امیری و ترابی به درد پرسپولیس نمی‌خورند

به گزارش نامه نیوز به نقل از آی اسپورت ، وحید امیری شاید در گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای نام جذابی برای لیستِ خرید هر باشگاه به نظر برسد. شاید حتی به عنوان یک بمب نقل و انتقالاتی شناخته شود اما هواداران پرسپولیس فراموش نکرده‌اند که غلامرضا رضایی نیز زمانی به عنوان یک بمب نقل و انتقالاتی به باشگاه وارد شد. یک وینگر کم‌اثر که به جای نزدیک‌تر کردن توپ به دروازه، تنها مسئولیت حفظ توپ در حوالی نقطه کرنر حریف را بر عهده می‌گرفت. وحید امیری شاید کمی بهتر از متوسط باشد اما برای تیمی که بهترین پاسورش را در پستِ هافبک چپ در اختیار دارد، یک خرید اولویت‌دار نخواهد بود. او اساسا درون زمین بازیکن جاه‌طلبی نیست و آمار این فصل او در ترکیب نفت نیز این موضوع را ثابت می‌کند. علاوه بر این، او المان‌های آشنایِ پرسپولیس برانکو را نیز ندارد. نه جوان است و نه حتی فوتبال شورانگیز و تماشاگرپسندی بازی می‌کند. فوتبالِ امیری هیچوقت چشم‌نواز نبوده و هوادارها برای دوست‌داشتن او در لباس تیم ملی نیز کار دشواری داشته‌اند. حتی اگر پنالتی حساس بازی با عراق را به پایهِ تیر عمودی سمت چپ نکوبیده بود. وحید امیری، شاید در ترکیب‌ِ کاغذی پرسپولیس بگنجد اما با روحِ تیم برانکو همخوانی ندارد. روحی که با عناصر جذاب و چشم‌نواز شکل گرفته است. یکی از مهم‌ترین دلایل موفقیت تیم دوست‌داشتنی برانکو، عدم موفقیت بازیکنانش بود. فاکتوری که امیری ندارد. هیچ کدام از بازیکنان این پرسپولیس در رده ملی و باشگاهی افتخاری پیدا نکرده بودند. اگر هم افتخاری مانند قهرمانی لیگ برتری بنگر بود‏، سال‌ها از آن اتفاق می‌گذشت. اگر مسلمان روزی پدیده فوتبال بود‏، فصل‌ها بود که گم شده بود. هفته‌ها خبری از بازی‌های چشم‌نواز عالیشاه و احمدزاده نبود. علیپور و انصاری هم برای اولین بار می‌توانستد در تیمی باشند که همه دوستش دارند. اما وحید امیری این فاکتورها را ندارد. او به اندازه کافی در تیم ملی مورد تشویق قرار گرفت. حتی در جام‌‌ملت‌ها هم بازی کرد. حضور در تیم کی‌روش فرصت کافی را برای دیده شدنش به او داده. بعید به نظر می‌رسد امیری مانند این فصلِ پرسپولیسی‌ها عطش لازم برای به چشم آمدن را داشته باشد. اتفاقی که می‌تواند منجر به از دست دادن پیراهن تیم ملی هم شود.