود که خصوصیات تخریبی دارد و در کنار او کاسورلا و اوزیل، دو بازیکن فانتزی بازی می‌کردند، ولی آنها با شرح وظایف دقیق و بستن فضاها توانستند کارآیی خط میانی بایرن را به حداقل برسانند. دیروز اما کادر فنی استقلال امیدوار بود با اضافه کردن مدافعان بلندقد و فقط با دفع توپ از تنها گلش دفاع کند ولی در نهایت دو امتیاز را از دست داد.