قصه های فینال 2016

تورج عاطف - نامه نیوز، پرونده رقابتهای باشگاهی فصل 2015- 2016 با قهرمانی یازدهم رئال مادرید به پایان رسید تا مادریدی های سپید پوش اجازه ندهند که همسایگانش هم طعم شیرین جام قهرمانی را بچشند و خود با رکوردی غیر قابل دسترس بر اروپا آقائی کنند.

صرف نظر از تمامی پیش بینی ها که معتقد بود تیمی که توانسته بود بارسلونا و بایرن مونیخ را حذف کند می تواند حریف بزرگی هم برای قوهای سنتیاگو برنابئو هم باشند اما حکایت ها این گونه نشدو این رئال بود که قهرمان شد هر چند که باید نقش بزرگی هم برای شانس و اقبال هم قائل باشیم که روی خوشش را بیشتر به رئالی ها نشان داد اما نقطه نظر دیگو سیمئونه در پایان بازی جالب ترین حسن ختام بود که گفت "در فوتبال بی عدالتی وجود ندارد " یعنی تیمی که برنده می شود به طور حتم شایسته است و این اندیشه است که می تواند راه رسیدن سیمئونه را به یکی از معتبر ترین سرمربیان جهان نمایان سازد. اما نکاتی که در این بازی بود:

1/ چرا دفاع اتوبوسی کار نکرد ؟

اصطلاح دفاع اتوبوسی در فوتبال را سالها است می شنویم. تیمهای مورینیو و یونان 2004 و بسیاری از تیمها این روش را استفاده می کنند و سر دسته همه این تیمها آتلتیکو مادرید در فصل اخیر بوده است البته شاید در یورو 2016 هم باز هم شاهد این روش باشیم. در وهله نخست باید اذعان کنیم که این سیستم " دفاع اتوبوسی " روشی از فوتبال است که تیمها باید برای آن چاره ای بیاندیشند و استفاده کنندگان از این روش به هیچ عنوان مستوجب انتقاد نیستند. فوتبال باید راهکار را بیابد آن گونه که برای سیستم کاتاناچو هررا سر مربی مشهور اینتر در دهه 60 میلادی قرن پیش یافتند یا برای توتال فوتبال استفان کواچ و رینوس میشل راه کاری یافته شد سیستمها جابه جا شد از سیستم ام دبیلو به سیستم های مختلف سه خطی چون 4-3-3 یا 4-4-2 و بعد به 3-5-2 یا 3-6-1 و سپس به سیستمهای چهار خطی و.... رسیدیم سیستم دفاع اتوبوسی هم راه کاری دارد و راه کارش را زیدان نشان داد. تا قبل از پارک اتوبوس باید گل را زد تا اتوبوسی نیاید و اصولا اتوبوسی پارک نشود چون تیمی که گل می خورد که دفاع اتوبوسی نخواهد داشت.

2/ راه کار پارک ممنوع اتوبوس چه بود ؟

راه کار را زیدان پیدا کرده بود تیمش یک پارچه بازی می کرد یعنی فاصله ها کم و تعداد پاس ها و هماهنگی بیشتر بود و بازیکنان در مناقطع خود اسیر نبودند بعنوان مثال کارواخال با بیل یا رونالدو جا به جا می شد و گاهی بعنوان گوش راست بازی می کرد. همین مسئله در مورد مارسلو و رونالدو یا بیل بود که با هم حمله و دفاع می کردند مهاجمین رئال از محوطه هجده قدم دور می شدند و به خط هافبک نزدیک می شدند. پست ها معنائی نداشت و شاهد آن گل رئال بود که بیل بازیکن خط حمله پاس می دهد و راموس خط دفاعی گل می زند. در این روش ضد اتوبوسی جنگهای میانه میدان را کاسمیرو می برد و مودریچ و کروز با غنای تکنیکی می توانستند سرعت به تیمشان بدهند و رئال به گل رسید هر چند که شاید مشکوک بود. از دیگر اتفاق ها استفاده بهینه از ضربه های آزاد بود که رئال با آن به گل رسید و در نیمه دوم نزدیک بود با ضربه سر رونالدو بار دیگر آن را تجربه کند و آخرین نکته دوندگی بی امان و دوندگی و باز هم دوندگی بود.

3/ آتلتیکو چه واکنشی نشان داد ؟

نیمه دوم بود که آتلتیکو دیگر اتوبوس نبود یاران سیمئونه قصه رئال را برای خودشان خوانند و در این نیمه حکایت ها برعکس شد. آتلتیکو فلسفه همگانی بودن را که رئال در نیمه اول داشت را خود برگزید و برای این کار کاراسکو به میدان آمد بازیکنی تکنیکی که توسط کوکه و گابی حمایت می شد و با ساول شوالیه های سیمئونه بودند که بتوانند به قلب رئال بزنند و برای این کار گریزمان و تورس هم چون بیل و رونالدو نیمه اول عقب می آمدند جنگ می کردند و موقعیت می ساختند. در این راه لوئیز و فران هم همان نقشی را بازی کردند که کارواخال و مارسلو در نیمه اول داشتند اما مصدومیت کارواخال کار دست رئال نیمه دوم داد و کروز هم خسته شد. دانیلو بازیکنی چون کاواخال نبود پس برگ برنده یعنی کاراسکو کار خودش را کرد اما زیدان هم که قافیه را تنگ دید دوندگی را جانشین خستگی کرد لوکاس و ایسکو به زمین آمدند تا نفسی تازه به رئال سر در گم نیمه دوم بدهند و می توانستند تا قبل از گل آتلتیکو گل دوم هم بزنند اما این گونه نشد.

4/ وقت اضافه ها

سیمئونه برتری در آغاز وقت های اضافه داشت او می توانست دو بازیکن تازه نفس را به میدان بیاورد اما او هم چون همتای فرانسوی اش زیدان با مصدومیت بی موقع مدافع راستش یعنی لوئیز مواجه شد و تعویض آخرش عملا بی فایده بود. یاران آتلتیکو در وقت های اضافه کم آورده بودند شاید فشار قهرمان نشدن آنها را از پای در آورده بود و به همین دلیل بود که سیمئونه دست به دامان تماشاچیان شده بود کاری که در بازی رفت در برابر بایرن مونیخ و بازی برگشت در برابر بارسا انجام داد اما در سن سیرو تقسیم بندی تعداد تماشاچی این فرصت را به سیمئونه نداد که جو ورزشگاه را به نفع خود تغییر دهد.

5/ قصه پنالتی ها

بار دیگر گفته سیمئونه را تکرار می کنم که گفت " در فوتبال بی عدالتی وجود ندارد " آتلتیکو دو ضربه پنالتی را به تیر زد دو ضربه ای که دو تن از بهترین هایش یعنی فران و گریزمان زدند و شاید گل رئال هم مشکوک به آفساید بود و از سوئی دیگر الک دروازه بانش بسیار بی روحیه در ضربات پنالتی نشان می داد اما مگر قرار نیست بعد از 120 دقیقه بازی پنالتی داشته باشد ؟ پس باید برای آن هم چاره داشت و این مسئله را رئال عملی کرد و موفق شد 11 گانه شود رکوردی که شاید دهه ها طول بکشد تیمی به آن برسد