روزی که اسطوره برزیل با چشمان اشکبار از تیم ملی خداحافظی کرد + عکس
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روماریو در 70 بازی برای تیم ملی برزیل، 55 گل وارد دروازه حریفان کرده و پس از پله و رونالدو، سومین گلزن موفق تمام دوران تیم ملی برزیل لقب گرفته است.
او اولین بار در 23 مه سال 1987 در دوبلین در مقابل ایرلند به میدان رفت و اولین گلش را پنج روز بعد در هلسینکی در برابر فنلاند به ثمر رساند. در بازیهای المپیک تابستانی 1988 با تیم ملی کشورش به مدال نقره دست یافت و خودش در این تورنمنت 5 گل زد .
در جام جهانی 1990 در ایتالیا فقط در یک بازی به میدان رفت، زیرا دچار مصدومیت از ناحیه قوزک پا شده بود، به علاوه با کادر رهبری تیم نیز اختلاف داشت، چراکه او و چند بازیکن دیگر با فیزیوتراپ خودشان به مسابقات آمده بودند .
او در جام جهانی 1994 آمریکا نقشی تعیین کننده در قهرمانی برزیل داشت و خود نیز به عنوان بهترین بازیکن جام، برنده توپ طلا شد. او پنج گل در این جام زد که یکی از آنها گل تساوی در آخرین بازی مرحله گروهی در مقابل سوئد و یکی نیز گل از روی نقطه پنالتی در فینال مسابقات در برابر ایتالیا بود. او در کنار زوج خط حملهاش، ببتو در طول جام جهانی بسیار درخشید .
پس از جام جهانی رونالدوی جوان زوج او در خط حمله تیم ملی برزیل شد. آن دو در فینال جام کنفدراسیونها در سال 1997 در ریاض، هرکدام سه گل در پیروزی 6 بر 0 تیمشان به ثمر رساندند. روماریو خود با زدن هفت گل، آقای گل تورنمنت شد. قرار بود در جام جهانی 1998 در فرانسه هم این دو در خط حمله برزیل حضور داشتند، اما روماریو مصدوم شد و پزشکان گفتند که وی نمیتواند تا جام جهانی به فرم ایدهآل برسد و بدین ترتیب علیرغم میلش، جای خود را به به به تو داد .
پس از آن با ماریو زاگالو، سرمربی، و دستیارش زیکو دعوای کوچک علنیای را آغاز کرد. البته با زاگالو از زمانی که دستیار کارلوس آلبرتو پریرا بود مشکل داشت، چراکه او در آن زمان در یک بازی دوستانه مقابل آلمان در سال 1992 به روماریو اجازه نداده بود تا پیراهن شماره 11 را که بسیار آن را دوست میداشت به تن کند. به دنبال آن با پله نیز جنگی رسانهای را شروع کرد، زیرا او هم تغییر شیوه زندگی روماریو را به عنوان رفتاری غیرحرفهای مورد انتقاد قرار داده بود .
قبل از جام جهانی 2002 و در حالی که 36 سال سن داشت، با بازیهای عالی و نمایشهای خوبش، هواداران و رسانهها را وادار کرد که به شدت خواستار دعوت او به تیم ملی شوند، این در حالی بود که تیم ملی برزیل در مسابقات انتخابی جام جهانی عملکرد خوبی نداشته و در گروه خود در منطقه آمریکای جنوبی تنها به رتبه سوم بسنده کرده بود اما سرمربی تیم ملی در آن زمان، لوئیز فلیپه اسکولاری، از دعوت او به تیم امتناع کرد و بدون روماریو راهی ژاپن و کرهجنوبی شد .
در 27 آوریل سال 2005، تقریبا چهار سال پس از آخرین بازی ملیاش، بازی خداحافظیاش در مقابل گواتمالا انجام داد که به پیروز ی3 بر 0 برزیل انجامید و وی نیز یکی از گلهای این تیم را به ثمر رساند و با چشمانی اشکبار از تیم ملی خداحافظی کرد.
وی در سن 42 سالگی و در سال 2008 رسما از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
دیدگاه تان را بنویسید