برانکو و چالش‌هایی شیرین

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : تورج عاطف - نامه نیوز،

پرسپولیس نیم فصل را در جایگاه پنجم به اتمام رساند جایی که تا تا نایب قهرمانی 4 امتیاز و تا قهرمانی 5 امتیاز کم داشت اما تنها یک نیمه فصل تمام شده است و سرخها 13 بازی تا پایان فصل دارند که 7 بار میزبان و 6 بار مهمان هستند که البته با توجه به میزبانی سایپا در یکی از این بازی‌ها پرسپولیس 8 بار در تهران بازی می کند و 5 بار باید به قم و اصفهان و انزلی و تبریز و اهواز برود. سرخهای تهرانی در بازی هایی که مهمان بوده اند 15 امتیاز و در بازی هائی که میزبان بوده اند 14 امتیاز کسب کرده اند. آمار برای سرخها امیدوار کننده است اما باید به مصاف صبا و ذوب آهن بروند که رقیبشان هستند و بازی در زمستان تبریز و انزلی آن هم با تیمهائی که خطر حس می کنند می تواند خطر ناک باشد ضمن اینکه سایپای جلالی رقیب اصلی آسیائی شدن برای سرخها چون صبا و ذوب آهن است. پرسپولیس در نیم فصل اول فراز و نشیب های زیادی داشت. این تیم پس از استقلال بهترین خط حمله را با 25 گل در بین تیمهای حاضر در لیگ دارد. سرخهای تهرانی در چهار هفته اول مسابقات 6 گل در چهار هفته دوم 5 گل در چهار هفته سوم 6 گل در پنج هفته آخر 8 گل به ثمر رسانده اند و جالب اینجا است که به بهترین خط دفاع لیگ یعنی استقلال خوزستان که 7 گل خورده دو گل در یک بازی زد. قصه سرخهای تهران در خط دفاع به گونه دیگری است؛ این تیم اگر در فاز هجومی دوم است اما در فاز تدافعی دهمین دفاع در بین 16 تیم موجود است. سرخهای تهرانی در 17 بازی 18 گل خورده اند اما خبر خوش روند گل خوردن سرخها است. پرسپولیس ده گل از 18 گل خورده خود را در چهار هفته بحرانی اول فصل داشته است و سپس در فاصله هفته های پنجم تا هشتم تنها 3 گل مابین هفته های نهم تا دوازدهم 2 گل و از هفته سیزدهم تا هفدهم یعنی در پنج هفته سه گل خورده است. آمار نشان می دهد که ثبات در گل زنی از هفته اول تا هفدهم وجود داشته اما در فاز تدافعی تیم بعد از اغتشاش در چهار هفته اول در فاصله هفته چهارم تا هفدهم یعنی در 13 بازی بعدی 2 گل کمتر از مجموع چهار بازی اول خورده است. پرسپولیس 25 گل زده است. سهم مهاجمین 17 گل که با آقای گلی طارمی همراه بوده و خط دفاعی با وجود رضائیان صاحب سهمیه 2 گل و خط میانی اگر عالیشاه هم بال چپ بدانیم 6 گل است. مشکل را می توان در اینجا دید هافبکهای تیم کم گل زده اند ضمن آن که تمرکز بیش از اندازه روی طارمی اگر چه خاطرات شیرین پیوس و ایرانپاک و بهزادی و کلانی و دائی را تداعی می کند اما به یاد داشته باشیم در صورت مصدومیت و یا محرومیت طارمی تیم می تواند دچار بحران شود. برای اثبات این مسئله بد نیست اشاره ای به فوتبال جهان داشته باشیم که تیم بارسا وقتی مسی را مصدوم دید جانشینانی چون نیمار و سوارز توانستند خلا او را پر کنند اما این اتفاق بعنوان مثال در چلسی و منچستر یونایتد با نزول ستارگانی چون رونی و کاستا رخ نداد. پرسپولیس در فاز تدافعی شاید مهره های خوبی دارد اما در فاز هجومی تیم بیش از پیش متکی به طارمی است. به یاد داشته باشیم در روزگاری که مثلث ایرانپاک و بهزادی و کلانی در پرسپولیس بودند و یا پروین و فتح آبادی و محمد خانی و یا محمد خانی و پیوس وجود داشتند پرسپولیس سهمش از گل زنی بیشتر بود. برانکو اشاره جالبی در پایان بازی با استقلال خوزستان داشت. او معتقد بود خط هافبک باید پاسهای بیشتر و دقیق تری بدهند نمایشی از تغییرات تاکتیکی در این بازی دیدیم. احمد زاده و مسلمان و نور الهی نیاز به همکاری بیشتری هم داشتند. با این که بسیار آماده هستند اما عالیشاه علی رغم دوندگی بی شمارش جناح چپ تیم را زهر دار نمی کند. رامین رضائیان با سرعت و نفوذهایش شاید باید کانال راست خالی داشته باشد تا به تنهائی آن جناح را پوشش داده و با احمد زاده و مسلمان و حتی نور الهی همکاری داشته باشد اما در جناح عالیشاه خلا وجود دارد. آیا برانکو چاره را در حظور کفشگری در میدان و انتقال بیشتر نور الهی به سمت میانه میدان و حضور بیشتر احمد زاده و مسلمان در سمت چپ می بیند؟ برانکو دوندگی را دوست دارد او عاشق عالیشاه و علیپور در این سبک بازی است کاری که احمدزاده هم قادر به اجرای آن است. برانکو عاشق گرفتن توپ است. او کامیابی نیا و نور الهی و کمندانی و شاید کفشگری را دارد اما برانکو چگونه توپهای بیشتری به طارمی و در صورت مهار او برای گل زدن می سازد؟ این سوالها می تواند دغدغه های برانکو باشد که تیم خوبی ساخته است و می تواند با چند رفع اشکال و شاید گرفتن بازیکنانی چون وحید امیری بتواند آمار گلهای هافبک های خود را بیشتر کند و فشار را از طارمی بردارد.