مروری بر جایگاه ایران در نطقهای سالیانه باراک اوباما: از تهدید ایران به گزینه نظامی تا تهدید کنگره به وتو کردن هرگونه تحریم علیه ایران
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامهنیوز، «باراک اوباما» برای پنجمین بار در دوران ریاستجمهوری خود به کنگره آمریکا رفت و نطق سالانه خود را ایراد کرد؛ موضوع برنامه هستهای «ایران» همواره یکی از بخش های جدا نشدنی بخش سیاست خارجی نطق سالانه رئیس جمهوری آمریکا است که این بار با تغییرات و در شرایط جدیدی مطرح شد. در حالی که آمریکا و ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران و روی کار آمدن روحانی به سمت کاهش تنش ها و حل پرونده هسته ای ایران حرکت کردند، امضای توافق نامه هسته ای میان ایران و 1+5 پس از 10 سال مناقشه صفحه جدیدی را در تاریخ روابط دو کشور گشود. اوباما همچون ماه های گذشته که به دفاع تمام قد از سیاست خارجی خود در قبال ایران برآمده بود، در این نطق تاکید کرد و گفت که در شرایط کنونی تحریمهای کنگره را علیه تهران وتو خواهد کرد. با نگاهی بر نطق های وی از نخستین سال حضور در کاخ سفید اما می توان دریافت که اوباما همواره دستور کار دیپلماسی با ایران بر سر برنامه هسته ای این کشور را در پیش داشت و به موازات آن از روی میز بودن همه گزینه ها علیه تهران بر روی میز در خصوص اطمینان یافتن از صلح آمیز نبودن برنامه هسته ای ایران صحبت می کرد. با این وجود نطق امسال اوباما که در آن با قاطعیت از وتو کردن هرگونه تحریم ایران در دوران مذاکره سخن گفت را باید نشانه تغییر لحن او درباره ایران دانست گرچه در ضمن آن ادعاهای قبلی پیرامون ایران را نیز تکرار کرد. در جدول زیر می توانید نطق های سال های پیش اوباما در خصوص ایران را بخوانید.
|
زمان سخنرانی |
بخش های سخنرانی سالانه رئیس جمهوری آمریکا در خصوص ایران |
|
نخستین سخنرانی اوباما در سال 2010 |
رئیس جمهور آمریکا با تکرار تهدیدهای تکراری غرب درباره ایران ادعا کرد: به همین خاطر است که جامعه بین المللی متحدتر شده است و جمهوری اسلامی ایران منزویتر شده است! شکی نیست که ایران با نادیده گرفتن تعهداتش، با عواقب رو به رشدی مواجه خواهد شد. این یک قول است! |
|
دومین سخنرانی اوباما در سال 2011 |
اشاره ای به ایران نشده است. |
|
سومین سخنرانی اوباما در سال 2012 |
اوباما با متهم کردن دوباره ایران به پیگیری برنامههای غیرصلح آمیز هستهای گفت، ایالات متحده مصمم است از دستیابی این کشور به تسلیحات اتمی ممانعت کند و او هیچ گزینهای را در این راه کنار نخواهد گذاشت. ایران بیشتر از هر زمان دیگر در انزواست و با "تحریمهای شکننده" مواجه است . رئیس جمهور آمریکا موضع گیری جهانی در برابر ایران را از "موفقیتهای سیاست خارجی" خود دانست و مدعی شد: "با استفاده از قدرت دیپلماسی خود توانستهایم جهان را که زمانی در رابطه با نحوه مقابله با برنامه اتمی ایران دچار اختلاف بود، متحد کنیم." وی در این حال تاکید کرد که حل مسالمت آمیز این مناقشه همچنان امکان پذیر است. اوباما اظهار نظر کرد: "اگر ایران مسیرش را تغییر دهد و به تعهداتش عمل کند، میتواند به جامعه بینالمللی باز گردد !" |
|
چهارمین سخنرانی اوباما در سال 2013 |
از سوی دیگر رهبران ایران نیز باید درک کنند که هم اکنون زمان راه حل دیپلماتیک است؛ چرا که جامعه جهانی به صورت یکپارچه از ایران میخواهد که به وظایف خود عمل کند و ما هر اقدامی را که لازم باشد انجام خواهیم داد تا از دسترسی ایران به سلاح هستهای جلوگیری کنیم. در همین حال ما همکاریهای خود را با روسیه ادامه خواهیم داد تا زرادخانههای هستهای خودمان را هر چه بیشتر کاهش دهیم و به رهبری تلاشهای جهانی برای تامین امنیت موادهای هستهای که میتواند در دست افراد بیصلاحیت قرار گیرد، ادامه میدهیم . |
|
پنجمین سخنرانی اوباما در سال 2014 |
این دیپلماسی آمریکایی است که تحت حمایت فشار توانسته است پیشرفت برنامه هستهای ایران را متوقف کند و بخشهایی از این برنامه را به عقب بازگرداند که این اقدام برای نخستین بار در دهه گذشته روی میدهد. اکنون که ما در اینجا گرد هم آمدهایم، ایران فرآیند امحای زرادخانههای حاوی اورانیوم با درصد غنای بالا را آغاز کرده است و دیگر سانتریفیوژهای پیشرفته را نصب نمیکند. بازرسیهای مداوم به جهان به طور روزمره کمک میکند تا این موضوع را تایید کند که ایران در حال ساخت بمب نیست. ما به همراه شرکا و همپیمانانمان وارد مذاکراتی شدهایم تا ببینیم که آیا میتوانیم هدفی را که همگی به طور مشترک داریم محقق سازیم؛ جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای. این مذاکرات دشوار خواهد بود و ممکن است به موفقیت ختم نشود. ما از حمایت ایران از سازمانهایی نظیر حزبالله که همپیمانان ما را تهدید میکند اطمینان داریم و عدم اطمینان میان کشورها همچنان به قوت خود باقی است. اما این مذاکرات وابسته به اطمینان نیست، هر قرارداد بلند مدتی که ما به آن دست یابیم باید بر پایه اقدام قابل تضمینی باشد که همه ما و جامعه بینالمللی را متقاعد کند که ایران بمب هستهای نمیسازد. اگر جان اف کندی و رونالد ریگان توانستند با شوروی سابق مذاکره کنند بنابراین آمریکایی مطمئن و قدرتمند میتواند با دشمنانی با قدرت کمتر در شرایط کنونی مذاکره کند. تحریمهایی که ما اعمال کردهایم کمک کرده است تا این فرصت پیش آید اما اجازه دهید تصریح کنم که اگر کنگره (در مورد ایران) طرح تحریم جدید به من بفرستد؛ طرحی که میتواند روند مذاکرات را تهدید کند، من این طرح را وتو خواهم کرد. برای تامین امنیت ملیمان هم که شده باید این فرصت را به دیپلماسی بدهیم تا موفق شود. اگر رهبران ایران این فرصت را غنیمت نشمردند من نخستین فردی خواهم بود که خواستار تحریمهای بیشتر میشود و آمادهام تا تمامی گزینهها را در مورد ایران به کار گیرند تا اطمینان حاصل شود که این کشور بمب هستهای نمیسازد اما چنانچه رهبران ایران این فرصت را غنیمت شمردند ایران میتواند گامی مهم برای پیوستن به جامعه کشورها بردارد و در این حالت ما یکی از چالشهای امنیتی اصلی دوران خود را بدون خطر جنگ حل و فصل کردهایم. |
دیدگاه تان را بنویسید