بررسی اتفاقات اخیر مصر در گفتوگو با نامه
هانیزاده:آمریکا از قانون اساسی دین محور و نفوذ اخوانالمسلمین هراس دارد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، محوطه قصر الاتحادیه مصر این روزها شاهد فریاد «ارحل..ارحل» دهها نفر از مردم معترض بود، جایی که طی 30 سال حکومت «حسنی مبارک» بر سرزمین فراعنه کمتر شاهد عبور و مرور مصریان بود و به گفته مردم این کشور اگر فردی هم از این محل عبور می کرد بی شک با ترس همراه بوده است.
دهها نفر از لیبرالها، سکولارها و هواداران حکومت سابق مصر در حالی طی دو هفته گذشته تنش را به میدان التحریر و اطراف کاخ ریاستجمهوری این کشور بازگرداندند که حکومت مصر طی هشت روز حمله رژیمصهیونیستی به نوار غزه نقش غیرقابل اغماضی را ایفا کرد و توانست با کشاندن مقامهای حماس و تلاویو به پای میز مذاکره، آتشبس را برقرار کند.
در حالی که گذرگاه رفح، که شاهراه حیاتی ارتباط نوار غزه، این متراکم ترین منطقه جهان با دنیای خارج در دوران مبارک همواره به نفع رژیمصهیونیستی گشوده و یا بسته میشد و حتی از انتقال زخمیان فلسطینی طی حملات رژیمصهیونیستی به بیمارستانهای شهرهای مرزی مصر نیز جلوگیری میشد در دوران حکومت اسلامگرایان بر مصر شاهد آن بودیم که وزرای خارجه و هیئتهای دیپلماتیک کشورهای عربی و اسلامی از نخستین روزهای آغاز این جنگ وارد غزه شدند و با مقامهای حماس دیدار کردند.
در درگیریهای دو هفته گذشته میان مخالفان و موافقان رئیسجمهور مصر در شهرهای مختلف مصر از جمله قاهره و در محل میدان التحریر در حدود 6 نفر کشته و 700 نفر نیز زخمی شدند. مهمترین خواسته معترضان به تعویق افتادن همهپرسی پیشنویس قانون اساسی است که از سوی اکثریت اسلامگرایان و سلفیان به تصویب رسیده است.
در نهایت دولت مرسی روز جمعه با تعویق زمان برگزاری همهپرسی موافقت کرد.
به بهانه بازگشت تنش و درگیریها به مصر در اعتراض به دستورات اخیر «محمد مرسی» گفتوگویی داریم با دکتر «حسن هانی زاده» کارشناس مسائل خاورمیانه درباره ماهیت درگیریها و اعتراضات مصر و ارتباط آن با جنگ هشت روزه غزه و همچنین روابط دو دولت قاهره و تهران.
علت بازگشت بحران به مصر و مخالفتهای گسترده با حکومت اسلامگرای مصر چیست؟
با توجه به آنکه قانون اساسی مصر از سوی مجلس موسسان مصر شامل 100 عضو که اکثریت آن را اسلامگرایان تشکیل میدهند تدوین شده است، منبع قانونگذاری دین مبین اسلام و قوانین شریعت در نظر گرفته شده است، که این موضوع بهانهای به دست لیبرالها، سکولارها و طیفهای غیر دینی داد تا جبهه نجات ملی را علیه دولت مرسی تشکیل دهند. در راس این جبهه، «محمد البرادعی» رئیس سابق آژانس بینالمللی انرژی اتمی، «عمرو موسی» رئیس سابق اتحادیه عرب و «حمدین صباحی» نامزد پیشین انتخابات ریاست جمهوری مصر قرار دارند که هواداران خود را که مجموعهای از عوامل رژیم سابق مصر و مسیحیان قبطی تشکیل میدهند را برای مخالفت با پیشنویس قانون اساسی به صحنه درگیریها در مصر با هدف ساقط کردن حکومت اسلامی مصر فراخوانند و در بطن این ماجرا به دنبال یک انقلاب مخملی علیه حکومت مرسی و اخوانالمسلمین هستند.
چه ارتباطی میتواند میان بازگشت تنش و بحران به مصر و نقش این کشور به عنوان میانجی در اعلام آتشبس در جنگ هشت روزه رژیمصهیونیستی علیه نوار غزه ایفا کرد، وجود داشته باشد؟
مصر یکی از کشورهای بزرگ و مهم منطقه خاورمیانه و آفریقا است که هرگونه ناامنی و تنش در آن می تواند به طور مستقیم و غیر مستقیم بر دیگر کشورهای منطقه از جمله فلسطین، سوریه، ترکیه و ایران نیز تاثیرگذار باشد، فلسطین اما همواره یکی از عمدهترین اختلافات میان مردم مصر و مبارک را تشکیل میداد که حمایتهای حکومت سابق مصر از رژیمصهیونیستی یکی از دلایل انقلاب این کشور نیز بود، اکنون با روی کار آمدن دولت اسلامگرای مرسی شاهد نقش روشن اخوانالمسلمین در نخستین تنش جدی در نوار غزه پس از روی کار آمدن مرسی و حمایت مردم و حکومت مصر از مردم مظلوم فلسطین بودیم؛ بدیهی است که آمریکا و غرب از سرکار آمدن اسلامگرایان در مصر همواره هراس داشته و به دنبال تحریم اقتصادی قاهره و قطع کمکهای مالی خود از این کشور هستند تا به نوعی دولت مرسی را ناکار آمد نشان دهند؛ آمریکا میداند که با بر سرکار ماندن اسلامگرایان در مصر، جریانهای مقاومت در منطقه از جمله حزبالله و حماس تقویت میشوند و امنیت رژیمصهیونیستی نیز به خطر میافتد لذا برای جلوگیری از نفوذ مصر در جریانهای منطقهای با تحریک جریانهای مخالف در این کشور به دنبال به راه انداختن یک انقلاب مخملی در مصر است. مردم مصر باید با همدلی و توافق به پیشبرد کشور و همراهی با دولت اسلامگرایان به تحقق اهداف انقلاب مصر کمک کنند تا از تسلط مجددا نظامیان بر این کشور جلوگیری کنند.
با توجه به آنکه در مصر و ایران حکومتهای اسلامگرا مستقر هستند، بحران اخیر مصر را درباره ارتباط میان تهران-قاهره چگونه ارزیابی میکنید؟
دو کشور ایران و مصر دارای حکومتهای اسلامی هستند که در چارچوب همکاریهای اسلامی و عضویت در جنبش عدم تعهد و دی هشت، میتوانند فعالیت و تعامل قابل توجهی با یکدیگر داشته باشند و همکاریهای اقتصادی و سیاسی خود را ارتقا دهند، تهران و قاهره در اغلب موارد و در مواردی خاص مانند قضیه سوریه با یکدیگر اتفاق نظر دارند ولی در مجموع میتوان گفت که در موضوع فلسطین و غزه اتفاق نظر دارند و تقویت این رابطه میتواند به سود ایران و مردم فلسطین باشد. گروههایی که ارتقا روابط ایران و مصر می تواند با تامین منافع آنها در منطقه مغایر باشد نیز بیشک بخشی از اعتراضات گسترده کنونی در مصر را سازماندهی میکنند.
دیدگاه تان را بنویسید