بان کیمون: مدتهاست با اسد تماس ندارم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز ، بان کی مون که از هفت سال پیش دبیرکل سازمان ملل متحد است و دومین و آخرین دور دبیرکلی وی در دسامبر 2016 پایان میگیرد، در این یک سال اخیر تلاش داشت سازمان ملل را قدرتمندتر کند اما حالا از این بیم دارد که سوریه تبدیل به رواندای او شود و تنها نظارهگر آنچه در آن کشور میگذرد باشد. بان که شهروند کره جنوبی است به مرد نامرئی معروف بود اما این اواخر بر خلاف پیش حضور بیشتری دارد. به گزارش شفقنا، بان کی مون که به عنوان میانجی در گفتوگوهای میان دولت سوریه و اپوزیسیون در مونترو ژنو حضور داشت، سپس برای سخنرانی به مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوییس رفت و بعد برای شرکت در کنفرانس امنیت مونیخ راهی آلمان شد. افزون بر آن بان کی مون به تازگی دیداری با فیدل کاسترو در هاوانا و همین طور ملاقاتی با آنجلا مرکل در برلین نیز داشت. بان با ادب همیشگی خود درست سر وقت برای مصاحبه حاضر میشود و تنها موردی که در ظاهر او به چشم میآید همان کریستالی است که به یقه کتش چسبانده است. بان مثل همیشه رفتاری محتاطانه و دیپلماتیک دارد و دقیقا راس بیست و هفت دقیقه از جایش برمیخیزد زیرا باید خود را برای ملاقات بعدی آماده کند. دبیرکل سازمان ملل متحد در این مصاحبه درباره مذاکرات با دمشق، ناتوانی و بیعملی جامعه بینالملل و خواست خود از آلمان برای عمل بیشتر میگوید. بخشهایی از این گفتوگوبه قرار زیر است. آقای دبیرکل، آیا هنوز هم با بشار اسد تماس دارید؟ اوایل گفتوگوهایی داشتیم اما از مدتها پیش دیگر با او تماسی نداشتهام. البته با ولید معلم وزیر خارجه سوریه هفته پیش در مونترو ملاقات کردم. ملاقات خوبی بود اما قانع کردن او کار دشواری است. ما هم متوجه این مساله شدهایم. فکر میکنید گفتوگوی مستقیم با اسد دیگر لزومی نداشته باشد؟ این مذاکرات بسیار دشوار است اما اخضر ابراهیمی فرستاده ویژه سازمان ملل متحد و اتحادیه عرب نیز یک میانجی برجسته و عالی است. گفتوگوها تا امروز پیشرفت مهمی نداشته اما به هر حال دو طرف روبهروی هم نشستند و با یکدیگر صحبت کردند. و اینکه این مذاکرات ادامه پیدا میکند امر مثبتی است. اما در همان حال مناطق شورشیان بمباران می شود. آیا در این مورد نگرانی ندارید که اسد در حال خریدن وقت و بازی دادن شما باشد؟ بیتردید این نگرانی را دارم که این همه فقط یک تاکتیک تاخیری باشد. در همان حال که دو طرف گفتوگو میکنند، دولت سوریه علیه اپوزیسیون اقدام میکند. به همین خاطر بود که ما میخواستیم با اقدامات اعتمادسازانه کار خود را شروع کنیم و پیشنهاد برقراری آتش بس موقت در مناطقی مانند حمص و حلب را ارائه کردیم اما متاسفانه این پیشنهادها هم نتیجهیی نداد. چگونه میتوانید به هدف تعریف شده سازمان ملل یعنی تشکیل یک دولت انتقالی بدون اسد امیدوار باشید؟ شکافها میان دولت و اپوزیسیون بسیار عمیق است به ویژه در مورد تشکیل دولت انتقالی. اما مساله مهم این است که دو طرف با یکدیگر گفتوگو میکنند. این در حالی است که هیات اعزامی دولت سوریه اصلا قصد ندارد در مورد جزییات بحث کند. باید صبور باشیم. به این ترتیب شما قصد ندارید که هیچ فشاری بر اسد و دولت او وارد آورید؟ آه، مساله فشار همیشه مهم است. اما من عقیده دارم که این فشار باید روی دو طرف اعمال شود و اینکه هر دو طرف باید انعطاف به خرج دهند. تنها نتیجه مهم این کنفرانس موافقت رژیم سوریه با ارسال یک کاروان کمکرسانی به شهر قدیمی حمص بود یعنی همان جایی که هزاران غیرنظامی از بیش از یک سال پیش تحت محاصره قرار دارند. اما حتی در این مورد هم اتفاقی نیفتاد. بیاعتمادی میان دو طرف بسیار گسترده است. تخلیه حمص از غیرنظامیان میتواند اعتمادسازی کند. متوقف شدن این طرح من را ناامید کرد اما ما به فشارهای خود ادامه خواهیم داد. آیا خودداری از ارسال کمکها میتواند در نهایت روسیه را هم ترغیب کند که در آینده نزدیک تحریمها علیه سوریه را در شورای امنیت سازمان ملل وتو نکند؟ ما باید منطقی و واقعگرا باشیم. روسیه در این مقطع زمانی به اعمال تحریم علیه سوریه رای نخواهد داد. اما من امیدوارم که در چند روز آینده بتوانم با وزیر امور خارجه روسیه صحبت کنم. بدون روسیه راهحلی وجود نخواهد داشت و بدون ایران؟ بهتر این بود که ایرانیها هم در مذاکرات مونترو شرکت میداشتند. ایران یک بازیگر منطقهیی پرنفوذ است و این کشور در عقد یک قرارداد میان دولت و اپوزیسیون نقش مهمی را ایفا خواهد کرد. به همین خاطر بود که من از ایران هم دعوت کردم اما متاسفانه مجبور شدم که این دعوت را پس بگیرم. آیا این دعوت یک اشتباه بود؟ ایرانیها یک مخالف شناخته شده هرگونه دولت انتقالی بدون اسد محسوب میشوند. من در دعوتنامه به صراحت آورده بودم که هدف ما تشکیل یک دولت انتقالی است. اما ایرانیها نمیخواستند به این هدف متعهد شوند. تنها موفقیت واقعی شما تا به امروز همان چشمپوشی اسد از سلاحهای شیمیاییاش است. اما سوریه تنها پنج درصد از سلاحهای شیمیایی خود را تحویل داده و به نظر میآید که دولت دمشق میخواهد مابقی این سلاحها را همچنان در اختیار داشته باشد. سوریها همکاری نشان میدهند اما انتقال و خروج این سلاحها باید سرعت بیشتری بگیرد. طبیعتا مشکلاتی در امر امنیت و لجستیک وجود دارد اما این مساله نباید منجر به تردیدهای بزرگ شود. منظورتان این است که دمشق تحویل سلاحها را متوقف کرده است؟ معلم وزیر امور خارجه سوریه به من قول همکاری کامل برای خروج کامل این سلاحها را داده است. در حال حاضر ما در حال مذاکره با روسها هستیم و انتظار داریم که این روند تسریع شود. آیا اصولا امکان دارد که تا 30 ژوئن تمامی سلاحهای شیمیایی از سوریه خارج شود؟ این نهایت مدتی است که ما در نظر گرفتهایم. اگرچه زمان زیادی نداریم اما این به معنی آن نیست که نتوانیم این کار را به آخر برسانیم. تا سیام ژوئن این مواد از سوریه خارج میشود. اگر بعد از آن باز هم اسد سلاح شیمیایی داشته باشد آیا تحریمهایی علیه وی اعمال خواهد شد؟ برای صحبت در این مورد هنوز خیلی زود است. در وهله اول ما باید ببینیم که این ضرب الاجل رعایت میشود یا نه. اگر دولت سوریه به تعهداتش عمل کند و وضعیت قابل کنترلی در آن کشور برقرار شود، تازه آن موقع میتوان در مورد نتایج صحبت کرد. واکنش شما بعد از دیدن عکسهای کسانی که گفته میشود در زندانهای سوریه کشته شدهاند چه بود؟ واقعا وحشتناک است و اگر صحت داشته باشد به هیچ عنوان توجیه پذیر نیست... ما منتظر نتایج بررسیهای آن کمیسیون تحقیقی هستیم که از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل مامور رسیدگی به این موضوع شده است. گزارش این کمیسیون اواخر فوریه منتشر میشود.
دیدگاه تان را بنویسید