بدرود آقای صدا
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
تورج عاطف از روزنامه نگاران با سابقه ورزشی یادداشتی درباره درگذشت زنده یاد عطالله بهمنش به رشته تحریر در آورده است.
به گزارش نامه نیوز، متن یادداشت را در ادامه می خوانید:
صدای پدر در گوشم مانده است که می گفت " تورج ! صدای تلویزیون را ببند مسابقه را از رادیو بهمنش گزارش می کند " و صدای مخملی عطا الله بهمنش در گوشم مانده است " بارک الله پسر بارک الله " او حسن روشن را در بازی رفت در مقابل استرالیا در راه جام جهانی 1978 آرژانتین تشویق می کرد همان که گل زیبا و دو امتیاز مهم آن روزگار برای برد را برایمان ارمغان آورد.
روزگاری که فوتبال ما بود و رقابت با کویت همراه زاگالو و حمد بوحمد و فتحی کمیل و احمد طرابلسی و .... قهرمانی در آسیا و ایران بی رقیب و روزگار شیرین کودکی و...
عطاالله بهمنش بی شک مصداق زیبای شعر فروغ است که می گفت:
صدا ، صدا ، صدا ، تنها صداست که ميماند
در سرزمين قد کوتاهان
معيارهاي سنجش
هميشه بر مدار صفر سفر کردهاند
چرا توقف کنم؟
...
بهمنش خاطرات زیادی برای ما ساخت. خود من خاطره ای از مجمع انجمن عکاسان و روزنامه نگاران ورزشی از او دارم زمانی که به زنده باد منوچهر لطیف مفسر و نویسنده بزرگ کشتی اشاره کرد و گفت: برعکس نهند نام زنگی کافور ! ایشان با این هیبت و آن ورزش باید نامشان لطیف باشد؟
بهمنش خاطرات زیادی برای چند نسل ساخت که اگر بی مهری ها و کوته اندیشی ها و معیار های سنجش در سر زمین قد کوتاهان مجالی به او و ایران زمین و فرزندانش می داد شاید با سکوت او و دوری اش از عشق همیشگی اش گزارشگری بر مدار صفر درجه سفر نمی کرد و نسل آشنا با صدا و دانش او افزون می شد و ...
بهمنش در روزگاری چون موتورهای جستجو گر در دو رشته کشتی و فوتبال بود و در حالی که دهه ها تا اختراع اینترنت و به تبع آن موتورهای جستجو گر مانده بود او براحتی اسامی و تاریخ و افتخارات ما و حریفان ایران را می گفت و حافظه او و تسلط و دانشی که داشت بی شک تکراری نشدنی است.
عطا الله بهمنش را سالها پیش در پارک ملت می دیدم. آن هنگام که قدم می زد و همه به سوی او می رفتند و از پیر و جوان و زن و مرد و ورزشکار و ورزش دوست تا آنها که نشانه ای از ورزش را نمی دانستند می گفتند "آقای بهمنش است ".
بهمنش از میان ما رفت هر چند که سالها بودنی در سکوت و حیاطی با بیماری غیر قابل برای بهمنش یعنی آلزایمر داشتن. هنوز کتابهای او را در کتابخانه ام دارم کتابهائی که در دهه 60 در مورد فوتبال ایران نوشت.
بهمنش رفت و با خودش خاطره ها و راز ها و حکایت ها و صدای جاودانه اش را برد و از هجرت او و جفائی که به نسل هائی که صدای او را نشنیدند و از علمش استفاده نکردند افسوس خواهیم خورد.
به پاس سالها افتخار و کار کرد بی نظیرش می گوئیم " بارک الله بهمنش بارک الله " روحت شاد آقای صدا.
دیدگاه تان را بنویسید